Από... τηγανόλαδα και με τη βοήθεια της ηλιακής ενέργειας παρήγαγαν βιοντίζελ τρεις φοιτητές του Πολυτεχνείου Κρήτης στο πλαίσιο των προγραμμάτων «Φυτώριο Ιδεών». Η αυτόνομη μονάδα παραγωγής βιοντίζελ «Δαίδαλος» βραβεύτηκε πρόσφατα σε διαγωνισμό της Unesco. Τώρα στόχος των φοιτητών είναι η μαζική παραγωγή βιοκαυσίμου.
 Τέτοια μονάδα, που παράγει βιοντίζελ από φοινικέλαιο, έκανε ο φοιτητής του Πολυτεχνείου Κρήτης Τσε Φράνκλιν, στο Καμερούν |
Πέρα από την παραγωγή καυσίμου από χρησιμοποιημένα λάδια εστιατορίου, η αυτόνομη μονάδα πιστεύεται ότι μπορεί να συμβάλει στην ηλεκτροδότηση με φτηνό και οικολογικό τρόπο απομακρυσμένων μικρών χωριών, ειδικά σε υπανάπτυκτες περιοχές της Αφρικής, και ήδη έχει αξιοποιηθεί πειραματικά στο Καμερούν.
«Η μονάδα μπορεί να αξιοποιήσει κάθε είδους λάδι, οξύτητας μέχρι 5%. Με τη βοήθεια ηλιακής ενέργειας το λάδι θερμαίνεται σε μια δεξαμενή της μονάδας, και με τη μίξη μικρής ποσότητας μεθανόλης παίρνει πολλά από τα χαρακτηριστικά του καυσίμου το οποίο και παράγεται σε πολύ καλές ποσότητες. Για 20 λίτρα λαδιού μπορούμε να έχουμε πάνω από 19 λίτρα βιοντίζελ» υπογραμμίζει ο μεταπτυχιακός φοιτητής στο τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης, Che Franklin.
Ο Che έχει ήδη παράξει καύσιμο στην απομακρυσμένη κοινόητα Mango του Καμερούν αξιοποιώντας το φοινικέλαιο που παράγει η περιοχή.
«Η μονάδα κατασκευάστηκε ώστε να λειτουργεί αυτόνομα. Πήραμε την ιδέα όταν είδαμε ότι σε μια περιοχή του Καμερούν υπάρχει υπερπαραγωγή φοινικέλαιου που μπορεί να αξιοποιηθεί. Για την Ελλάδα η μονάδα λειτουργεί με κάθε είδους τηγανέλαια που αντί να απορρίπτονται στο περιβάλλον ή ακόμα και στους βιολογικούς καθαρισμούς, προκαλώντας τη δυσλειτουργία τους, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμο για όλες τις μηχανές ντίζελ που κατασκευάστηκαν μετά το 1992.
Για τις παλαιότερες απαιτούνται κάποιες μικρές αλλαγές» δηλώνει ο Γιάννης Σαραντόπουλος, φοιτητής του τμήματος Μηχανικών Περιβάλλοντος.
Τροχήλατη μονάδα
Οπως εξηγεί μάλιστα τα καύσιμα που παράγονται δεν έχουν καθόλου θείο ή σωματίδια που δημιουργούν την αιθάλη, έτσι συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου.
Η μονάδα κατασκευάστηκε έτσι ώστε να είναι τροχήλατη και να μπορεί να μεταφερθεί όπου χρειαστεί. «Αυτό που θέλουμε να πετύχουμε εξελίσσοντας τη μονάδα είναι να μειώσουμε τον όγκο της με μια πιο compact κατασκευή, να γίνει μια τμηματοποίησή της ώστε να συναρμολογείται εύκολα και να μπορεί να παραχθεί και τμηματικά, και τέλος να προωθήσουμε την εφεύρεση έτσι ώστε να γίνει αξιοποιήσιμη» πρόσθεσε.
Ο Βάιος Μπακιρτζόγλου από το τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών - Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ) τονίζει πως η πρωτοτυπία της μονάδας συνίσταται στο ότι λειτουργεί με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ηλιακή), είναι αυτόνομη και «από τη στιγμή που κάποιος την έχει στην κατοχή του μπορεί μόνο με τον ήλιο να φτιάξει βιοντίζελ, αξιοποιώντας τα λάδια που παράγει σπίτι του ή παίρνει από κάποιο εστιατόριο. Το κόστος της μονάδας είναι λίγο υψηλό γιατί είναι πρωτότυπο. Αν μπει στην παραγωγή θα μειωθεί πάρα πολύ».
Ο Θ. Τσούτσος καθηγητής Μηχανικών Περιβάλλοντος (ΜΗΧΟΠ) μαζί με τον Κ. Καλαϊτζάκη καθηγητή ΗΜΜΥ καθοδήγησαν την ομάδα των φοιτητών. «Μέσα σε 10 ώρες η συγκεκριμένη μονάδα παράγει 100 λίτρα βιοκαύσιμο. Σε μεγαλύτερη κλίμακα εννοείται ότι μπορεί να παράξει ακόμα περισσότερο αλλά αυτό είναι κάτι που για την ώρα δεν μας απασχολεί» εξηγεί ο κ. Τσούτσος διευκρινίζοντας πως η μονάδα είναι ιδανική για παραγωγή καυσίμων για απομακρυσμένες κοινότητες αλλά και μπορεί να συμβάλει και στην κάλυψη ενεργειακών αναγκών σπιτιών και επιχειρήσεων.