Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

ΜΑΛΙΑ ΚΟΥΚΙΑ, ΚΕΡΑΤΕΑ

Πώς το δάσος έγινε οικόπεδα

Της ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Με μια απλούστατη διαδικασία μπορεί να αποχαρακτηριστεί μια δασική έκταση και να εξαιρεθεί από την υποχρεωτική αναδάσωση, κάνοντας... στάχτη τις διαβεβαιώσεις των εκάστοτε κυβερνώντων μετά από μεγάλες πυρκαγιές, όπως της Πάρνηθας και του Πηλίου, ότι δεν θα χαθεί σπιθαμή καμένου δάσους.

Η υπόθεση αφορά την τοποθεσία «Μάλια Κούκια» του Δήμου Κερατέας και η τελευταία πράξη παίχθηκε στις 25 Ιουνίου, λίγα 24ωρα πριν από τη μεγάλη πυρκαγιά που αφάνισε τον σπουδαιότερο πνεύμονα της πρωτεύουσας. Είναι σίγουρο πως η «συνταγή» έχει εφαρμοστεί και σε άλλες περιοχές και μάλιστα πολλές φορές στο παρελθούν...

**ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ. Στις 9 Αυγούστου 2000 ο τότε περιφερειάρχης Αττικής Μ. Κυριακίδης, επικαλούμενος την υπ' αριθμόν 2174/16-6-2000 πρόταση του Δασαρχείου Λαυρίου, κηρύσσει αναδασωτέα έκταση 16,8 στρεμμάτων «ώστε να αποκλειστεί η διάθεσή της για άλλον προορισμό» και με σκοπό «τη διατήρηση του χαρακτήρα της δασικής έκτασης και την επαναδημιουργία της δασικής βλάστησης». Στην υπ' αριθμό 2314/17-7-2000 απόφασή του, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 508Δ' της 9/8/2000), σημειώνεται μάλιστα ότι στην έκταση αυτή υπήρχαν αείφυλλα και πλατύφυλλα, που είχαν καταστραφεί «με παράνομη εκχέρσωση μεταξύ των ετών 1962-67». Είχε προηγηθεί η υπ' αριθμόν 4693/21-12-1998 πράξη του δασάρχη Λαυρίου, με την οποία η περιοχή χαρακτηρίζεται δασική.

**ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ. Στις 25 Ιουνίου 2007 δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 280Δ') πράξη του σημερινού περιφερειάρχη Χ. Μανιάτη με την οποία από την επίμαχη έκταση αποχαρακτηρίζονται τα 14,3 στρέμματα, με το αιτιολογικό την «πλάνη περί τα πραγματικά και νομικά δεδομένα». Είχε προηγηθεί διαταγή του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης στις 26 Οκτωβρίου 2004. Ο περιφερειάρχης επικαλείται την υπ' αριθμόν 19/2004 απόφαση της πρωτοβάθμιας επιτροπής επίλυσης δασικών αμφισβητήσεων της Νομαρχίας Ανατολικής Αττικής, με την οποία κρίθηκε τελεσίδικα και οριστικά, με την ενδικοφανή διαδικασία του νόμου 998/1979, ότι η έκταση δεν είναι δασική και ανακλήθηκε εν μέρει ο χαρακτηρισμός του 2000. Στη νέα απόφαση μνημονεύεται η ίδια πράξη χαρακτηρισμού του δασάρχη Λαυρίου του 1998, αλλά και η υπ' αριθμόν 135/12.1.2007 πρόταση του ίδιου δασαρχείου, στην οποία η επίμαχη περιοχή έχει αυξηθεί σε 23,7 στρέμματα.

Ενδιαφέρουσες «λεπτομέρειες» που δείχνουν την προχειρότητα με την οποία συντάχθηκε η τελευταία απόφαση είναι η αναφορά σε λάθος ΦΕΚ για την αρχική ρύθμιση, καθώς και το μπέρδεμα των χρονολογιών. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι σε όλη τη χώρα υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες ιδιοκτήτες που έχουν ξεκινήσει πολύχρονες δικαστικές διαδικασίες για να αποδείξουν ότι το ακίνητό τους δεν είναι δασικό. Στη συντριπτική τους πλειονότητα δεν έχουν δίκιο, καθώς συνήθως πρόκειται για καταπατήσεις και εκχερσώσεις δημόσιων δασικών εκτάσεων. Υπάρχουν όμως και πολίτες που ταλαιπωρούνται αδίκως γιατί τα εγκαταλειμμένα χωράφια τους δασώθηκαν και πλέον δεν μπορούν να τα αξιοποιήσουν.

Η «Ε» απευθύνθηκε στον δήμαρχο Κερατέας, Σταύρο Ιατρού, που μας εξήγησε ότι η πιο εύκολη μέθοδος για να αποχαρακτηριστεί μια δασική έκταση είναι να... καεί, κατά προτίμηση μαζί με «καθαρά» χωράφια, να κηρυχθεί αναδασωτέα και στη συνέχεια να αποχαρακτηριστεί ως προς ένα τμήμα της! Για τη συγκεκριμένη περίπτωση, μάς πληροφόρησε ότι πρόκειται για παραθαλάσσια τοποθεσία. «Είναι μικρή έκταση και φοβάμαι ότι ανήκει σε έναν ιδιώτη με μεγάλο "δόντι" που έχει σχέδια για οικιστική ανάπτυξη», πρόσθεσε ο δήμαρχος.