Το «πορτρέτο» ενός ισχυρού γενικού γραμματέα που «είχε σχέσεις με υφιστάμενές του συμβασιούχους στο υπουργείο Πολιτισμού στις οποίες μοίραζε συστηματικά υποσχέσεις "τακτοποίησης"», αν και τουλάχιστον στη δική της ανάλογη περίπτωση «δεν κράτησε το λόγο του» παρά τις αντίθετες «στομφώδεις δηλώσεις του» σκιαγραφεί στην απολογία της η Εύη Τσέκου, επιχειρώντας να σχηματίσει, με κάθε δυνατή λεπτομέρεια, το παζλ «"της εξαπάτησής μου" από τον Χρ. Ζαχόπουλο».
Η 35χρονη εξετάστηκε χθες και από την εισαγγελέα Πρωτοδικών, Ελένη Ράικου, η οποία διενεργεί προκαταρκτική εξέταση (μαζί με τον εισαγγελέα Παν. Αθανασίου) για τα «έργα και τις ημέρες» του Χρ. Ζαχόπουλου στο υπουργείο Πολιτισμού.
Η κατηγορουμένη εξάντλησε το θέμα του διαγωνισμού του ΥΠΠΟ για πρόσληψη 148 υπαλλήλων, ο οποίος καταγγέλθηκε ως «στημένος», ενώ αναμένεται να κληθεί και από την επιτροπή εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Οικονομικών που συστάθηκε με παραγγελία του εισαγγελέα Αθανασίου, ώστε να ελέγξει τη διαχείριση Ζαχόπουλου στο ΥΠΠΟ. Χθες πάντως, σε αντίθεση με το βράδυ της απολογίας της -που είχε τη διάθεση αλλά εμποδίστηκε από τους αστυνομικούς να μιλήσει στους δημοσιογράφους-, δεν θέλησε (όπως και ο συνήγορός της) να κάνει καμία δήλωση.
Στην εισαγγελέα από την οποία εξετάστηκε επί μία ώρα επανέλαβε όσα ακριβώς είχε ισχυριστεί ενώπιον του ανακριτή Δημ. Οικονόμου, όπου:
* Εβαλε ευθέως κατά των Χρ. Ζαχόπουλου - Σπ. Κλαδά με τη φράση (εκτός των άλλων) «δύο γενικοί γραμματείς μού είχαν πει ψέματα, σοβαροί και ισχυροί άνδρες που, αν μη τι άλλο, το λιγότερο που θα μπορούσαν να κάνουν ήταν να κρατήσουν το λόγο τους».
* Χρέωσε «κατάχρηση εξουσίας και εργασιακή εκμετάλλευση σε πιο προσωπικό επίπεδο» στον Χρ. Ζαχόπουλο, υποστηρίζοντας ότι αυτή του η συμπεριφορά ήταν συστηματική.
* Χαρακτήρισε «στημένο» το διαγωνισμό, άποψη για την οποία θεωρεί πως δικαιώνεται αδιαμφισβήτητα από την ακύρωσή του με απόφαση του νυν υπουργού Μιχ. Λιάπη.
* Αφησε σαφείς αιχμές για γενικότερα έκνομη συμπεριφορά τού τότε γενικού γραμματέα, μιλώντας για «κακοδιαχείριση για την οποία βούιζε όλο το υπουργείο». Είπε στον ανακριτή η κ. Τσέκου:
«Θα σε εξασφαλίσω»
«Ο Ζαχόπουλος μου έλεγε ότι δεν θα έχω κανένα πρόβλημα με τα μόρια που διέθετα και με τη δική του ενίσχυση. Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι χτυπούσε το χέρι με δύναμη πάνω στο τραπέζι του γραφείου και φώναζε με στόμφο: "Εγώ θα σε εξασφαλίσω, ό,τι κι αν γίνει, με ακούς; Θα πατήσω πόδι για σένα, ή θα σε τακτοποιήσω ο κόσμος να χαλάσει ή θα σε φροντίσω με κάθε τρόπο».
Στις 20-2-07 υπέβαλα αίτηση-υπεύθυνη δήλωση για πρόσληψη με ανοιχτή διαδικασία αξιολόγησης και επιλογής στη γενική γραμματεία Ολυμπιακής Αξιοποίησης του υπουργείου Πολιτισμού.
Σε αυτή -σας την προσκομίζω- αναγράφονται όλη η προϋπηρεσία και τα προσόντα μου όπως μου υποδείχθηκε ως πρόσθετο προσόν, παρ' όλο που η μοριοδότηση αφορούσε κυρίως τα 3 τελευταία χρόνια προϋπηρεσίας κατά τα οποία εγώ έτσι κι αλλιώς εργαζόμουν σε φορέα ΥΠΠΟ και στο ΥΠΠΟ, διότι σύμφωνα με αυτά η πρόσληψή μου θα ήταν εξασφαλισμένη.
Δυστυχώς ο διαγωνισμός των 148 θέσεων παραήταν "στημένος" και σε αυτό το σημείο επισημαίνω όχι μόνο την παράδοξη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, αλλά και την τελική ακύρωσή του με απόφαση του κ. Λιάπη, κάτι που συνιστά την αναμφισβήτητη δικαίωσή μου ως προς τη διαβλητότητα του διαγωνισμού.
Ηταν φανερό ότι ο κ. Ζαχόπουλος ελάχιστα έως καθόλου προσπάθησε για μένα. Και είναι φανερό ότι έστω κάποια δυνατότητα παρέμβασης είχε, αλλιώς δεν εξηγείται το ότι στην αρχική κατασκευασμένη λίστα που είδα τον Αύγουστο περιλαμβάνονταν και 2 άτομα του γραφείου του» (σ.σ. δίνει δύο ονόματα).
«Δύο γενικοί μού έλεγαν ψέματα»
«Οταν πια λίγο μετά τον 15αύγουστο 2007 και την προκήρυξη των εκλογών πληροφορήθηκα εσωτερικά ότι ήμουν εκτός λίστας, ύστερα από τόση αναμονή, από τόσες προσπάθειες - υποσχέσεις ένιωσα τεράστια απογοήτευση και στενοχώρια. Μπήκα στο γραφείο του και άρχισα να κλαίω γοερά και να του λέω "...με πέταξες στο χαντάκι". Αυτό συνέβη 22 Αυγούστου 2007, ημέρα Τετάρτη και στην ουσία ήταν το πρώτο μας σοβαρό επεισόδιο σχετικά με το εργασιακό μου θέμα.
Την επομένη μού τηλεφώνησε στο κινητό και μου είπε ότι κανόνισε ραντεβού με τον κ. Κλαδά για την επομένη, 24 Αυγούστου, προκειμένου να δούμε αν έχουμε τη δυνατότητα τακτοποίησής μου στα Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε., στο Δ.Σ. των οποίων ήταν ο Κλαδάς.
Ηταν η αποφράδα μέρα που ξέσπασαν οι πυρκαγιές και αυτός ήταν ο λόγος που δεν έστειλα νωρίτερα το βιογραφικό μου στο email του, παρά μόνο στις 3 Σεπτεμβρίου. Περίμενα από σεβασμό να εκτονωθεί κάπως η κρίση. Η συνέχεια είναι γνωστή.
Του ξαναέστειλα το βιογραφικό και μια σύνοψη προσόντων για διευκόλυνση στις 7/9, αφού παρακάλεσα τον Ζαχόπουλο να του τηλεφωνήσει και με διαβεβαίωσε ότι το έκανε. Πιστεύω ότι ποτέ δεν το έκανε. Στο κινητό μου υπάρχουν κλήσεις προς το κινητό του Κλαδά, τις οποίες βεβαίως δεν θα έκανα ποτέ εάν ο ίδιος δεν μου είχε δώσει το προσωπικό του κινητό και το ανάλογο θάρρος.
Τελευταία μου προσπάθεια ήταν η αποστολή του βιογραφικού μου για 3η φορά στις 15/10, όταν πια είχα σιγουρευτεί ότι με κοροϊδεύει κι εκείνος και ότι κωλυσιεργεί σκόπιμα, αφού δεν είχε καμιά πρόθεση να με τακτοποιήσει. Προφανώς η ευθύνη γι' αυτό ανήκει στον κ. Ζαχόπουλο που απλώς είχε μεταθέσει την υποχρέωση σε κάποιο άλλο, τρίτο πρόσωπο.
Ο Ζαχόπουλος μου είχε υποσχεθεί αρχικά ότι θα ήμουν στον πίνακα επιτυχόντων και εκ των υστέρων μου παρουσίαζε ότι δήθεν δεν μπορούσε αυτό να γίνει και για το λόγο αυτό κανόνισε ο ίδιος τη συνάντηση με τον Κλαδά για να πειστώ ότι δεν μπορούσε να γίνει.
Δύο γενικοί γραμματείς μού είχαν πει ψέματα, σοβαροί και ισχυροί άνδρες που, αν μη τι άλλο, το λιγότερο που θα μπορούσαν να κάνουν ήταν να κρατήσουν το λόγο τους».
«Ο Ζαχόπουλος είχε κι άλλες σχέσεις, μάλλον πιο εφήμερες, πιο περιστασιακές, με υφιστάμενές του, συμβασιούχους, στις οποίες μοίραζε συστηματικά ανάλογες υποσχέσεις "τακτοποίησης".
«Το 'κανε συστηματικά»
Ακούγονταν διάφορα ονόματα που δεν θέλω να θίξω, επειδή τουλάχιστον μία από τις κυρίες είναι παντρεμένη με παιδιά. Οταν στην πορεία διασταύρωσα λεπτομερώς τις πληροφορίες, γιατί είχε προκύψει και σοβαρό ζήτημα περίεργων επιλεκτικών συμβάσεων σε έργο του Γ' ΚΠΣ σε μεγάλο αρχαιολογικό μουσείο, που είχε προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια σε παράγοντες της πόλης, τότε αισθάνθηκα ακόμη περισσότερο ανόητη και πληγωμένη. Κατάλαβα μια και καλή ότι δεν ήμουν το μόνο θύμα του Ζαχόπουλου.
Για μένα το πρωταρχικό και φλέγον ζήτημα ήταν η επίλυση της εργασιακής μου εκκρεμότητας και ήθελα πάση θυσία να την αποσυνδέσω από τη διατήρηση της προσωπικής σχέσης μαζί του. Ομως ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα.
Στον Νικολουτσόπουλο είχα εκθέσει αναλυτικά όλη την υπόθεση του προκλητικά διαβλητού διαγωνισμού καθώς και στοιχεία εξωθεσμικής συμπεριφοράς του Ζαχόπουλου, όχι μόνο δηλαδή κακοδιαχείριση για την οποία βούιζε όλο το υπουργείο και τα ΜΜΕ, αλλά και κατάχρηση εξουσίας και εργασιακή εκμετάλλευση σε πιο προσωπικό επίπεδο».