Ελευθεροτυπία - «Μην πυροβολείτε την ομοιοπαθητική»

Αντιδράσεις από την πλευρά της ομοιοπαθητικής ιατρικής προκάλεσε το κείμενο 62 καθηγητών πανεπιστημίου και ερευνητών που δημοσίευσε η «Κ.Ε.» (25 Νοεμβρ. 2007, σελ. 52) υπό τον τίτλο «Μάστερ ομοιοπαθητικής από... μηχανικούς».

Η παιδίατρος Μαρία Αρβανίτη και ο ψυχίατρος Βαγγέλης Ζαφειρίου, εκπρόσωπος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, μας έστειλαν την παρακάτω επιστολή για λογαριασμό της Εθνικής Εταιρείας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής (ΕΕΟΙΣ):

«Την κριτική των 62 πανεπιστημιακών που με αφορμή συγκεκριμένο μεταπτυχιακό εμφανίζονται επικριτικοί στην ομοιοπαθητική συνολικά, την θεωρούμε εύλογη και εν πολλοίς καλοπροαίρετη. Γιατί η ομοιοπαθητική είναι σύνθετη όσο όλες οι επιστήμες και μόνο τμήματα ή αποκομμένες πληροφορίες της μπορεί ένας μη ειδικός να γνωρίσει, και αυτό ακόμα, μόνο θεωρητικά και χωρίς συνάφεια με την πρακτική της εφαρμογή.

Εχοντας υπόψη μόνο επιμέρους στοιχεία δικαιούνται οι επιστήμονες την κριτική, την άρνηση ή και την απόδοση των αποτελεσμάτων της ομοιοπαθητικής στο φαινόμενο της υποβολής (placebo). Το φαινόμενο όμως αυτό ισχύει εξίσου σε όλες τις θεραπευτικές μεθόδους, και αφορά κάποιο ποσοστό και σε κάποια όρια.

Οι 62 επιστήμονες που υπογράφουν την επιστολή δικαιούνται επιστημονικής κριτικής σε αγγλικά πανεπιστήμια. Προσθέτουμε στην πληροφόρησή τους ότι στην Αγγλία πλέον των πανεπιστημίων λειτουργούν και πέντε (5) ομοιοπαθητικά νοσοκομεία στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Είναι δύσκολο να αποδεχθεί κανείς ότι τα νοσοκομεία αυτά στηρίζονται σε μια ψεύτικη θεραπευτική μέθοδο.

Εχουμε στη διάθεση των γιατρών που βρίσκονται μεταξύ των 62 επιστημόνων, πλήθος τεκμηρίων για τα αποτελέσματα της ομοιοπαθητικής σε ασθενείς με παθήσεις που δεν είναι γνωστό να εμφανίζουν αυτόματες ιάσεις ή ιάσεις με υποβολή. Τα περιστατικά αυτά είναι εντυπωσιακά και πλήρως τεκμηριωμένα.

Θεωρούμε εύλογη την κριτική και βάσιμη τη θεώρηση πως μια ιατρική που ασκείται από ένα μικρό αριθμό γιατρών και δεν έχει τον ευρύ πανεπιστημιακό μανδύα επιστημονικότητας στη χώρα μας, είναι αβάσιμη και αναποτελεσματική. Ομως, όσοι προσέγγισαν την ομοιοπαθητική περισσότερο και την εξερεύνησαν συστηματικά, πείστηκαν για την αλήθεια της και τις συχνά εντυπωσιακές δυνατότητες της προσφοράς της στον άνθρωπο. Οι δυνατότητες αυτές είναι διαθέσιμες και στους επιστήμονες που διατύπωσαν τις παραπάνω ενστάσεις και ιδιαίτερα στους γιατρούς που είναι και φύσει οι πλέον ενδιαφερόμενοι.

Οσοι επιλέξαν να ασκήσουν την ομοιοπαθητική το κάναν με αγάπη για την επιστήμη αυτή, παρά τις αντιξοότητες και την έλλειψη πόρων».

Ο ομοιοπαθητικός γιατρός Νίκος Μαράκης που ζει και εργάζεται στο Ηράκλειο Κρήτης, γράφει απευθυνόμενος προς τους «62»:

«Κύριοι επιστήμονες,

Διάβασα προσεκτικά τα ονόματά σας και το αντικείμενο της δουλειάς σας. Στενοχωρήθηκα όταν είδα ότι είστε μακριά από την καθημερινή πάλη με τα άμεσα προβλήματα του αρρώστου.

Μιλάτε και κινείστε εκ του ασφαλούς, διότι αυτός που κρίνει τον θεραπευτή γιατρό είναι ο ασθενής. Και εσάς δεν σας βλέπει για να σας κρίνει.

Εγώ, κύριοι επιστήμονες, έχω κλινική ειδικότητα στην ομοιοπαθητική γιατί την πήρα στη Γερμανία. Στην Ελλάδα (που είσαι ό,τι δηλώνεις) πολλοί συνάδελφοί μου γιατροί θέλουν να πάρουν μια τέτοια κατεύθυνση, ομοιοπαθητικής και το δομημένο κράτος τους το αρνείται. Ερώτηση: Η πολιτεία έχει το δημοκρατικό δικαίωμα να τους το αρνείται; Απάντηση: όχι. Εχει το δικαίωμα σαν δομημένο κράτος να απαγορεύσει την άσκηση ομοιοπαθητικής στην Ελλάδα. Να το κάνει! Αυτό θα σημαίνει ότι επιτέλους έχει άποψη. Αλλά δεν το κάνει! Αφήνει τον καθένα, ημιμαθή ή αμαθή, ομοιοπαθητικής θεραπευτή γιατρό, να εκμεταλλεύεται τον πόνο και την αγωνία (συχνά θανάτου) του ασθενή εις βάρος της υγείας του, για να γεμίσει τις τσέπες του.

Φρικτό! Δηλαδή, το δομημένο κράτος δεν κάνει, αυτό που έχει υποχρέωση να κάνει να προσταεύει τους πολίτες του.

Η ιατρική Κοινότητα αρνείται να εκχωρήσει κκομμάτι από την πίτα. Τη θέλει όλη για πάρτη της! Αρνείται να αντιληφθεί ότι αυτό το κομμάτι δεν της ανήκει! Και τι καταφέρνει; Να έχει χάσει τα όριά της, να ασχολείται με τα πάντα, με όλα τα προβλήματα του αρρώστου, είτε μπορεί να βοηθήσει είτε όχι! Και κάνει λάθη! Και τα λάθη τα πληρώνει ο ασθενής με την υγεία του.

Το ιατρογενές σύνδρομο (η αρρώστια που προκαλείται από τους γιατρούς και τα φάρμακά τους) είναι τρίτη αιτία θανάτου (λένε οι ίδιοι)!

Με πρώτη αιτία θανάτου τις καρδιοπάθειες, δεύτερη αιτία θανάτου τους καρκίνους και τρίτη αιτία θανάτου το ιατρογενές σύνδρομο!

Αυτό, με το αποδεδειγμένο γεγονός ότι το θεραπευτικό σύστημα δυτικού τύπου (η ιατρική μας δηλαδή), είναι ό,τι καλύτερο έχει επιτύχει ο άνθρωπος μέχρι σήμερα, συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι το θεραπευτικό μας σύστημα είναι τέλειο, αλλά οι θεραπευτές μας πάσχουν.

Υπεροψία, εγωισμός, ακαμψία (ανικανότητα αναπροσαρμογής και επανεκτίμησης), είναι οι αρρώστιες τους.

Η ομοιοπαθητική στην Ελλάδα, με πολύ σημαντικούς θεραπευτές, αγωνίζεται να κρατήσει υψηλό το επίπεδό της. Δίνει μάχες, κατά των καιροσκόπων και των κερδοσκόπων. Κρούει τον κώδωνα του κινδύνου κακοεκπαίδευσης, στο κράτος, ζητεί να την βοηθήσει στο έργο της, αλλά το κράτος είναι απόν!

Περιθωριοποιεί τους μη γιατρούς και του ενός Σαββατοκύριακου ειδικευμένους στην ομοιοπαθητική γιατρούς. Τους αναφέρει στο δομημένο κράτος και αυτό απαντά: δεν υπάρχει λίγο ή πολλή παρανομία! Είστε όλοι παράνομοι!

Το 1995 η Ε.Ε. εξέδωσε μια οδηγία με την εντολή τα κράτη-μέλη να ελέγξουν τις εναλλακτικές θεραπείες και ή να τις εντάξουν στο θεραπευτικό τους σύστημα ή να τις απαγορεύσουν. Μέχρι σήμερα η Ελληνική Ιατρική Κοινότητα δεν έχει κάνει τίποτα από τα δύο. Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα αναγκαστεί από την Ε.Ε. να αναγνωρίσει, αδιάβαστη ό,τι βρίσκει εμπρός της, χωρίς να έχει ή να μπορεί να ελέγξει την ποιότητά τους. Πάλι δουλειές του ποδαριού!

Μην κόπτεσθε, λοιπόν, κύριοι πανεπιστημιακοί, για την ομοιοπαθητική! Κοιτάξτε τα του οίκου σας και αφήστε τους ομοιοπαθητικούς να κάνουν τη δουλειά τους, την κάνουν πολύ καλύτερα απ' ό,τι νομίζετε!»

Ο κ. Σ. Ευθυμίου, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας «Ανακύκλωση Συσκευών», με αφορμή ρεπορτάζ του «Εψιλον» με τίτλο «Συσκευές στο off» (2 Δεκ. 2007, σελ. 112), μας έστειλε επιστολή στην οποία, μεταξύ άλλων, γράφει:

«Με έκπληξη διαβάσαμε το άρθρο της κ. Κουλουφάκου στο "Εψιλον" (...) Θεωρούμε ότι η καθ' όλα ειρωνική και περιπαικτική αποτύπωση της όλης προσπάθειας ενός συλλογικού συστήματος εναλλακτικής διαχείρισης αποβλήτων και ενός εργοστασίου, του πρώτου στην Ελλάδα, με πιστοποιήσεις λειτουργίας κατά: ISO 9001/2000, RAL, ELOT 1801/OHSAS 18001, EMAS, είναι τουλάχιστον υποτιμητική και δεν αντανακλά ούτε καν τη φιλοσοφία του μισοάδειου ποτηριού.

Κάποιοι αναγνώστες ίσως να καταλάβουν αυτές τις υπερβολές ως "ποιητική αδεία". Κάποια άλλα σχόλια, όμως, μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα, όπως έγινε ήδη με τον δήμαρχο της περιοχής, που αντέδρασε αρνητικά διαβάζοντας "όπως ας πούμε, ο μόλυβδος που ξερνάνε οι συσκευές όταν πεθάνουν".

Για το σύστημά μας όπως και για το εργοστάσιο είναι σημαντικό ο κόσμος, το κοινό, να μάθει ότι γίνεται μια τεράστια προσπάθεια να ανακυκλώσουμε σκουπίδια με τεράστια οφέλη για το περιβάλλον, για την υγεία, για την εξοικονόμηση ενέργειας και πρώτων υλών, καθώς και για επενδύσεις και νέες θέσεις εργασίας. Είναι κρίμα να ακυρώνεται μια προσπάθεια από μία περιπαικτική τοποθέτηση».

*Το σχόλιο του Εψιλον: Το ρεπορτάζ μας ένα και μόνο στόχο είχε: Να ενημερώσει τον κόσμο για ένα πρόγραμμα ανακύκλωσης και να επιστήσει την προσοχή του πολίτη στην επικινδυνότητα των υλικών των συσκευών που έχει στο σπίτι του, όπως και στις οικολογικές συνέπειες από την έκλυση αυτών των υλικών στο περιβάλλον. Με σοβαρότητα και χωρίς διάθεση κινδυνολογίας αυτό κάναμε. Εάν το ύφος γραφής δεν αρέσει σε μια εταιρεία και προκαλεί άστοχες παρεξηγήσεις, λυπούμαστε. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ένα δημοσιογραφικό κείμενο ούτε δελτίο τύπου εταιρείας μπορεί να θυμίζει, ούτε κάθε ερώτημα τοπικού άρχοντα να καθησυχάζει.