Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

Περί εξομολόγησης

elet@enet.gr

* «Η εξομολόγηση είναι από τα μυστήρια της χριστιανικής Εκκλησίας που τελούνται σε κατάλληλους χώρους, τους ναούς (εκτός έκτακτων περιπτώσεων).

Στα κοσμικά κράτη, ειδικότερα σε όσα, όπως η χώρα μας, διδάσκεται το μάθημα των Θρησκευτικών, η συμμετοχή στα μυστήρια δεν αποτελεί ούτε μπορεί να αποτελέσει οργανικό και οντολογικό στοιχείο της διδασκαλίας.

Σε δημοκρατικές κοινωνίες η ισότιμη αντιμετώπιση των θρησκειών και των θρησκευτικών δογμάτων στο πλαίσιο, τουλάχιστον, του κρατικού-δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος είναι δεδομένη ως αυτονόητη.

Αυτονόητη, και μέσω της επικαιρότητας, αναδύεται για άλλη μία φορά και η αναγκαιότητα χωρισμού της Εκκλησίας από το κράτος!».

Κώστας Μπόικος

μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

* «Χρειάζεται ευρύτερη συζήτηση για τον ρόλο των Θρησκευτικών και την παρέμβαση της Εκκλησίας στα σχολεία.

Τα Θρησκευτικά πρέπει να πάρουν τη μορφή της θρησκειολογίας και να γίνουν μάθημα επιλογής. Είναι απαράδεκτο να γίνονται εξομολογήσεις στο σχολείο, θεωρώ αναγκαία και την απομάκρυνση των θρησκευτικών συμβόλων.

Σε ένα κοσμικό κράτος δεν χωρούν οι δογματικές παρεμβάσεις της Εκκλησίας. Μήπως θα προέκυπτε το ζήτημα ποτέ στη Γαλλία;

Σίγουρα όμως, ανέκυπτε στο Ιράν. Ας βγάλουμε συμπεράσματα».

Γιώργος Γερανάκης

μαθητής 2ου Λυκ. Χαλανδρίου

* «Η εξομολόγηση παρέχει τη δυνατότητα στα παιδιά να βρουν ηθική στήριξη και καθοδήγηση την οποία δυστυχώς παρέχουν φίλοι ή άλλοι καθοδηγητές...

Και μόνον οι πειρασμοί από τα ναρκωτικά, τόσο υπαρκτοί ώστε να σκέφτεται το υπουργείο Δημόσιας Τάξης να περιφρουρεί τα σχολεία, αρκούν να δείξουν τους κινδύνους για τους νέους που για να τους αντιμετωπίσουν χρειάζονται ενίσχυση πνευματική και θρησκευτική.

Ηχεί άσχημα η απαγόρευση χωρίς συνεννόηση και συζήτηση με την Εκκλησία ώστε να επιλέγονται εκκλησιαστικοί χώροι για εξομολόγηση».

Ελένη Ι. Δαμβουνέλη

* «Φτάνει πια! Οχι μόνο να φύγουν από τα σχολεία οι εξομολογητές παπάδες, αλλά και να απομακρυνθούν οι θρησκευτικές τελετές και τα θρησκευτικά σύμβολα (αγιασμοί, προσευχές, θρησκευτικές εικόνες, θρησκευτικές εορτές) τα ανόητα μαθήματα Θρησκευτικών, με πρώτο τη γελοία εβραϊκή μυθολογία της "Παλαιάς Διαθήκης".

Φτάνει ο μακραίωνος μεσαιωνισμός της ρωμαιοβυζαντινής εποχής και της Τουρκοκρατίας, ο αποκαλούμενος... "ελληνοχριστιανικός'' (!!!) πολιτισμός.

Αφού οι πολιτικοί και πνευματικοί άνδρες σιωπούν, γιατί δεν τολμά ο Ελληνας και ο Ευρωπαίος Συνήγορος του Πολίτη, οι οργανώσεις για τα δικαιώματα του πολίτη, για την ανεξιθρησκία και την ισονομία των πολιτών; Μήπως πρέπει να περιμένουμε τη βοήθεια της Ε. Ε. και των ευρωπαϊκών δικαστηρίων;».

Κώστας Σπανός

Φιλιατρά

* «Σχολείο. Εργαστήρι γνώσεως, πνεύματος, παιδείας· ανάπτυξη προσωπικότητας παιδιού. Είναι αυτοτελής μονάς υπαγομένη στο ΥΠΕΠΘ και ουδαμού αλλού, ούτε "αποτελεί μέρος της ενορίας''.

Βάσει παγίων διαταγών, μόνο τα όργανα της Παιδείας, ο νομάρχης και ο υπουργός εισέρχονται εντός αυτού ελευθέρως. Σχολείο, Στρατός, Εκκλησία, Δικαιοσύνη κ.ά. είναι ισότιμες, αυτοτελείς και υπάλληλες υπηρεσίες, υπαγόμενες στο Σύνταγμα.

Τα της λατρείας τελούνται εντός των ναών, που είναι κτίσμα από το υστέρημα και τον ιδρώτα του λαού. Οι ιερείς, ως Δ.Υ. οφείλουν να εκτελούν το 8ωρο, να παραμένουν στον ναό και με ανακοινώσεις τους στο "ποίμνιον" να καθορίζουν και τα της εξομολογήσεως των παιδιών, οδηγούμενα υπό των γονέων τους.

Το σχολείο δεν είναι υφιστάμενον, άρα αναρμόδιον και όχι τόπος εξομολογήσεως. Το "τυχόν ατύπως'' εξομολογήσεως, σε σχολεία, δεν γεννά γενίκευσιν, ούτε υποχρεωτικόν, ούτε θεσμόν.

Επέστη η στιγμή διαχωρισμού κράτους-Εκκλησίας. Τυχόν δυαρχία συνιστά εκτροπή».

Σωτήρης Φλέκκας

Γαλάτσι

Τόπο στους νέους... για τον τόπο

elet@enet.gr

*«Το να φέρουμε τους πολιτικούς κοντά μας δεν είναι και τόσο δύσκολο. Εκλογές έρχονται και όλοι οι υποψήφιοι που θα διεκδικήσουν την ψήφο μας, πρέπει να ξέρουν ότι θα τους κρίνουμε σοβαρά και υπεύθυνα ανάλογα με τα έργα τους. Αν αποτύχουμε στην εκλογή προσώπων ικανών, θα είναι σε βάρος μας.

Αρνητικό θα είναι και να ξαναψηφίσουμε ήδη αποτυχημένα ή αφερέγγυα άτομα. Υπάρχει και μια σχετική λαϊκή ρήση για τούτο: Αν σε κοροϊδεύουν μια φορά ντροπή δική τους. Ας σε κοροϊδέψουν δύο φορές, ντροπή δική σου.

Μαύρο λοιπόν σε όλους όσοι μας θεωρούν θύματα. Η ψήφος είναι όπλο και στόχος δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο από το γενικό συμφέρον. Πολλά παραδείγματα μας προτρέπουν να ψηφίσουμε σωστά.

Εξάλλου έχουμε σφίξει τόσες φορές το ζωνάρι, από την αφερεγγυότητα των πολιτικών μας, που κινδυνεύουμε να κοπούμε στα δύο αν δεν κοιτάξουμε και λιγάκι το συμφέρον μας.

Να βγάλουμε και κάποιους που να μας πονούν λιγάκι βρε παιδιά! Να βοηθήσουμε στην ανατολή πολιτικών που θα βοηθήσουν τον τόπο».

Γιάννης Κανατσέλης, Κερατσίνι