Ελευθεροτυπία - Μανδραγόρας... θερμοκηπίου

Κωμωδία αρυτίδωτη σχεδόν πέντε αιώνων (1515) για την τέχνη της απάτης, τη δύναμη έρωτος και χρήματος είναι ο «Μανδραγόρας» του Μακιαβέλι, που παρουσιάζεται στο Θέατρο Νέου Κόσμου.

Στη Φλωρεντία, ο νεαρός Καλλίμαχος ερωτεύεται σφόδρα μια όμορφη, παντρεμένη και ηθική σύζυγο. Με τη βοήθεια ενός πανούργου απατεώνα κι ενός φιλοχρήματου ιερέα θα μηχανορραφήσουν σε βάρος του ανόητου άντρα της. Μεταμφιεσμένος σε διαπρεπή γιατρό, θα φτιάξει ένα θαυματουργό φίλτρο με βάση το φυτό μανδραγόρας. Αν το πιει εκείνη θ' αποκτήσει παιδί, κάτι που επιθυμεί διακαώς ο μεσόκοπος σύζυγός της. Μ' αυτό και μ' άλλα κόλπα θα σμίξει με το αντικείμενο του πόθου του.

Η συμπυκνωμένη εβαπορέ εκσυγχρονιστική παράσταση (σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη - Σταυρούλας Σιάμου) δίνει βαρύτητα στο παιχνίδι, στην κίνηση, θυμίζοντας βωβό κινηματογράφο, βαριετέ, θέατρο δρόμου. Οι ηθοποιοί τραγουδούν καντάδες με ντουντούκες (τα λόγια παραμορφώνονται) σε μουσικά ηχοχρώματα ινδικό-τζαζ-ροκ (Σταύρος Γασπαράτος).

Η μαγεία, οι εκπλήξεις και η σπιρτάδα του λόγου (εξαιρετική η μετάφραση της Τζένης Μαστοράκη) περνούν σε δεύτερη μοίρα έναντι ενός αφαιρετικού ρεαλισμού. Εργο συρρικνωμένο, αφού λείπουν κάποια κομμάτια και δύο χαρακτήρες (ο υπηρέτης του Καλλίμαχου, η μάνα της νύφης). Ενας μανδραγόρας μεταξύ... θερμοκηπίου και βιολογικής καλλιέργειας.

Ο Γιώργος Γάλλος ξεχωρίζει ως υπερφίαλος βλαξ σύζυγος, δείχνοντας τις κωμικές του δυνατότητες. Σε παράλληλους δρόμους ο Παναγιώτης Λάρκου ως μηχανορράφος Λιγούριος και ο Παντελής Δεντάκης ως αήθης ιερέας. Συμπαθής ως μήλον της έριδος η Κατερίνα Λυπηρίδου. Ο Ευθύμιος Παπαδημητρίου δεν πείθει ως «βαρβάτος παίδαρος» εραστής.