Ελευθεροτυπία - Προφυλάκιση για έναν στους 4

Οπως υποστήριξαν οι περισσότεροι, κατά τη διάρκεια ειδικής ημερίδας στον ΔΣΑ, το πρόβλημα σοβεί εδώ και πολλά χρόνια, καθώς οι προφυλακισμένοι στις φυλακές παραμένουν σταθερά πάνω από το 1/3 των εγκλείστων και ανέρχονται περίπου σε 4.000 κρατούμενους σήμερα. Και αυτό παρά τα νομοθετικά μέτρα που θέτουν αυστηρές προϋποθέσεις για την επιβολή της προσωρινής κράτησης.

Τα στοιχεία που επικαλέστηκε από την πλευρά του ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και απερχόμενος πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Δημ. Κυριτσάκης, κάθε άλλο παρά ανατρέπουν την εικόνα.

Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά δεδομένα από τα ανακριτικά γραφεία των τριών μεγάλων δικαστηρίων της χώρας (Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκης), κατά τη δεκαετία 1998-2008, περίπου ένας στους 4 απολογούμενους πολίτες καταλήγει σταθερά προσωρινά κρατούμενος!

Συνολικά φέρεται να έχουν απολογηθεί, την παραπάνω δεκαετία, 45.274 κατηγορούμενοι και να έχει προφυλακιστεί κατά μέσον όρο το 22,14% από αυτούς.

Σύμφωνα με τα αναλυτικά στοιχεία για τους ανακριτές της Αθήνας, τα σημερινά ποσοστά προφυλακίσεων (περίπου 21%) είναι λίγο πιο κάτω από τα αντίστοιχα του 1998, όπου άγγιζαν το 27%. Ομως, στον Πειραιά είναι αντίστροφα και από το 19% το 1998 ανέβηκαν στο 24% το 2007.

Αν σε όλα αυτά προστεθεί και η μεγάλη διάρκεια της προφυλάκισης στην Ελλάδα, που φτάνει στον ένα χρόνο και είναι η μεγαλύτερη στις χώρες της Ε.Ε., τότε συμπληρώνεται η «ζοφερή πραγματικότητα» για την οποία μίλησαν οι ποινικολόγοι.

Ο κ. Κυριτσάκης διαφωνώντας με τον χαρακτηρισμό απέδωσε τη μεγάλη διάρκεια της προσωρινής κράτησης στην αύξηση της εγκληματικότητας και στον φόρτο εργασίας των Ελλήνων δικαστών, ενώ αρνήθηκε και τις καταγγελίες για επιβολή «μεσαιωνικών ποινών» από δικαστές, αλλά και για επηρεασμό τους από την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα.

«Ομως, γιατί ο αριθμός των προσωρινά κρατουμένων παραμένει τόσο υψηλός;», αναρωτήθηκε ο ποινικολόγος Β. Δημακόπουλος.

Ο ίδιος μίλησε για «υπαγορευμένες συμπεριφορές», προσθέτοντας ότι η παθολογία στη δικαιοσύνη αφορά ένα μικρό αριθμό δικαστών.

«Η προφυλάκιση δεν είναι δίκαιη ή άδικη. Είτε χρειάζεται να επιβληθεί ως μέτρο εξασφάλισης είτε όχι», παρατήρησε ο ποινικολόγος Ηλ. Αναγνωστόπουλος, απαντώντας σε εκείνους «που διακατέχονται από τιμωρητική ανυπομονησία», όπως χαρακτηριστικά είπε.

Στη συντριπτική πλειονότητά τους εντάλματα προφυλάκισης είναι αναιτιολόγητα, επισήμανε ο δικηγόρος Β. Μιχαλόλιας, ο οποίος ζήτησε να εφαρμόζονται οι ισχύουσες διατάξεις.

Αιχμές κατά του Τύπου εξαπέλυσε ο δικηγόρος Ι. Ηρειώτης, λέγοντας ότι συνήθως η δημοσιότητα μιας υπόθεσης επιβαρύνει τον ανακριτή. «Εάν περάσει η πίεση των ΜΜΕ ο ανακριτής αντικαθιστά ευκολότερα την προσωρινή κράτηση με περιοριστικά μέτρα...», είπε χαρακτηριστικά.

Την κριτική των δικηγόρων συγκέντρωσαν και οι δημόσιες παρεμβάσεις πολιτικών, με φράσεις όπως «τις είδατε τις χειροπέδες;» και «έρχεται τσουνάμι διώξεων». Η πρώτη ανήκει στον γραμματέα της Ν.Δ. Λ. Ζαγορίτη και αφορούσε την υπόθεση των κουμπάρων. Θεωρήθηκε ως ευθεία υπόδειξη στο δικαστικό έργο αλλά και δικαιολόγηση της τιμωρητικής λειτουργίας της προφυλάκισης. Η δεύτερη ανήκει στον υπουργό Δικαιοσύνης Σ. Χατζηγάκη και έγινε έξω από το Μέγαρο Μαξίμου. *