Ελευθεροτυπία - Προσοχή στην εγκυμοσύνη του σκύλου (ΜΕΡΟΣ Α')

Στη μήτρα που κυοφορεί, μπορεί να δημιουργηθούν διάφορες καταστάσεις, που έχουν θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις στο έμβρυο. Για τον λόγο αυτό, χρειάζεται προσοχή η διαχείριση εκ μέρους μας της εγκύου. Η προσοχή μας λοιπόν θα πρέπει να στρέφεται:

Α) Δίαιτα. Η έγκυος κατά τις πρώτες 3 εβδομάδες πρέπει να πάρει λίγο βάρος. Θα πρέπει να χορηγούμε καλής ποιότητας τροφή σε κανονική ποσότητα. Συνήθως οι έγκυες κατά την 3η εβδομάδα χάνουν την όρεξή τους για 5-6 ημέρες, μπορεί να υποφέρουν από ναυτία, να εκδηλώνουν μικρούς εμέτους, που συνοδεύονται με ανορεξία, στην 4η εβδομάδα η κατάσταση αυτή ομαλοποιείται.

Στο σιτηρέσιο πρέπει να περιλαμβάνονται υψηλό ποσοστό πρωτεϊνών και υδατανθράκων, εξισσοροπώντας έτσι την ποσότητα με την ποιότητα της τροφής. Εάν το σιτηρέσιο είναι σε μορφή «κροκέτας», καλό θα είναι να χρησιμοποιείται τον τύπο «ανάπτυξης», δηλαδή αυτόν που δίνουμε στα κουτάβια. Η τροφή με την πάροδο του χρόνου θα αυξάνεται σταδιακά (σχετικά και με τον αριθμό των εμβρύων) μέχρι και +40% του ημερήσιου σιτηρεσίου, έτσι που στο τέλος της εγκυμοσύνης το ζωντανό βάρος της εγκύου να μην ξεπερνά το 35% του κανονικού βάρους. Επιπλέον τα γεύματα θα πρέπει να είναι μικρά και πιο συχνά.

Τις τελευταίες 24-48 ώρες πριν από τον τοκετό η όρεξη χάνεται. Μη χορηγείτε επιπλέον βιταμίνες και ασβέστιο (ειδικά το τελευταίο, υπάρχει κίνδυνος μπλοκαρίσματος των παραθυρεοειδών και εκδήλωση επιλόχειας υπασβεσταιμίας). Η καλή εξισσοροπημένη τροφή τα περιέχει όλα.

Β) Συνθήκες: Στη φυσιολογική διαχείριση του σκύλου περιλαμβάνονται:

α) Η άσκηση. Είναι απαραίτητη η άσκηση κατά την εγκυμοσύνη. Ο περίπατος για 1-1,5 ώρα την ημέρα είναι ό,τι πρέπει. Κοντά στο τέλος της εγκυμοσύνης, οι περίπατοι θα πρέπει να είναι πιο μικρής διάρκειας. Τα κυνηγετικά σκυλιά θα πρέπει καλύτερα να απέχουν από την εργασία τους στην εγκυμοσύνη, και ιδιαίτερα όταν περάσουν την 40ή ημέρα.

β) Ο εμβολιασμός-αποπαρασίτωση.

Τα εμβόλια θα πρέπει να γίνονται πριν από την εγκυμοσύνη, όπως και η αποπαρασίτωση (Toxacara canis και Dirofilaria immitis).

Γ) Προληπτική ιατρική φροντίδα.

α) Παράμετροι αίματος που ξεφεύγουν από το φυσιολογικό. Από την 35η ημέρα της εγκυμοσύνης μείωση γύρω στο 40% του PCV των ερυθρών. Η αναιμία είναι normocytic και normochromic, οφειλόμενη σε αιμοδιάλυση. Επίσης η κρεατινίνη μειώνεται κατά 20-35% από το κανονικό.

Αυτά πρέπει να τα έχουμε υπόψη σε τυχόν αιματολογικές εξετάσεις και χορήγηση θεραπευτικής αγωγής.

β) Υπογλυκαιμία.

Είναι γνωστή και ως «επιλόχεια τοξαιμία», επικίνδυνη για ζώα αδύνατα και φτωχοδιατηρημένα. Τέτοια ζώα έχουν ανεπαρκή αποθήκευση λίπους, αδύνατη μυϊκή μάζα και έλλειψη υδατανθράκων. Μπορεί να παρουσιάσουν μη ειδικά συμπτώματα της νόσου ή και επιληπτικές κρίσεις. Τέτοιες υπογλυκαιμικές κρίσεις συνήθως συνοδεύονται από κετοναιμία και καιτονουρία χωρίς γλυκοζουρία. Επειδή όμως και η υπασβεσταιμία εκδηλώνεται με τα ίδια συμπτώματα στο τέλος της εγκυμοσύνης, θα πρέπει να ελέγχεται η στάθμη του ασβεστίου στο αίμα (όχι κάτω από 7 mg/100 ml). Στην υπογλυκαιμία χορηγούμε ενδοφλεβίως υγρά με δεξτρόζη. Συνέχεια στο επόμενο.