Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

SOS για την Πάρνηθα

Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

Φαινόταν σαν να καίγεται ακόμη και ο ήλιος. Αλλοτε κόκκινος, άλλοτε λευκός και άλλοτε... εξαφανισμένος έπαιζε άθελά του κρυφτό με τις καταστροφικές πυρκαγιές της Αττικής. Δεν είχαν περάσει περισσότερες από έξι ώρες από τη στιγμή που ένας βοσκός από τα Δερβενοχώρια μας είπε: «Αν δεν σταματήσει εδώ, η φωτιά θα περάσει στην Πάρνηθα». Κακός προφήτης ή απλώς ένας θλιβερός παρατηρητής μιας καταστροφής χωρίς τέλος;

Η πυρκαγιά, που ξεκίνησε στις 7.30 το απόγευμα της Τετάρτης, μαινόταν ανεξέλεγκτη για περισσότερες από 30 ώρες. Γύρω στις 9 το βράδυ, η πύρινη λαίλαπα πέρασε την κορυφογραμμή. Ο δυνατός άνεμος, που την είχε βοηθήσει να καταστρέψει το πυκνό παρθένο δάσος, παρέμενε σύμμαχός της.

Οι πυροσβέστες προσπαθούσαν να ανακόψουν την πορεία της παρά την εξάντλησή τους, αλλά ήταν μάταιο. Τα εναέρια μέσα, που πραγματοποιούσαν συνεχείς ρίψεις μέχρι να πέσει το σκοτάδι, δεν είχαν καταφέρει και πολλά. Η ισχύς του... εχθρού αποδείχτηκε μεγαλύτερη από τις δυνάμεις του κρατικού μηχανισμού.

Για τους ανθρώπους που ζουν στα Δερβενοχώρια όμως το «παιχνίδι είχε χαθεί» πολλές ώρες νωρίτερα. Τα τέσσερα σπίτια που καταστράφηκαν και τα υπόλοιπα που υπέστησαν ζημιές από την πυρκαγιά το απόγευμα που εκδηλώθηκε ήταν μόνο η αρχή. «Η καταστροφή είναι ανείπωτη. Οπου και να γυρίσεις το κεφάλι σου, βλέπεις μαύρο... Ηταν ένα υπέροχο βουνό, με παρθένα βλάστηση, που δεν είχε καεί ποτέ του», λένε μεταξύ τους, λες και η πύρινη λαίλαπα αποτέφρωσε μαζί με το δάσος και τη μνήμη τους.

Ο βοσκός είχε αποδειχτεί αληθινός. Το πύρινο μέτωπο εξακολουθούσε να σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του, αναγκάζοντας τους υπευθύνους να κλείσουν τον δρόμο προς το τελεφερίκ για πεζούς και αυτοκίνητα και να δώσουν εντολή να εκκενωθούν σπίτια, το ξενοδοχείο «Μον Παρνές», η παιδική κατασκήνωση της Τράπεζας της Ελλάδος (επιστρατεύτηκαν κλούβες της ΕΛ.ΑΣ. για να μεταφερθούν τα παιδιά), τα ραντάρ της Αεροπορίας.

«Δεν έχουμε ξαναδεί τέτοιο πράγμα στη ζωή μας», περιέγραψαν οι κάτοικοι, που είδαν την πύρινη λαίλαπα να περνά με αμείωτη ένταση την κορυφογραμμή και προσεύχονταν να μη φτάσει η πυρκαγιά στη λεωφόρο Πάρνηθος.

Γύρω στις 3.00 π.μ., οι προσευχές τους φαίνεται πως εισακούστηκαν και ο αέρας κόπασε. Κύριο μέλημα των πυροσβεστών τα ξημερώματα ήταν να προλάβουν να σβήσουν την πυρκαγιά με εναέρια μέσα, πριν τους προλάβει εκείνη.

Ιδια η εικόνα και από την άλλη πλευρά της εθνικής οδού, στο Σχηματάρι, όπου εργαζόμενοι στα εργοστάσια και κάτοικοι είδαν μέσα σε μερικά λεπτά τη φωτιά να περνά την εθνική οδό, στο 66ο χιλιόμετρο, και να καταστρέφει όσα βρίσκονταν στον δρόμο της.

«...Από τη στιγμή που δεν βλέπεις αεροπλάνα, η κατάσταση θα είναι πολύ δύσκολη. Τι να σου κάνουν οι πυροσβέστες με τις μάνικες», έλεγαν μεταξύ τους κοιτάζοντας το μοναδικό ελικόπτερο που συνέδραμε τις επίγειες δυνάμεις.

Οι φλόγες είχαν βρει πρόσφορο έδαφος στα ξερά, ακαθάριστα χόρτα και τον δυνατό άνεμο, και κατευθύνθηκαν προς Αυλίδα. Πυροσβέστες και αστυνομικοί ζήτησαν από τους κατοίκους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους για να μην κινδυνεύσουν. Εκείνοι όμως αρνήθηκαν. Με όσα μέσα διέθεταν προσπάθησαν να υπερασπιστούν τις περιουσίες τους, την περιοχή τους, αλλά η πυρκαγιά παρέμενε ανεξέλεγκτη μέχρι αργά το βράδυ.