Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

Στα πεταχτά

Υπάρχουν Ελληνίδες γέφυρες...

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΝΤΑΙΟ

«Στα μέσα της δεκαετίας του 1930 ένας λόγιος δημοσιογράφος και συγγραφέας από τη Σκύρο, ο Κωνσταντίνος Φαλτάιτς, βρέθηκε σ' ένα πανηγύρι στην Βοστίνα Ιωαννίνων και, όπως έγραψε, μαγεύτηκε από την τέχνη των Τσιγγάνων μουσικών που έπαιζαν, με αριστοτεχνικό τρόπο το Πωγωνησιακό (πρώιμη πεντατονία) μουσικό ιδίωμα. Για κάποιο λόγο τούς ακολούθησε την άλλη μέρα που έφυγαν για το Δελβινάκι, και επειδή τους έπιασε βροχή, στριμώχτηκαν κάτω από ένα πετρογέφυρο, όπου, με έκπληξη, είδε τους μουσικούς να βγάζουν τα όργανα, που είχαν τυλίξει με τα ρούχα τους προκειμένου να μη βραχούν, και να παίζουν με απίστευτο κέφι, φυσικά, χωρίς αμοιβή ή προσδοκία αμοιβής»!..

Την καταπληκτική σκηνή που κατέγραψε ο Κ. Φαλτάιτς διασώζει ο φίλος Αλέξανδρος Ζούκας (συνταξιδιώτης, όποτε δίνεται η ευκαιρία, σε εγκάρδιες περιηγήσεις νου και ψυχής, από το Θησείο μέχρι τον Κίσσαβο!) στο κείμενο «Σκόρπιες σκέψεις για την Τέχνη των Ρομ», με το οποίο παρουσίασε το βιβλίο του Δημήτρη Ντούσα «Η Τέχνη των Τσιγγάνων και του κόσμου» και το δημοσιεύει το νεόκοπο, δωρεάν διανεμόμενο, τρικαλινό περιοδικό «Βιβλιοστάτης» (έκδοση βιβλιοπωλείου «Τύποις», τεύχος 3, τηλ. 24310-77726). Περιοδικό εξαιρετικά επιμελημένο, με κείμενα καλογραμμένα και θεματογραφία που εκτείνεται από το τοπικό (αρχιτεκτονική των Τρικάλων, ανατολικοί παραπόταμοι του Πηνειού...) στο εθνικό (ιστορικό μυθιστόρημα, ρεμπέτικο και μεταξική λογοκρισία...), τη βιβλιογραφία και τη σάτιρα...

Ελληνίδες γέφυρες. Κάποιοι -λίγοι έστω αλλά κάποιοι- προσπαθούν. Στα Τρίκαλα και τον Βόλο, τη Λάρισα, τα Γιάννινα, την Τρίπολη, το Ρέθυμνο, την Καβάλα, την Αλεξανδρούπολη. Προσπαθούν και παράγουν ομορφιά και φιλοτιμία, συνοδοιπορούν με το σθένος, συμμαχούν με τον χρόνο, διαπιστεύονται με έργο. Δείχνουν ότι γίνονται και πράγματα καλύτερα του σωρηδόν...