Ελευθεροτυπία - «Πρέπει να προέρχεσαι από οικογένεια»

«Το να ακολουθήσεις το όνειρό σου, μπορεί κι αυτό ακόμα να είναι ελιτίστικο. Χρειάζεται να ανήκεις σε μια συγκεκριμένη κατηγορία, να προέρχεσαι από οικογένεια που έχει οικονομικό επίπεδο. Ειδάλλως, όταν πρέπει να βγεις στο δρόμο για βιοπορισμό σίγουρα θα κάνεις οποιαδήποτε δουλειά. Το ότι συνεχίζω να κυνηγώ τα όνειρά μου το οφείλω στους δικούς μου. Αν δεν ήταν αυτοί θα είχα αναγκαστεί να παραμείνω ταξιθέτρια...» Η κοπέλα που μας μιλάει πλησιάζει τα 30. Τελείωσε το Τμήμα Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής, έκανε μεταπτυχιακά στην Αγγλία πάνω στην ψυχολογία της υγείας και σήμερα προσπαθεί να φτιάξει την επαγγελματική της ζωή.

Από το 2005 που γύρισε στην Ελλάδα ψάχνει για μια δουλειά σχετική με το αντικείμενό της, είτε στον ιδιωτικό είτε στο δημόσιο τομέα. «Εχω καταθέσει τα όπλα όσον αφορά το Δημόσιο», μας λέει. Επί έξι μήνες έκανε 15 αιτήσεις για θέσεις με το σύστημα της μοριοδότησης σε νοσοκομεία της χώρας, χωρίς να βρει ανταπόκριση.

Θεωρεί πως ο κλάδος της είναι λίγο παρεξηγημένος. Λίγες οι θέσεις, πολλοί οι ενδιαφερόμενοι. Γι' αυτήν το να εργαστεί ως ψυχολόγος είναι όνειρο ζωής. Το ήθελε από μικρή. Τότε βέβαια δεν είχε σκεφτεί την επαγγελματική αποκατάσταση. «Είχα πιο βραχυπρόθεσμους στόχους: να μπω στο πανεπιστήμιο, να τελειώσω, να καταρτιστώ παραπάνω. Δεν σκεφτόμουν τι θα γίνει όταν βγω στην αγορά εργασίας. Τώρα το ζω αυτό», λέει.

- Σας πέρασε ποτέ απ' το μυαλό ότι μπορεί να κάνετε τελικά κάτι άσχετο απ' αυτό που σπουδάσατε;

«Οχι, αλλά αυτό έχει να κάνει με την προσωπικότητά μου, όχι με την ελληνική πραγματικότητα. Εγώ θέλησα να συνεχίσω να το παλεύω».

Από όταν γύρισε ξεκίνησε με ιδιαίτερα μαθήματα, μέσω αγγελιών, σε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες και αναπτυξιακές διαταραχές. Ταυτόχρονα δούλεψε ως ταξιθέτρια σε κεντρικό κινηματογράφο για έξι μήνες, μέχρι που πριν από λίγο καιρό βρήκε απασχόληση ως εξωτερικός συνεργάτης στα ΚΕΚ, με σύμβαση που λήγει το Σεπτέμβριο. Κάνει συμβουλευτική σε ευπαθείς ομάδες που έχουν ανάγκη ψυχοκοινωνικής στήριξης και συμβουλευτική επαγγελματικού προσανατολισμού. Μαζί με τα ιδιαίτερα και δουλεύοντας σε καθημερινή βάση το λιγότερο 10 ώρες βγάζει γύρω στα 1.000 με 1.200 ευρώ.

Συνεχίζει να ζει με τους δικούς της. Χωρίς σταθερή δουλειά είναι δύσκολο να κάνει το βήμα, να μείνει μόνη.

Αυτό που την προβληματίζει έχει να κάνει με «το κατά πόσο και για πόσο καιρό μπορείς να έχεις κουράγιο να πηγαίνεις κόντρα στο ρεύμα, να κάνεις το παράλογο λογικό».

- Οταν λέτε κόντρα στο ρεύμα;

«Στο ρεύμα της εποχής που επιβάλλει τις γνωριμίες, τις πλάτες, το μέσον, το βύσμα, γνωστές καθημερινές λέξεις που συναντάμε παντού. Αναλογίζεσαι επίσης αν αρκούν οι ικανότητες και η διάθεση ενός ανθρώπου».