Ελευθεροτυπία

Ως κατασκευή είναι σχετικά απλό στη σύλληψη και hi tech στην εκτέλεση και τα υλικά, όπως τα περισσότερα πράγματα στο πνεύμα της εποχής. Ενας αετός από το ίδιο περίπου υλικό που φτιάχνουν τα παραπέντε (ρίπστοπ πολυεστέρας), δεμένος σε σκοινιά πολυαιθυλενίου μήκους δέκα μέτρων που καταλήγουν στην μπάρα - τιμόνι από ανθρακονήματα. Μια μικρή σανίδα σαν αυτή του wakeboard με δέστρες και μικρά πτερύγια. Ενας γάντζος στο γιλέκο ασφαλείας σού επιτρέπει να αγκιστρώνεσαι πάνω του και να κάνεις άλματα ακόμα και δέκα μέτρων, αλλά και να διατηρείς δυνάμεις, αφού το να κρατάς συνέχεια την μπάρα θα σε εξαντλούσε.

Το όλο κόλπο στο kite surfing είναι ο ίδιος ο αετός που ανάλογα με το μέγεθός του καθορίζει την ταχύτητά σου. Η οποία μπορεί και να ξεπεράσει τα εξήντα χιλιόμετρα την ώρα και με ένα τίναγμα του χεριού στην μπάρα-τιμόνι να σε στείλει σχεδόν κάθετα προς τον ουρανό!

Ο χαρταετός έχει χρησιμοποιηθεί για τα πιο τρελά πράγματα. Από παιδικό παιχνίδι μέχρι εργαλείο στα επιστημονικά πειράματα του Βενιαμίν Φρανκλίνου και των Θιβετιανών μοναχών, μοντέλο μελέτης της αεροδυναμικής για τον Ντα Βίντσι αλλά και τους αδερφούς Ράιτ. Ο χαρταετός ενσωματώνει τη βασική αρχή της αεροδυναμικής, με την οποία πετάμε εμείς και όλα τα άλλα πλάσματα. Βάσει του Νόμου του Μπερνούλι, το ρεύμα του αέρα αυξάνει την πίεση κάτω από το χαρταετό και μειώνει την πίεση από επάνω του οδηγώντας τον σε ανύψωση, ανάλογη με το επιφανειακό του μέγεθος.

Οι άνθρωποι από την αρχή απολάμβαναν να δένουν πράγματα στους χαρταετούς πολύ πριν βρεθεί κάποιος ανάμεσά τους για ...δέσιμο ο ίδιος. Ο πρώτος για τον οποίο υπάρχει γραπτή μαρτυρία ήταν ο Αυστραλός Lawrence Hargrave, ο οποίος έδεσε τέσσερις χαρταετούς σε σχήματα κουτιών σε μια καρέκλα στην οποία ανέβηκε ο ίδιος και ανυψώθηκε στα πεντέμισι μέτρα. Δέκα χρόνια αργότερα ο Samuel Franklin Cody δένει ένα μικρό σκάφος σε χαρταετούς και περνάει χωρίς άλλη βοήθεια τη Μάγχη.

Αετοί παρόμοιοι με αυτούς του kitesurfing χρησιμοποιούνταν εδώ και πολλά χρόνια για να τραβάνε αμαξάκια σε παραλίες, αλλά δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στο νερό, γιατί δεν μπορούσε κανείς να τους ξανανεβάσει μόλις έπεφταν στην υγρή επιφάνεια. Το 1984 ο Γάλλος δάσκαλος ναυσιπλοΐας Bruno Legainoux πατεντάρει το πρώτο πανί που ξεπερνά αυτό το πρόβλημα τοποθετώντας έναν φουσκωτό αδιάβροχο αεροθάλαμο στην κόψη του. Παρ' όλα αυτά χρειάστηκαν πάνω από δέκα χρόνια για να τελειοποιηθεί ως μέθοδος και να πείσει κάποιους από τους φανατικούς του windsurf να το δοκιμάσουν.

Ενας από τους πρώτους που το δοκίμασαν το 1996, ο πρωταθλητής windsurf Don Montague, που τώρα δουλεύει ως σχεδιαστής για τη μεγαλύτερη εταιρεία κατασκευής kite surfing Naish Sails, έχει πει πως στην αρχή ήταν «αγνός σκέτος θάνατος», καθώς δεν μπορούσαν να το χειριστούν σωστά και κατέληγαν να στουκάρουν σε βράχια. Μέχρι που ο ίδιος ο Montague εξέλιξε το σχέδιο του Legainoux προσθέτοντας επιπλέον σκοινιά και κάνοντάς το σταθερότερο και ασφαλέστερο.

Ασφαλέστερο τώρα... Η αλήθεια είναι πως ακόμα και σήμερα πολλοί μιλάνε για ταρίφα ...ένα σπασμένο κόκαλο τη βόλτα. Ενας εκπαιδευτής μάλιστα έχει πει πως το πόσο καλός θα γίνεις είναι ζήτημα του πόσο καλό ασφαλιστικό πρόγραμμα έχεις! Τουλάχιστον στην αρχή. Αλλά ο υπερτρόμος -που τραβάει και τα τζάνκια της αδρεναλίνης- δεν είναι οι στούκες και οι απλές σαβούρδες. Είναι ο άνεμος που είναι πολύ δυνατότερος από όσο πάντα φαντάζεσαι, με αποτέλεσμα να εκτοξεύει το ανθρώπινο σώμα σχεδόν κάθετα. Ειδικά αν πετύχεις ένα θερμικό ρεύμα που πηγαίνει προς τα επάνω, που θα σε απογειώσει, για να βρεθείς ξαφνικά ξεκρέμαστος να πέφτεις σαν κοτρόνα από πολύ ψηλότερα από όσο πίστευες.

Παρ' όλα αυτά το kite surfing εξαπλώνεται σαν την ασιατική γρίπη και από το Μάουι πέρασε στην Αμερική, μετά στην Ευρώπη· τώρα, δε, είναι δημοφιλές και εδώ. Ο λόγος είναι απλός. Είναι πολύ πιο εντυπωσιακό από το γουίντ σέρφινγκ, δεν απαιτεί τόσα χρήματα, ούτε χώρο. Ολος ο εξοπλισμός, πλην της σανίδας, χωράει σε ένα μεγάλο ειδικό σακίδιο και η σανίδα είναι πολύ μικρότερη του σερφ. Επιπλέον χρειάζεται λιγότερο αέρα και είναι πολύ πιο έντονο και μακριά από το μεγαλοαστικό στάτους που είχε αποκτήσει το γουιντσέρφ κάποτε. Και περικλείει στη σύλληψή του όλη τη Hi Tech τρέλα της εποχής.