Ελευθεροτυπία - 8 αποχαρακτηρισμοί τον μήνα

«Ο πρωθυπουργός κήρυξε την άμεση αναδάσωση των καμένων περιοχών και κανείς δεν αμφιβάλλει για τις προθέσεις του. Την ίδια στιγμή, όμως, η πολιτεία δεν έχει αποφασίσει ποιο είναι τελικά το δάσος και με βάση ποιες αεροφωτογραφίες θα το ορίσει», ανέφερε ο πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Γιάννης Αλαβάνος, μιλώντας χθες στο διεθνές συνέδριο για τη διαχείριση των νερών. Επιβεβαίωσε την «Ε», αποκαλύπτοντας ότι «σε κάθε φωτιά, παρά τις αποφάσεις για αναδάσωση, τουλάχιστον 150 στρέμματα καταλήγουν για οικοπεδοποίηση» και εξέφρασε την άποψη ότι «η σύνταξη δασικών χαρτών από το Κτηματολόγιο θα αποτύχει».

5.000 αιτήσεις

Με αφορμή το χθεσινό δημοσίευμα για την περίπτωση της Κερατέας, η «Ε» δέχθηκε πολλά τηλεφωνήματα από ιδιοκτήτες που ταλαιπωρούνται επί χρόνια, δικαίως ή αδίκως δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε. Είναι ενδεικτικό ότι μόνον για την περιοχή αρμοδιότητας του Δασαρχείου Πεντέλης υποβάλλονται κάθε χρόνο περίπου 5.000 αιτήσεις αποχαρακτηρισμού δασικών εκτάσεων, που έχουν καεί ή αποψιλωθεί. Οπως πληροφορηθήκαμε, φέτος, εκδικάζονται αιτήσεις που έχουν υποβληθεί το 1998!

Συνδικαλιστές δασολόγοι μας εξήγησαν ότι υπάρχει ολόκληρος κυκεώνας ρυθμίσεων που αναφέρονται στο μείζον θέμα του χαρακτηρισμού μιας περιοχής ως δασικής, με αποτέλεσμα οι αποφάσεις να βρίσκονται στην ουσία στο χέρι τής κάθε επιτροπής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το ισχύον σύστημα της συναλλαγής. Πολύ περισσότερο που οι χρόνοι αναμονής είναι μεγάλοι.

«Πρόκειται στην ουσία για επιτροπές αποχαρακτηρισμών», μας είπαν, εξηγώντας ότι είναι τριμελείς και αποτελούνται από έναν δικαστικό, έναν γεωπόνο και έναν δασολόγο. Οι αποφάσεις δημοσιοποιούνται αλλά δύσκολα εντοπίζονται από αυτούς που ενδιαφέρονται από το περιβάλλον. Ετσι περνούν οι προβλεπόμενες προθεσμίες και οι αποφάσεις αποχαρακτηρισμού κηρύσσονται τελεσίδικες, οπότε πλέον είναι υποχρεωτικό να επικυρωθούν με πράξη του περιφερειάρχη. «Το αδύνατο σημείο είναι η έλλειψη Κτηματολογίου και κυρίως δασικών χαρτών», μας είπαν και, όπως μάθαμε, από αυτή την ασάφεια είναι δυνατόν να γίνουν αυτοψίες σε... άλλες περιοχές.

Μια μικρή έρευνα στις αποφάσεις αποχαρακτηρισμού καμένων δασικών εκτάσεων, στο πρώτο εξαμήνο του 2007, δείχνει ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία αφορούν την Αττική. Υπάρχουν μόνον 3-4 περιπτώσεις σε Κρήτη, Αχαΐα και της Κορινθίας. Οι πιο πολλές έχουν κοινό σημείο αναφοράς την υπ' αριθμό 1099 εντολή του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, με ημερομηνία 26 Οκτωβρίου 2004. Σε ορισμένες περιπτώσεις στις αποφάσεις σημειώνεται ότι πρόκειται για αγροτική γη που προέρχεται από αποκατάσταση προσφύγων, οπότε γεννάται το ερώτημα πώς δεν το γνώριζαν οι δασικές υπηρεσίες που κήρυξαν την περιοχή αναδασωτέα.

Υπάρχουν όμως και άλλες παραλλαγές, όπως τα 4 στρέμματα στην τοποθεσία «Πυργάθι», στο Γραμματικό, που κηρύχθηκαν αναδασωτέα το 1985 με απόφαση που αφορούσε καμένη γη περίπου 30 στρεμμάτων. Εκδόθηκε απόφαση αποχαρακτηρισμού από την πρωτοβάθμια επιτροπή το 1996, ακολούθησαν όμως ενστάσεις, που έγιναν δεκτές το 2005 από τη δευτεροβάθμια επιτροπή που αποφάνθηκε ότι η έκταση είναι αγροτική και δεν έπρεπε να κηρυχθεί αναδασωτέα. Ανάλογη διαδικασία ακολουθήθηκε για τα 32,5 στρέμματα στον Βαρνάβα, που είχαν καεί από πυρκαγιά και είχαν κηρυχθεί αναδασωτέα το 1985. Τον περασμένο Μάιο η απόφαση ακυρώθηκε λόγω πλημμελούς εισήγησης. «Πλάνη περί τα πραγματικά και νομικά δεδομένα» αναφέρεται στην απόφαση που αφορά ένα ακίνητο 2 στρεμμάτων στο Μικροχώρι Καπανδριτίου, που είχε κηρυχθεί αναδασωτέο το 2001, αλλά η επιτροπή σχημάτισε διαφορετική γνώμη.

Το θέμα που ανακύπτει για κάθε σκεπτόμενο άτομο είναι απλό: Αν είχαν δίκιο οι αρχικές εισηγήσεις των δασαρχείων, γιατί ανακλήθηκαν; Αν δεν ήταν σωστές, όπως προκύπτει από τις αποφάσεις των επιτροπών, τότε γιατί ταλαιπωρήθηκαν τόσα χρόνια οι πολίτες;