Ελευθεροτυπία - Παράπλευρες απώλειες

Κάπως έτσι περιγράφει ο πρώην επιλοχίας Τζίμι Μάσεϊ τις θηριωδίες του αμερικανικού στρατού στο Ιράκ. Στο βιβλίο «Kill Kill Kill» (Εκδόσεις Παπαζήση - μετάφραση Τίνα Πλυτά) που συνέγραψε με τη βοήθεια της Γαλλίδας δημοσιογράφου Νατάσα Σολνιέ, διηγείται μια σειρά από δολοφονίες αμάχων, των οποίων υπήρξε αυτόπτης μαρτυρας. Ο τριανταδυάχρονος Μάσεϊ αποστρατεύτηκε το 2003 με κατάθλιψη και μετατραυματική διαταραχή άγχους. Ο ίδιος πάντως δηλώνει ότι είναι αντιρρησίας συνείδησης.

Το ίδιο το βιβλίο δεν διεκδικεί λογοτεχνικές αξιώσεις. Αλλά αποτελεί μια εκ των έσω μαρτυρία για τη μετατροπή ενός ανθρώπου σε φονιά αμάχων. Γιατί ο Μάσεϊ πέρασε δώδεκα χρόνια στους πεζοναύτες, ήταν στρατολόγος και εκπαιδευτής στα στρατόπεδα και πολλοί φαντάροι που τους είδε να πυροβολούν κεφάλια παιδιών είναι δικά του δημιουργήματα. Η μαρτυρία του προκάλεσε πολλές συζητήσεις, ο ίδιος έδωσε δεκάδες συνεντεύξεις, έγινε η σημαία του αντιπολεμικού κινήματος και μάρτυρας υπεράσπισης των λιποτακτών που φεύγουν στον Καναδά. «Σκοτώσαμε αθώους επειδή μας διέταξαν», λέει παντού ο ίδιος, «ο πραγματικός πόλεμος ξεκίνησε μετά την κατάληψη του Ιράκ».

Ο Μάσεϊ έχει στιγματιστεί ως προδότης από τους πρώην συναδέλφους του. Και το θεωρεί απόλυτα λογικό. «Ο αμερικανικός στρατός λειτουργεί σαν τη Μαφία» λέει, «σε προστατεύουν όσο βρίσκεσαι δίιπλα τους σαν να είσαι σε ένα απόλυτα προστατευμένο περιβάλλον. Αλλά μόλις φύγεις κάνουν ό,τι μπορούν για να μην αποκαλύψεις τα μυστικά τους». Ετσι όταν δήλωσε αντιρρησίας συνείδησης στο συγκεκριμένο πόλεμο, οι ανώτεροί του του πρότειναν να αποσυρθεί σε κάποιο γραφείο στα μετόπισθεν ώσπου να λήξει η θητεία του. Αρνήθηκε και εγκατέλειψε το στρατό. Τώρα έχει συνδεθεί με το κίνημα ενάντια στον πόλεμο στις ΗΠΑ και δίνει διαλέξεις στα πανεπιστήμια όπου εξηγεί το ρόλο των πεζοναυτών στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.

Παρά τις περιγραφές του βιβλίου του, οι πεζοναύτες για τον Μάσεϊ έχουν τη λιγότερη ευθύνη σε αυτόν τον πόλεμο. Είναι απλώς το αναλώσιμο υλικό, το κρέας για τα κανόνια που εξυπηρετεί τα σχέδια του Μπους. «Οι περισσότεροι πεζοναύτες είναι από τα γκέτο των μεγαλουπόλεων ή τις φτωχές επαρχίες των ΗΠΑ και επιδιώκουν να ξεφύγουν από την ένδεια», εξηγεί ο Μάσεϊ. «Πολλοί από αυτούς κατατάσσονται μόνο και μόνο για την ιατρική περίθαλψη. Και ύστερα τους φουσκώνουν τα μυαλά με μιλιταριστικές ανοησίες, τους μετατρέπουν σε πολεμικές μηχανές και τους στέλνουν στην πρώτη γραμμή του μετώπου χωρίς αυτοί να ξέρουν ούτε ποιους πολεμούν ούτε για ποιο σκοπό».