Ελευθεροτυπία - «Στο Διάστημα ξαναγίνεσαι παιδί»

Ηταν αρκετά νέος όταν πρωτοείδε τη Σαντορίνη από το παράθυρο του διαστημόπλοιου. Ισως να μην τη γνώρισε τότε, όμως θυμάται μέχρι σήμερα, στα 67 του, το πόσο μικροσκοπικά όμορφα δείχνουν τα ελληνικά νησιά από το Διάστημα. Αυτές τις μέρες ήρθε στη χώρα μας για να διαπιστώσει αν δείχνουν το ίδιο όμορφα και από κοντά. Κάπως έτσι λοιπόν βρέθηκε ο βετεράνος αστροναύτης Frederick Hauck με τη γλυκύτατη γυναίκα του Susan, στη Σαντορίνη. Στο Διάστημα, όπως είπε, θα ξαναπήγαινε μοναχά εάν ερχόταν και αυτή μαζί του, ενώ τις τελευταίες τους μέρες στην Ελλάδα, είπαν να τις περάσουν στην Αθήνα. Ο Frederick Hauck βρήκε και λίγο χρόνο για να θυμηθεί τις εποχές που ήταν κυβερνήτης ενός διαστημόπλοιου, το οποίο μέσα σε οχτώ λεπτά και 20 δευτερόλεπτα σε πήγαινε στο Διάστημα. Τις μέρες που έζησε εκεί, τη μηδενική βαρύτητα, τους φόβους του όταν επέβαινε στο πρώτο διαστημικό λεωφορείο που πέταγε μετά το δυστύχημα του Challenger το '86, αλλά και για το ποιο θα είναι επόμενο «γιγάντιο βήμα για την ανθρωπότητα». Με τέτοιες εμπειρίες ξαφνιάζει η απάντηση που δίνει στην πρώτη ερώτηση...

Ως αστροναύτης, ποια είναι η πιο συχνή ερώτηση που σας κάνουν;

«Πώς πάμε τουαλέτα στο Διάστημα! Υπάρχει μια δεξαμενή αποθήκευσης και ένας σωλήνας που έχει ένα χωνί που εφαρμόζεται... και ρουφάει με δύναμη αέρα σαν ηλεκτρική σκούπα. Από εκεί οι όποιες ακαθαρσίες ρουφιούνται και καταλήγουν στη δεξαμενή».

Από τον Γιούρι Γκαγκάριν στους τουρίστες Διαστήματος. Επαψε το Διάστημα να είναι απαγορευμένο σύνορο;

«Εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά ακριβό. Για την ώρα μόνο οι Ρώσοι έχουν τη δυνατότητα να πουλήσουν μία θέση σε τουρίστα. Πρέπει ωστόσο να διαφοροποιήσουμε το ταξίδι στο οποίο βρίσκεσαι σε τροχιά από ένα βαλλιστικό ταξίδι, όπως αυτό με τη Virgin Galactic του Ρίτσαρντ Μπράνσον. Εκεί, πας απλώς πάνω και μετά επιστρέφεις κάτω. Η όλη πτήση θα διαρκεί από 10 έως 15 λεπτά. Θαυμάζω αυτό που κάνει, όμως είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που κάνουμε εμείς».

Το δικό σας λιθαράκι στην εξερεύνηση του Διαστήματος ποιο ήταν;

«Ημουν απλώς ένας από τους πολλούς αστροναύτες που πέταξαν σε διαδοχικές πτήσεις με τον καθένα μας να συνεισφέρει ένα μικρό κομμάτι. Ημασταν ωστόσο με τους φίλους μου οι πρώτοι αστροναύτες που χρησιμοποίησαν το διαστημικό λεωφορείο που είναι ένα εκπληκτικό μηχάνημα».

Ησασταν επίσης στην πρώτη πτήση μετά το δυστύχημα του Challenger. Φοβηθήκατε, τι είπατε στην οικογένειά σας;

«Τους είπα ότι αυτή θα είναι η ασφαλέστερη πτήση που έχει γίνει ποτέ. Και το πίστευα γιατί η NASA κατέβαλε τεράστιες προσπάθειες να μην υπάρχουν προβλήματα. Από τη μία έλεγα ότι αυτή θα είναι η ασφαλέστερη πτήση, αλλά από την άλλη δεν μπορούσα να το εγγυηθώ. Υπήρχαν ακόμα κίνδυνοι. Φοβόμουν. Οι άνθρωποι κάνουν λάθη. Και στις πρώτες πτήσεις φοβόμουν, όμως ώς τότε η NASA δεν είχε χάσει άνθρωπο στο Διάστημα. Τώρα είχαμε χάσει διαστημικό λεωφορείο και φίλους. Λίγο μετά την εκτόξευση είχαμε επιταχύνει στα 16 Μαχ. Αναρωτιόμουν πώς γίνεται άνθρωπος να έχει φτιάξει τέτοιο μηχάνημα και ήλπιζα να μην ανατιναχτώ».

Είχατε χρόνο να απολαύσετε τη θέα;

«Ναι. Υπάρχει αρκετή δουλειά, όμως είχαμε τις "ώρες του ύπνου". Μπορείς να βρεις χρόνο τότε για να χαζέψεις. Κάθε 1,5 ώρα κάναμε το γύρο της Γης. Βρισκόμασταν στη φωτεινή πλευρά 55 λεπτά και στη σκοτεινή κάπου στα 35. Ανέβαινα στο κατάστρωμα και κοίταζα στη σκοτεινή πλευρά. Εβλεπα στην έρημο μια κουκκίδα φωτός μέσα στο σκοτάδι. Σκεφτόμουν ότι αυτό σημαίνει άνθρωποι. Μάλλον Βεδουίνοι, που διασχίζουν την έρημο. Πιθανότατα κάνουν κάτι πολύ δύσκολο και σκέφτηκα ότι επιβιώνουν στη μέση τού πουθενά. Εγώ είμαι ψηλά εδώ. Επιβιώνω στη μέση τού πουθενά. Και οι δύο πρέπει να επιβιώσουμε».

Τι είναι όμως πιο εντυπωσιακό, η θέα ή η έλλειψη βαρύτητας;

«Και τα δύο. Είναι σαν να γίνεσαι παιδί ξανά. Γιατί σαν παιδί κάνεις πρώτη φορά πολλά πράγματα. Η στιγμή που θα πρωτοπερπατήσεις ή η πρώτη φορά που θα ισορροπήσεις στο ποδήλατο. Οσο όμως μεγαλώνουμε, ελάχιστες είναι οι εμπειρίες στις οποίες θα εκτεθούμε πρώτη φορά και θα μας κάνουν να βλέπουμε τον κόσμο διαφορετικά. Τίποτα όμως δεν συγκρίνεται με την αιώρηση σε μηδενική βαρύτητα».

Ρητορική ερώτηση: Αν μπορούσατε να είστε μέλος οποιασδήποτε διαστημικής αποστολής που έχει γίνει, ποια θα ήταν; (Ξεκαρδίζεται στα γέλια)

«Apollo 11, φυσικά».

Πότε και πού θα γίνει το επόμενο «γιγάντιο βήμα»;

«Ελπίζουμε να στείλουμε άνθρωπο στο φεγγάρι κοντά στο 2020. Ομως έχουμε πάει εκεί. Δώδεκα άνθρωποι έχουν φτάσει, όμως κανείς τους δεν έμεινε παραπάνω από λίγες μέρες. Θα ήταν ένα γιγάντιο βήμα όταν μπορέσουν να μείνουν για εβδομάδες ή μήνες. Ομως το φεγγάρι θα είναι απλώς μια πρόβα για να στείλουμε ανθρώπους στον Αρη. Ελπίζω να το δω όσο είμαι ζωντανός. Μπορεί και όχι. Θα έλεγα όχι πριν το 2030».

* Ο Frederick Hauck είναι καλεσμένος από τον Ελληνικό Σύλλογο Αποφοίτων του Πανεπιστημίου Tufts στη Βοστόνη και θα μιλήσει σήμερα στις 19.30 στο Κολλέγιο Αθηνών (Στεφάνου Δέλτα 15, Π. Ψυχικό) με θέμα «Ταξίδι στο Διάστημα. Πού βρεθήκαμε και πού πηγαίνουμε». Είσοδος 20 ευρώ. Πληροφορίες στο 210-6204176.