Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

Σκάνδαλο ...Βοιωτοπεδίου

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ Φωτ.:ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΚΙΡΗΣ

Ιερός επενδυτής και ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος! Ως μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας, όχι μόνο θεώρησε δεδομένη την ιδιοκτησία της Εκκλησίας σε εκτάσεις τουλάχιστον 80.000 στρεμμάτων στον Παρνασσό και άλλα βοιωτικά βουνά και κάμπους, αλλά παραχώρησε κάποιες για εκμετάλλευση σε επιχείρηση της οικογένειάς του.

«Δεν φταίω που το μοναστήρι έχει ιδιοκτησία... Πρέπει να είστε ευγνώμονες, γιατί έχετε τα χωράφια του μοναστηριού και ζείτε»

Πρόκειται για επιχείρηση στην οποία συμμετέχουν ο αδελφός του Αλέξανδρος Λιάπης, ο ανιψιός του Αναστάσιος μαζί με τη σύζυγό του και οι σύζυγοι άλλων δύο ανιψιών του. Ο Ιερώνυμος πάσχισε επί χρόνια να κατοχυρώσει εκτάσεις που θεωρεί μοναστηριακές σε ολόκληρη την ανατολική πλευρά του Παρνασσού έως την Αράχοβα, στο όρος των Μουσών Ελικώνα και άλλες περιοχές προς τη Δαύλεια, τη Χαιρώνεια, τη Λιβαδειά και το Δίστομο έως τη θάλασσα στην Αντίκυρα.

Μία από τις πιο ενδεικτικές κινήσεις είναι, ίσως, η ανακοίνωση που εξέδωσε στις 14 Μαΐου 2007 μέσω του «Κέντρου Οικολογικών-Βιολογικών Καλλιεργειών» της Ιεράς Μητρόπολης Θηβών & Λεβαδείας. Σημειωτέον ότι το κέντρο αυτό ιδρύθηκε από τον Ιερώνυμο το 2001 με στόχο «την εμπέδωσιν των βιολογικών και οικολογικών καλλιεργειών για το γενικότερον όφελος». Ομως ο μετέπειτα αρχιεπίσκοπος προχώρησε τον Δεκέμβριο του 2005 σε τροποποίηση του καταστατικού του κέντρου θέτοντας πρώτο σκοπό την «καταγραφή και κατοχύρωση της ιδιοκτησίας και οριθέτηση της μοναστηριακής περιουσίας». Λέει, λοιπόν, στην ανακοίνωση εκείνη:«Τα κτήματα που διεκδικούνται προς το παρόν είναι:

1) Ακρινό Νερό

2) Νεοχώρι-Καμάρα

3) Λούγαρη-Διχάλα

4) Ποιμνιοστάσιο Παρορίου

5) Βόσκημα Ελικώνος

6) Βόσκημα Λυκούρεσι

7) Τσέρεσι

8) Ζαλτσα

9) Σκροπονέρια»


Η ανακοίνωση παραθέτει τις εκτάσεις που «προς το παρόν» διεκδικούνται χωρίς αναφορά στην έκτασή τους, εκτός από το Νεοχώρι-Καμάρα. Χρειάστηκε μακρά έρευνα αρχείου και συζήτηση με τον πρόεδρο της «Εταιρείας Μελέτης Δημοτικών Προβλημάτων Δαύλειας» Γιάννη Πραγιάννη για να αντιληφθούμε έως ένα βαθμό την έκταση της διεκδίκησης.

Νεοχώρι-Καμάρα

Γιατί λοιπόν αναφέρει ότι η συγκεκριμένη έκταση είναι 5.000 στρέμματα; Ισως διότι αναγγέλει αμέσως μετά τη συνεργασία στην αξιοποίηση της έκτασης με την Αδαμαντία Ματθαίου, σύζυγο του ανιψιού Αναστάσιου Λιάπη. Παρακάτω όμως, δηλώνει ότι δεν θέλει να απομακρύνει κανέναν «εκ των επιθυμούντων να βόσκουν εντός τα αιγοπρόβατά των». Καλεί μάλιστα άλλον ενδιαφερόμενο κτηνοτρόφο σε συνεργασία «με τον όρο ασφαλώς ότι θα δεχθεί την κυριότητα της μονής επί του αγροκτήματος»...

«Πρόκειται για τον κτηνοτρόφο Ζαχαρία Καρούζο», μας λέει ο κ. Πραγιάννης, μέλος οικογένειας που εδώ και χρόνια βόσκει τα πρόβατα στη συγκεκριμένη περιοχή. Ο συγκεκριμένος κτηνοτρόφος ποτέ δεν αναγνώρισε την κυριότητα της μονής και είχε το θάρρος να κινηθεί δικαστικά εναντίον της οικογένειας Λιάπη σε αγωγή που εκδικάστηκε την Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2008.

Ζητούμε να γνωρίσουμε τον κ. Καρούζο και ξεκινούμε μαζί με τον κ. Πραγιάννη από τη Δαύλεια. Τον συναντούμε μαζί με τα γίδια του στο δρόμο για Παρόρι. Μας δείχνει ψηλά πίσω από το βουνό για να καταλάβουμε πού είναι η Καμάρα, «εκεί που έβοσκα τα ζωντανά από τότε που γεννήθηκα». «Από το 2005 ταλαιπωρούμαι, αλλά δεν το βάζω κάτω. Τα κρατώ εδώ, κουβαλώ νερό με το βυτίο για να τα ποτίζω. Ο Λιάπης ήθελε να περιφράξει ακόμη και την ποτίστρα που είχε φτιάξει η κοινότητα. Ηρθε, είπε ότι θα με διώξει, θα με λιώσει. Μαλώσαμε. Ηρθε μετά ο δεσπότης, είπε ότι θα τα κανονίσουμε. Επειτα από 10 μέρες, ήρθαν και με τρέχανε στον εισαγγελέα»... Τον ρωτούμε αν είναι ο μόνος κτηνοτρόφος που θίγεται.

«Υπάρχουν και άλλοι. Αλλά δεν μιλάνε. Περιμένουν από τον δεσπότη να τους διορίσει τα παιδιά. Φοβούνται». Εκείνος δεν φοβάται; Μισό χαμόγελο. «Φοβάμαι μόνο που έχουν πλακώσει λύκοι και μου έφαγαν μόνο φέτος 70 ζωντανά». Μας μιλά για τα δύο παιδιά του, μαθητές. Μάλλον δεν πρέπει να ελπίζουν σε διορισμό...

«Εγώ ήξερα ότι η Εκκλησία είναι κοντά στους φτωχούς ανθρώπους», μας λέει η Μαργαρίτα Αργυράκου-Miernik, αντιπρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Βοιωτίας, η οποία κατάγεται από την Πολωνία αλλά ζει εδώ και χρόνια στην περιοχή: «Εδώ όμως κοιτάζει να μας στερήσει ακόμη και τα βασικά και ο δήμος δεν κάνει τίποτε γι' αυτό».

Στον δρόμο για την Καμάρα όπου έχει το ποιμνιοστάσιο η οικογένεια Λιάπη, ο κ. Πραγιάννης μάς δείχνει χοντρούς ξύλινους πασσάλους και σίδερα: «Εδώ η οικογένεια επιχείρησε να περιφράξει δημόσια δασική έκταση. Θέλουν σιγά σιγά να βάλουν πόδι σε όλο τον Παρνασσό».

«Εδώ και χρόνια οι υπεύθυνοι της Εκκλησίας ζητούσαν από τους βοσκούς να υπογράφουν χαρτιά ότι πλήρωναν για να βάζουν τα ζώα τους ακόμη και αν δεν έδιναν δραχμή», συμπληρώνει ο πρώην δημοτικός σύμβουλος Δαύλειας Θανάσης Μπαϊρακτάρης.

Δημόσιες-δασικές

Πάντως, η έκταση «Νεοχώρι-Καμάρα» περιγράφεται ως «δημόσια» και «δασική» σε έγγραφα του Δασαρχείου Λιβαδειάς με χρονολογίες 22/6/1987, 22/8/1996, 12/9/2001, 6/11/2003, 10/4/2006 και 7/12/2007. Στα ίδια έγγραφα, ο δημόσιος χαρακτήρας αποδίδεται και στις εκτάσεις Λαπαθιάς, Ανω Τσέρεσι, Ακρινό Νερό, Λούγαρη που διεκδικεί η μητρόπολη. *