Δέκα ζευγάρια χορεύουν. Η μπάντα παίζει μπόσα νόβα. Οι άντρες φορούν σατέν κοστούμια και οι γυναίκες καλόγουστα φορέματα. Η ατμόσφαιρα έχει άρωμα και αισθητική από τη βραζιλιάνικη Κόπα Καμπάνα. Τραγουδούν, αφηγούνται, φλερτάρουν, ανταλλάσσουν συνεχώς παρτενέρ, σκέφτονται.
Ενα πάρτι θα μπορούσε να είναι η μικρογραφία ή μια διαφορετική ματιά της ζωής. Ή ενός έρωτα. Μπορεί να έχει τρέλα, προβλήματα, ανεμελιά, μοναξιά, μοίρασμα και πόνο. Το πάρτι που ο Κωνσταντίνος Ρήγος στήνει στη Σκηνή Κοτοπούλη αρχίζει σύντομα (από τις 18 Ιανουαρίου) και παίζει μόνο ένα είδος μουσικής: «bossa nova». Αλλά κανείς ακόμα δεν ξέρει τι τροπή θα πάρει όλη αυτή η γιορτή...
Θέλοντας να μιλήσει για τον έρωτα, ο δημοφιλής χορογράφος (σε σύλληψη, σκηνοθεσία, χορογραφία και σκηνικά του οποίου ανεβαίνει η παράσταση) επικαλέστηκε εμπειρίες, προσκάλεσε γνωστούς ηθοποιούς όπως τη Θέμιδα Μπαζάκα, τη Στεφανία Γουλιώτη, τον Ιερώνυμο Καλετσάνο, τη Μαρία Ναυπλιώτου, τον Αντώνη Φραγκάκη αλλά και μια πλειάδα χορευτών και τους ζήτησε να κινηθούν στους ρυθμούς της μπόσα νόβα. «Δεν είναι μιούζικαλ, δεν είναι χορευτική παράσταση, δεν είναι μουσικό θέατρο. Είναι μια παραγωγή στην οποία ο λόγος και ο χορός έχουν ακριβώς ίδιο μερίδιο» λέει ο Κωνσταντίνος Ρήγος. «Οσο για τη μουσική, ένα μέρος της ερμηνεύεται ζωντανά από πέντε μουσικούς, ενώ ο Δημοσθένης Γρίβας έχει γράψει πιο ανατρεπτικά ακούσματα, ώστε να τονιστεί η αλλαγή και να φανεί η απρόσμενη τροπή που παίρνει κάποια στιγμή το πάρτι».
-Και σε ποια κείμενα βασίζεται;
«Τα περισσότερα τα γράψαμε μαζί κατά τις πρόβες. Υπάρχει για παράδειγμα ένα αφήγημα της Θέμιδας Μπαζάκα, ένα της Ξένιας Αηδονοπούλου, της Λένας Κιτσοπούλου, κάτι που έγραψε η Αγγελική Παπούλια, ένα απόσπασμα από τη Σάρα Κέιν. Διαλέξαμε εκείνα που αναδεικνύουν τον έρωτα και όχι κείμενα που να χτίζουν συγκεκριμένους ήρωες και προσωπικότητες. Κανείς δεν έχει σαφή ρόλο στην παράσταση. Το στοίχημα ήταν να φέρονται όλοι το ίδιο. Να μην καταλαβαίνεις ποιοι είναι χορευτές και ποιοι ηθοποιοί».
-Ποιοί δυσκολεύτηκαν περισσότερο;
«Και οι δύο ζορίστηκαν. Οι χορευτές έπρεπε να προσπαθήσουν αρκετά για να χορέψουν σαν κανονικοί άνθρωποι και ταυτόχρονα οι ηθοποιοί χρειάστηκε να αφαιρέσουν όλη τους τη θεατρικότητα προκειμένου να φερθούν και να χορέψουν σαν καλοί χορευτές».
Παρατηρητής του έρωτα
-Η μπόσα νόβα πώς προέκυψε;
«Η αλήθεια είναι πως δεν πρόκειται για τη μουσική με την οποία μεγάλωσα. Οι παιδικές και εφηβικές μου αναφορές ανήκουν στην ποπ, την ντίσκο και το σύγχρονο εναλλακτικό ροκ. Η μπόσα νόβα, αντιθέτως, είναι η μουσική των ειδικών στιγμών: εκείνη που χρησιμοποιώ για να ηρεμώ, να χαλαρώνω».
-Δεν είναι περίεργο που οι μουσικές των βιωμάτων σας δεν ήταν αυτές που σας ενέπνευσαν;
«Δεν με ενδιέφερε να φτιάξω κάτι ποπ, γιατί τότε έπρεπε να μιλήσω για τον έρωτα-πυροτέχνημα. Εγώ, όμως, δεν ήθελα να δείξω πώς είναι να ζεις τον έρωτα αλλά πώς τον παρατηρείς από μακριά».
-Η πρώτη επαφή με την μπόσα νόβα πότε ήρθε;
«Πριν από μερικά χρόνια ταξίδεψα με τη "Λίμνη των κύκνων" στο Σάο Πάολο. Περπάτησα σε αυτούς τους υπέροχους δρόμους με τους μεγάλους φοίνικες, σιγοψιθύρισα το "Girl from Ipanema" σε όλες του τις παραλλαγές, παρατήρησα έναν τρόπο ζωής που είναι διττός: από τη μια οι φαβέλες και από την άλλη η υψηλή κοινωνία, οι παραλίες, η επιφανειακή ομορφιά, τα πλαστικά πρόσωπα και κορμιά. Κατά τη γνώμη μου -αν εξαιρέσεις το Χόλιγουντ, που είναι ένας κατασκευασμένος τόπος λάμψης- η Βραζιλία έχει την πιο ολοκληρωμένη εκδοχή του γκλάμουρ. Σε αυτές τις εικόνες είναι βασισμένη η παράσταση».
Αν θέλετε να πάρετε μια γεύση, οι συντελεστές έχουν φτιάξει ένα μπλογκ (bossanovaperformance.blogspot.com), όπου εκτίθεται υλικό με αναμνήσεις από το Ρίο, πορτρέτα, βίντεο από αυτοσχεδιασμούς και φωτογραφίες από τα παρασκήνια.
*Στην παράσταση συμμετέχουν επίσης οι: Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Μαριέττα Βέττα, Αλέξανδρος Ισαακίδης, Γιάννης Κλίνης, Παναγιώτης Κοντονής, Διώνη Κουρτάκη, Ιριδα Κυριακοπούλου, Αχιλλέας Μανώλης, Σάββας Μπαλτζής, Αμάλια Μπένετ, Γιάννης Νικολαΐδης, Νικολέτα Ξεναρίου, Αγγελική Παπούλια, Νάνσυ Σταματοπούλου, Βαγγέλης Τελώνης.