Τον Μάιο του 1996 ο τότε επιστημονικός διευθυντής του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών δέχθηκε μια επιστολή από την Προεδρία της Δημοκρατίας που ζητούσε βοήθεια για να αντικατασταθούν από ηλεκτρονικούς υπολογιστές οι παλιές γραφομηχανές των υπαλλήλων.
 Βασίλης Δρουκόπουλος |
Πρόθυμα το ΚΕΠΕ προσέφερε τους «από δεύτερο χέρι» υπολογιστές και έτσι ο τεχνικός εκσυγχρονισμός των υπηρεσιών δεν κόστισε τίποτε.
Δέκα χρόνια μετά, ο Βασίλης Δρουκόπουλος, ο τότε διαμεσολαβητής, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, αργότερα και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής (Τράπεζα της Ελλάδος), έπεφτε «θύμα» των υπολογιστών της Αστυνομίας του Ελληνικού που είχαν κρατήσει ζωντανά στα αρχεία νεκρές υποθέσεις στρατοδικείων της χούντας. Ο πανεπιστημιακός δάσκαλος πήγε για να παραλάβει το διαβατήριό του, κρατήθηκε και χρειάστηκαν δύο ώρες για να ελευθερωθεί, αφού σε βάρος του είχε εκδοθεί το 1973 ένταλμα σύλληψης του στρατοδικείου για απείθεια.
«Είναι απίστευτο»
Το περιστατικό προκάλεσε θυμηδία, οργή, αγανάκτηση και θλίψη, ενώ πολλοί από τους οκτώ αντιστασιακούς με τους οποίους μιλήσαμε το αντιμετώπισαν με χιούμορ. «Είναι απίστευτο το γεγονός ότι, παρά το ότι έχουν περάσει τριάντα δύο χρόνια από την πτώση της δικτατορίας, δεν έχουν ακόμη εκκαθαριστεί τα αρχεία της χούντας, ώστε να βρίσκουν μερικοί επιτήδειοι πρόσχημα να αναβιώνουν τις μεθόδους της δικτατορίας», ήταν το σχόλιο του Μανώλη Γλέζου. «Πρόκειται για αυθαιρεσία κάποιων οργάνων, τα οποία έχουν μείνει στον καιρό της χούντας», δήλωσε ο Χρήστος Ρεκλείτης, ενώ ο Βίκτωρ Παπαζήσης το αντιμετώπισε με χιούμορ.
«Πάλι καλά, ο καθηγητής δεν έπαθε και τίποτε, ούτε καρδιακή προσβολή ούτε καρκίνους όπως εγώ. Είναι υγιής και αρτιμελής. Στην Ελλάδα δεν με εκπλήσσει πλέον τίποτε».
Μια άλλη περιπέτεια
 Η χθεσινή «Ε» |
Ο εκδότης μάς θύμισε τη δική του περιπέτεια για την οποία προστρέχει στα δικαστήρια, στις 26 Οκτωβρίου. «Το 1970 καταδικάστηκα και φυλακίστηκα για τη δράση μου κατά της δικτατορίας και το Εκτακτο Στρατοδικείο μού δήμευσε ένα σκάφος που είχα στην ιδιοκτησία μου από το 1967. Εκτοτε, το πλοιάριο βγήκε σε πλειστηριασμό, ώσπου και καταστράφηκε μερικά χρόνια αργότερα. Η Δημόσια Οικονομική Υπηρεσία Πλοίων Πειραιά το 2002... ανακάλυψε ένα χρέος μου, της τάξεως των 418 ευρώ για αναδρομική φορολόγηση του πλοιαρίου, με αποτέλεσμα να μου κατασχέσει ένα ακίνητο αξίας 70.000.000 ευρώ. Μου στέρησαν στη συνέχεια κάθε δικαίωμα που είχα ως επιχειρηματία, με πέρασαν στον "Τειρεσία", παραιτήθηκα και από την προεδρία της επιχείρησης και από πρόεδρος του Συνδέσμου Εκδοτών Βιβλίου. Δεν είχα καν το δικαίωμα για κάρτα πιστωτική. Αυτό που συνέβη είναι απίστευτο, δεν έχει καμιά λογική εξήγηση. Αναγκάστηκα να κάνω προσφυγή στον Συνήγορο του Πολίτη, που, μετά από σχετική έρευνα που διεξήγαγε, δεν βρήκε κάποιο χρέος προς το Δημόσιο. Οι δημόσιοι φορείς μού είπαν πως θα είχα αποφύγει αυτές τις περιπέτειες αν, με την πτώση της χούντας και την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος, ζητούσα αποζημίωση από το κράτος για την καταστροφή του σκάφους».
«Ελλάς - Ελλήνων - Χριστιανών»
Με χιούμορ αντιμετωπίζει το θέμα ο Νίκος Μανιός: «Καλά του έκαναν του καθηγητή διότι τόλμησε να φύγει εκτός αυτής της αγίας ωραίας χώρας όπου η χούντα τώρα δικαιώνεται. Αμα πάρεις το σλόγκαν "Ελλάς-Ελλήνων-Χριστιανών", αυτό κυριαρχεί επί ημερών Δεξιάς. Το Ελλάς είναι πάνω απ' όλα, το Ελλήνων είναι οι σύγχρονοι Ελληναράδες που κουβαλούν όλο τον ρατσισμό και τον εκδηλώνουν με πρώτη ευκαιρία δημόσια και χωρίς αιδώ, και το Χριστιανών όπου κυριαρχεί ο Χριστόδουλος με τα μισαλλόδοξα κηρύγματά του, με τις εκκλησίες στο φουλ τα μεγάφωνα είτε είναι Κυριακή είτε άλλη μέρα. Σε κάθε εκδήλωση της καθημερινής μας ζωής έχουνε γίνει χριστιανοί ορθόδοξοι Ταλιμπάν».
«Προσβολή στη δημοκρατία»
Ο βουλευτής του ΣΥΝ Φώτης Κουβέλης θεωρεί ότι «θλιβερή και οδυνηρή πολιτική μνήμη εγείρει η κράτηση πολίτη στο αστυνομικό τμήμα για "εκκρεμούσα" απόφαση του Στρατοδικείου της χούντας. Είναι απαράδεκτο να υπάρχει δικαστικό χουντικό κατάλοιπο που να παρακολουθεί και να ελέγχει τη ζωή ενός πολίτη. Η ευθύνη αφορά τις κυβερνήσεις που διαχρονικά, μετά τη μεταπολίτευση, επέτρεψαν τη διατήρηση του χουντικού καταλοίπου και των αστυνομικών οργάνων που έσπευσαν να εκτελέσουν τη συγκεκριμένη απόφαση. Το γεγονός αυτό αποτελεί προσβολή στη δημοκρατία». Ο ίδιος, με ερώτησή του προς τους υπουργούς Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, κάνει λόγο για «ηλεκτρονικό φακέλωμα που εξακολουθεί να υφίσταται και πολίτες να ταλαιπωρούνται και αφ' ετέρου τα αστυνομικά όργανα να αγνοούν βασικούς κανόνες λειτουργίας του δημοκρατικού μας πολιτεύματος», ζητεί να μάθει ποια μέτρα προτίθενται να λάβουν για το προαναφερόμενο γεγονός και σε ποιες ενέργειες θα προβούν αναφορικά με δικαστικά κατάλοιπα της χούντας που αφορούν την αντιδικτατορική δράση πολιτών.
«Εξοργιστική μεταχείριση»
Ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Ανωμερίτης υπογραμμίζει: «Τα προβλήματα αυτά τα αντιμετωπίζαμε συνεχώς όλοι, μέχρις ότου ο Γ.-Α. Μαγκάκης, ως υπουργός Δικαιοσύνης, τα επέλυσε. Η μεταχείριση του καθηγητή, φίλου και συναγωνιστή Β. Δρουκόπουλου από αστυνομικά όργανα είναι εξοργιστική, γιατί κρατικά όργανα ενήργησαν κατά παράβαση και των νόμων και της κοινής λογικής. Και το τελευταίο είναι χειρότερο κι από το πρώτο για μηχανισμούς δημόσιας τάξης».
«Οδυνηρή έκπληξη»
Ο Θανάσης Καλαφάτης, πανεπιστημιακός και πρόεδρος της Εταιρίας Μελέτης της Ιστορίας της Αριστερής Νεολαίας (ΕΜΙΑΝ) σημειώνει: «Η κράτηση του καθηγητή, παλαιού μαχητή της γενιάς του 1-1-4 και του αντιδικτατορικού αγώνα, από τις αστυνομικές αρχές του Ελληνικού για αδίκημα περί απείθειας κατά της Αρχής, αποτελεί οδυνηρή έκπληξη για όλους του δημοκράτες και τους πνευματικούς ανθρώπους της χώρας μας, με την αναβίωση των αντιδημοκρατικών μεθόδων του παρελθόντος». Ο κ. Καλαφάτης σημειώνει την ανάγκη να καταργηθεί όλο το υφιστάμενο αντιδημοκρατικό νομικό πλαίσιο της επαίσχυντης περιόδου της στρατιωτικής χούντας και εκφράζει το καθολικό αίτημα να διαγραφούν όλα τα πολιτικά αδικήματα αυτής της περιόδου.
«Σκοτεινές σκέψεις»
Για τον συνάδελφο Κωστή Γιούργο «η πολύωρη κράτηση του καθηγητή Βασίλη Δρουκόπουλου στο αστυνομικό τμήμα για ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε το 1973 από Στρατοδικείο της Δικτατορίας γεννά σκοτεινές σκέψεις. Δεν πρόκειται εδώ για το πόσο αγκυλωμένη είναι η γραφειοκρατία, ώστε να συμβαίνουν αυτά. Πρόκειται για το πόσο ατελώς αναπτυγμένα παραμένουν τα δημοκρατικά αντανακλαστικά, παρά τα τριάντα δύο χρόνια δημοκρατικής διακυβέρνησης. Μπορεί το τυχόν νεαρόν της ηλικίας του υπεύθυνου αξιωματικού υπηρεσίας -ο άνθρωπος μπορεί να ήταν και αγέννητος επί χούντας!- να δικαιολογήσει γιατί δεν κινήθηκε ακαριαία προς τους ανωτέρους τους του ώστε να απαλλάξει τον πολίτη από την αδιακιολόγητη ταλαιπωρία, αλλά και τον εαυτό του από τυχόν ευθύνη ότι παραβίασε το γράμμα του καθήκοντος; Μια διοικητική εξέταση δεν πρέπει να αναζητήσει αποδιοπομπαίο τράγο. Ας εξετάσουμε καλύτερα ως κοινωνία και ως δημοκρατία εάν υπάρχει δημοκρατική αγωγή και εάν αυτή αφομοιώνεται επαρκώς από τους εκτελεστές του νόμου. Φοβούμαι πως σε αυτό υστερούμε, καθώς και το γενικότερο πνεύμα των καιρών ωθεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ας γρηγορούμε οι πολίτες».
Ερώτηση για το θέμα έκανε και ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αγγ. Μανωλάκης.