Ελευθεροτυπία - Μεσαιωνικά τύμπανα στην Αθήνα του 2005

Τα γραφεία της ALPHA TELEWORLD στο Μοσχάτο και ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Κ. Αθανασίου

«ALPHA μεγάλη, δεν υπάρχει άλλη / άλλη εταιρεία πιο δυναμική / πρώτη στην Ελλάδα άναψε τη δάδα / υγεία, οικονομία και άνετη ζωή...».

Για τους φανατικούς της ALPHA TELEWORLD S.A, στην οδό Κύπρου 10 στο Μοσχάτο, το πρωινό εργασιακό εμβατήριο, τύπου «Σύλλογος μεγάλος -κατά τον ύμνο του Παναθηναϊκού» ήταν το σήμα κατατεθέν λίγο πριν αρχίσουν την εργασία τους. Για τις απολυμένες της εταιρείας, υπήρχε σκωπτικό στιχουργικό συμπλήρωμα, «τόσο άνετα που καλοπληρωνόμαστε με 200 ευρώ το μήνα».

Ο εργοδότης τους, Κωνσταντίνος Αθανασίου, είναι ο λευκοντυμένος πρωταγωνιστής διαφήμισης συστημάτων καθαρισμού του νερού και του αέρα, ο οποίος ηγείται επιχείρησης στην Ηρακλέους στην Καλλιθέα, εισαγωγής ιονιστών, συστημάτων μαγειρέματος, κασετινών με μαχαιροπίρουνα, αποχυμωτών, ανοξείδωτων αρτοπαρασκευαστών, παρασκευαστών ζυμαρικών, πρεσοσίδερων, ατμοκαθαριστών, συσκευών παγίδευσης εντόμων, ειδικών μαξιλαριών με ήχους από τη φύση, καλλυντικών κ.ά.

Ο ίδιος, υπεύθυνος της εταιρείας τηλεμάρκετινγκ, είναι γνωστός από τηλεοπτική διαφήμιση προϊόντων της αμερικανικής εταιρείας Camelot, κατά την οποία αδειάζει ένα ποτήρι κόκκινο κρασί σε ένα μεταλλικό δοχείο και μέσα από ειδικό φίλτρο αυτό... μεταμορφώνεται σε διαφανές και εύγευστο νεράκι... λες και τρέχει γάργαρο από την πηγή.

Βέβαια, το μυθικό Κάμελοτ -οι γνωστές ειδυλλιακές σχέσεις του παραμυθιού- έχει κοινά σημεία με τον «εργασιακό Μεσαίωνα της εταιρείας του Κωνσταντίνου Αθανασίου» όπως λένε οι απολυμένες, παρ' ότι ο ίδιος αρνήθηκε κάθε κατηγορία: Οτι απέλυσε εργαζόμενες επειδή δεν τραγουδούσαν τον ύμνο της επιχείρησής του, διέψευσε ότι κακοπληρώνονται, υποστήριξε ότι τίποτε απ' όσα του προσάπτουν οι απολυμένες δεν θα αποδειχθεί και ζήτησε «τα αρμόδια υπουργεία να κάνουν γνωστά τα αποτελέσματα των ελέγχων» που διενήργησαν οι άνδρες του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας και οι αστυνομικοί.

«Τον ύμνο τον έβγαλαν μόνες τους οι εργαζόμενες», μας είπε ο Κωνσταντίνος Αθανασίου. «Κατέθεσα όλες τις αποδείξεις πληρωμής στο υπουργείο Εργασίας και πριν από ένα μήνα στην Επιθεώρηση Εργασίας της Καλλιθέας. Αυτά τα περί δανείων είναι μυθεύματα».

«Ή τραγουδάτε ή πάτε στο σπίτι σας» μας είπε η Ελένη Μπούμπουκα, η οποία μαζί με μια συνάδελφό της 28 ετών απολύθηκαν την Τρίτη του Πάσχα. «Με έβαλε να υπογράψω ότι πήρα το δώρο και ότι τα λεφτά θα έμπαιναν στην τράπεζα. Εχασα τα χρήματά μου. Αν δεν κλείναμε πωλήσεις 3.501 ευρώ το μήνα, δεν παίρναμε μισθό αλλά ένα 20% επί των πωλήσεων μείον το ΦΠΑ. Οσο για τα μπόνους που υποσχόταν, αυτά τα έβαζε υπό μορφή δανείου στην Τράπεζα Πειραιώς και όταν μας απέλυσε μας τα ζήτησε πίσω».

Η Μαρία Γάτη, μητέρα δύο παιδιών από τη Νίκαια, μας λέει ότι «ήθελε να τραγουδάμε τον ύμνο του για να είμαστε ζωηρές στη δουλειά». «Πηγαίναμε ένα τέταρτο πριν από τις εννιά για το καθημερινό τραγούδι. Εάν καθυστερούσαμε, χάναμε το μεροκάματο. Είμαστε 60 εργαζόμενες, οι 35 ασφαλισμένες και οι υπόλοιπες με το σύστημα μαθητείας, ανασφάλιστες, που έκαναν τη δουλειά, έφτιαχναν τους καταλόγους με τους πελάτες, απολύονταν και στη συνέχεια έρχονταν άλλες για να ολοκληρώσουν τη δουλειά. Παίρναμε τηλέφωνα σε εφημερίδες ή σε πελάτες που μας υποδείκνυε η εταιρεία και κλείναμε παραγγελίες μέσω τηλεαγοράς. Τους καλούσαμε για έκδοση πιστωτικής κάρτας ακόμη και για σύναψη δανείου εάν ήταν θετικοί. Αυτά που λένε τώρα οι Ευρωπαίοι για ελαστικό ωράριο, ο κύριος αυτός τα εφάρμοζε έξυπνα εδώ και πολύ καιρό».

Δεν ήταν λίγες οι εργαζόμενες που κράτησαν αποστάσεις από τις απολυμένες συναδέλφους τους. «Σαν εκείνον κανένας», δήλωσε μια τηλεφωνήτρια. «Μην ακούτε τι λένε», τόνισε και πέρασε την πράσινη πόρτα της εταιρείας.