Ελευθεροτυπία - «ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΣ»

Η Αλεξάνδρα Ούστα και ο Θοδωρής Πετρόπουλος, εκτός από το να δυσκολεύουν τη ζωή του τηλεοπτικού μπαμπά τους, Πάνου Μιχαλόπουλου, στο σίριαλ του Mega «Η ώρα η καλή», προσπαθούν να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα σ' έναν δύσκολο επαγγελματικά χώρο.

Ο Θοδωρής, παιδί του Θεάτρου Τέχνης, στα 29 του χρόνια έχει την εμπειρία μιας υπερπαραγωγής του Χόλιγουντ -συμμετείχε στα γυρίσματα της ταινίας «Λάρα Κροφτ» στη Σαντορίνη- και η Αλεξάνδρα, αρκετά μικρότερη σε ηλικία, προς το παρόν μοιράζει την ημέρα της ανάμεσα στα γυρίσματα της σειράς, που είναι και η πρώτη της δουλειά, και στο οχτάωρό της ως τηλεφωνήτριας σε εταιρία.

-Αλεξάνδρα, πώς σου φαίνεται η πρώτη σου επαφή με το χώρο;

«Θετική, ευτυχώς. Με βοήθησαν όλοι οι συντελεστές και έγιναν όλα πιο εύκολα».

-Πόσο έχει αλλάξει η γνώμη σας για την τηλεόραση από τότε που εσύ, Θοδωρή, ήσουν στο «Τέχνης» και εσύ, Αλεξάνδρα, πριν τα δεις από μέσα;

Ούστα: «Εμένα μου άρεσε πάντα και χαίρομαι πολύ που συμμετέχω σε μια τέτοια δουλειά».

Πετρόπουλος: «Αν είναι έτσι η τηλεόραση, δεν έχω απολύτως κανένα πρόβλημα».

-Ακόμα και όταν μαθαίνεις από το «Τέχνης» πως η τηλεόραση είναι...

Πετρόπουλος: «Απαγορευμένος καρπός;»

-Ναι.

Πετρόπουλος:«Σκεφτόμουν να μην ασχοληθώ, αλλά μετά είδα πως υπάρχουν και καλές δουλειές. Οπότε είπα ότι θα μου τύχουν οι καλές. Δεν τη σνομπάρω την TV».

Ούστα: «Εντάξει, καλή η ποιότητα, αλλά η τηλεόραση είναι στο κάτω κάτω και δουλειά».

-Είναι εύκολα τα πράγματα για τους νέους ηθοποιούς;

Πετρόπουλος: «Δεν είναι, θέλει τεράστια υπομονή. Είμαστε πάρα πολλοί και όσο περνάνε τα χρόνια δυσκολεύουν τα πράγματα, υπάρχει μεγάλη κρίση και δεν μπορείς να βρεις τόσο εύκολα δουλειά. Ενώ έγινε ένα μπαμ με την ιδιωτική τηλεόραση και μπορούσαν να δουλέψουν όλοι, τώρα έχουμε γυρίσει εκεί που ήμασταν πριν από 15 χρόνια».

Ούστα: «Εμένα, που είμαι καινούρια, με προβληματίζει πολύ αυτή η κατάσταση».

-Σκεφτήκατε να αλλάξετε δουλειά;

Πετρόπουλος: «Παλαιότερα το σκεφτόμουν πολύ. Εχω κάνει ήδη πολλές άσχετες δουλειές μέχρι τώρα και, αν χρειαστεί, θα το ξανακάνω. Δεν θέλω, αλλά στην ανάγκη...»

Ούστα: «Ακόμα δεν ξέρω τι να σκεφτώ. Από τη μια αισθάνομαι τυχερή, αλλά από την άλλη δεν ξέρω πώς θα είναι τα πράγματα μόλις τελειώσει το σίριαλ. Εδώ μεγάλοι ηθοποιοί και αναζητούν εργασία, φαντάσου εγώ...»

Πετρόπουλος: «Δεν θα έχει πρόβλημα η Αλεξάνδρα, έχει αυτοπεποίθηση, θα τα πάει καλά».

-Φτάνει όμως μόνο η αυτοπεποίθηση;

Πετρόπουλος: «Πρέπει ο ηθοποιός να αγαπάει αυτό που έχει επιλέξει. Αυτή η δουλειά είναι επιλογή ζωής και μονόδρομος. Δεν μπορείς εύκολα στα 35 σου να πεις "δεν μου βγήκε και αλλάζω επάγγελμα"».

-Χρειάζονται, όμως, και οι γνωριμίες και οι σχετικές υποχωρήσεις...

Ούστα: «Εγώ δεν το έχω δει έτσι. Σαφώς πρέπει να κάνεις κάποιες υποχωρήσεις, έχοντας όμως πάντα ένα μέτρο. Αλλωστε, το ίδιο δεν κάνεις σε όλες τις δουλειές;».

-Πλέον υπάρχει και ριάλιτι για επίδοξους ηθοποιούς. Σας τρομάζει αυτό;

Πετρόπουλος: «Δεν μπορείς να πεις κάτι. Είναι σημείο των καιρών μας. Θα δείξει πόσο θα λειτουργήσει θετικά ή αρνητικά για εμάς. Κάποια παιδιά θα προχωρήσουν, κάποια όχι».

Ούστα: «Δεν πιστεύω ότι μας επηρεάζει. Αν εννοείς ότι μπορεί να χάσω τη δουλειά μου από τα παιδιά που βγαίνουν από τα ριάλιτι, τότε αν κάποιος είναι τόσο καλός, είτε βγήκε από σχολή είτε από ριάλιτι, για μένα είναι εντάξει».

-Εσείς θα πηγαίνατε σε ριάλιτι;

Πετρόπουλος:«Οχι. Δεν μπορώ να πάω κάπου χωρίς να έχω κάνει κάτι πριν και να πω "γεια σας, εγώ είμαι, πάρτε με"».

Ούστα: «Ούτε κι εγώ. Δεν μου αρέσει αυτός ο δρόμος».

-Ολα τα νέα παιδιά, πάντως, θέλουν να γίνουν ηθοποιοί ή τραγουδιστές...

Ούστα:«Κάθε εποχή έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, από ρούχα μέχρι ιδέες. Τα τελευταία χρόνια, πουλάει ο καλλιτεχνικός χώρος».

Πετρόπουλος: «Σήμερα, προφανώς, έχουμε όλοι μεγάλη ανάγκη να δειχθούμε, έχουμε ανάγκη τα "15 λεπτά δημοσιότητας"».

-Εσείς μιλάτε έτσι για τη δημοσιότητα;

Πετρόπουλος: «Σε εμάς, δυστυχώς ή ευτυχώς, χρειάζεται, γιατί είναι η δουλειά μας».

Ούστα: «Είναι απαραίτητη, αλλά το να βγάζεις τα άπλυτά σου στη φόρα δεν νομίζω ότι συμφέρει κανέναν. Το να σε γνωρίζει ο κόσμος μέχρι εκεί που πρέπει είναι αρκετό και καλό».

-Σας αναγνωρίζουν στο δρόμο;

Πετρόπουλος: «Αρκετά, ίσως βοηθάει και το μαλλί. Πάντως αισθάνομαι λίγο περίεργα, δεν το έχω συνηθίσει ακόμα»

Ούστα: «Εμένα με αναγνωρίζουν τώρα τελευταία. Και μου κάνει εντύπωση η οικειότητα που νιώθει ο κόσμος. Ομως, να σου πω την αλήθεια, ντρέπομαι λίγο».

-Οι επαγγελματικές σας φιλοδοξίες;

Ούστα: «Εγώ τώρα ξεκινάω, είμαι επιφυλακτική. Θέλω να πάω σε σχολή και μετά να έχω δουλειά κάθε χρόνο. Αυτό είναι αρκετό».

Πετρόπουλος: «Τελευταία και με όσα είδα στο Φεστιβάλ των Κανών, συνειδητοποίησα ότι ο κόσμος είναι μικρός. Αυτό με έκανε να δω τα πράγματα διαφορετικά».

-Γιατί είναι τόσο δύσκολο για τους έλληνες ηθοποιούς, σε σχέση με άλλους ευρωπαίους, να κάνουν διεθνή καριέρα;

Πετρόπουλος: «Πρώτα φταίει η γλώσσα και το ότι οι περισσότεροι δεν μιλάνε ιδιαιτέρως καλά τα αγγλικά. Από την άλλη, μπορεί να φταίει η ηττοπάθειά μας. Προσηλωνόμαστε στην αγωνία μας να βρούμε δουλειά για τον επόμενο χειμώνα και φτάνουμε μέχρι εκεί. Είμαστε ικανοποιημένοι με τα λίγα. Αλλά και σε συλλογικό επίπεδο δεν προωθούνται οι ελληνικές παραγωγές στο εξωτερικό. Η πολιτεία δεν κάνει και πολλά πράγματα γι' αυτό».

Ούστα: «Οντως, εδώ μπαίνουμε στο τριπ να έχουμε μια δουλειά κάθε χρόνο και δεν σκεφτόμαστε κάτι άλλο. Είναι και αυτό που λέει ο Θοδωρής σχετικά με την Πολιτεία. Σκέψου ότι ούτε από το σχολείο δεν σε παρακινούν να πας στο θέατρο, στον κινηματογράφο».

-Αν είχατε μπροστά σας τον υπουργό Πολιτισμού, τι θα του λέγατε;

Πετρόπουλος: «Τι να πεις; Λίγη περισσότερη μέριμνα χρειάζεται για τον πολιτισμό, γιατί ο πολιτισμός είναι το μέλλον».

Ούστα: «Εδώ έχουνε πει άλλοι κι άλλοι και δεν έχει αλλάξει κάτι. Τώρα θα δώσουν λεφτά για τη διοργάνωση της Γιουροβίζιον, ενώ θα μπορούσαν με τα ίδια λεφτά να κάνουν πρόγραμμα για την Παιδεία, να πηγαίνουν τα σχολεία σε εκδηλώσεις, κυρίως στην επαρχία».

-Πώς σας φάνηκαν οι αντιδράσεις και τα πανηγύρια μετά τη Γιουροβίζιον;

Πετρόπουλος: «Χρειαζόμαστε εκτόνωση. Χρειαζόμαστε, γενικώς, πανηγύρια...».

Ούστα: «...για να μας αναπτερωθεί το ηθικό. Τα τελευταία χρόνια δεν είμασταν κάπου πρώτοι, ενώ μετά τους Ολυμπιακούς και το Euro έχουμε ανακάμψει, το είχαμε ανάγκη και επομένως καλώς πανηγύρισαν όσοι το έκαναν. Από την άλλη, πάντα θα υπάρχει γκρίνια για το καθετί. Εχουμε την γκρίνια στα γονίδιά μας».