Ελευθεροτυπία - Ετσι αντιλαμβάνονται τον πολιτισμό...

Μακάρι αυτή η προτεραιότητα να διαρκέσει και μετά τη λήξη της Ολυμπιάδας, γιατί στην τετραετία που πέρασε τα πρώτα βιολιά του κόμματός του έπαιξαν πολλές φορές φάλτσα, επιδεικνύοντας την άγνοιά τους ή τον ακραίο συντηρητισμό τους. Να θυμηθούμε ενδεικτικά μερικά απ' όσα έχουν υποστηρίξει η αναπληρώτρια υπουργός Πολιτισμού Φάνη Πάλλη-Πετραλιά και οι δύο υφυπουργοί Πολιτισμού ο Πέτρος Τατούλης και ο Γιώργος Ορφανός.

*Η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά στον αντιπολιτευτικό της λόγο ασχολήθηκε κυρίως με το κόστος των εκδηλώσεων της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, γιατί «δαπανώνται ήδη δισεκατομμύρια δρχ. του ελληνικού λαού, δίχως πρόγραμμα...». Την ενδιέφερε ιδιαιτέρως να μάθει «πόσες υποχρεώσεις έχουν αναληφθεί μέχρι το τέλος του 2004. Πρέπει να πούμε πως είχε εκφραστεί θετικά για την ανέγερση του νέου Μουσείου της Ακρόπολης και είχε παραστεί στο Συνέδριο του «Εκόνομιστ» που έγινε στην Αθήνα για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα.

Κατά της ανέγερσης του νέου Μουσείου της Ακρόπολης στο οικόπεδο Μακρυγιάννη έχει ταχθεί ο νεοδιορισθείς υφυπουργός Πολιτισμού Πέτρος Τατούλης. Στη φωτογραφία η μακέτα του μουσείου

*Αντίθετα, ο Πέτρος Τατούλης έχει ταχθεί κατά της ανέγερσης του νέου Μουσείου της Ακρόπολης στο οικόπεδο Μακρυγιάννη. Μάλιστα κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά προς τον εισαγγελέα Αρείου Πάγου καταγγέλλοντας ότι στις 29 Μαρτίου του 2002 «ξεκίνησε με πολυπληθή συνεργεία η εξαφάνιση του αρχαιολογικού χώρου του Μακρυγιάννη», υπογραμμίζοντας τις ευθύνες όλων των αρμοδίων, του υπουργού Ε. Βενιζέλου, του προέδρου του ΟΑΝΜΑ Δημ. Παντερμαλή και της εφόρου Ακρόπολης Α. Χωρέμη. Ο κ. Τατούλης αφόρισε και το μυθιστόρημα της Ερσης Σωτηροπούλου «Ζιγκ ζαγκ στις νεραντζιές» που απέσπασε Κρατικό Βραβείο, χαρακτηρίζοντάς το «πορνογραφικό», «ηθικό σκουπίδι» που ευτέλισε την παιδευτική αξία των σχολικών βιβλιοθηκών.

*Ο Γιώργος Ορφανός σε μία από τις πολλές ερωτήσεις του για θέματα πολιτισμού που κατέθεσε στη Βουλή ρωτούσε μεταξύ άλλων τον υπουργό «πώς εξηγεί το γεγονός των αλλεπάλληλων αφιερωμάτων σε Μερκούρη-Ντασσέν (μαζί ή χωριστά, εναλλακτικά) τα τελευταία χρόνια; Ποια τα αφιερώματα στον κινηματογραφικό Χατζιδάκι, τον Βασίλη Γεωργιάδη, τον Γιώργο Τζαβέλλα, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Τάκη Κανελλόπουλο, την Κατίνα Παξινού (...), την Αννα Συνοδινού και τόσους άλλους»; Επίσης τον Ιούνιο του 2003 είχε συνοψίσει την κριτική του σημειώνοντας μεταξύ άλλων: «Η πολιτική της κυβέρνησης Σημίτη στο χώρο του πολιτισμού "παράγει" διασπάθιση χρημάτων, ασυναρτησία, κομματισμό, λαϊκισμό. Προωθεί την ίδρυση θεσμών που φυτοζωούν. Δεν εφαρμόζει υπάρχοντες νόμους. Προάγει την ευνοιοκρατία, ανακυκλώνοντας έναν ολιγομελή κύκλο ευνοουμένων και συντηρώντας μετριότητες. Αναλαμβάνει πολυδάπανες εκδηλώσεις εσωτερικής κατανάλωσης και κάνει επιχορηγήσεις χωρίς κανέναν αναπτυξιακό προγραμματισμό».

Και άλλοι

Κι άλλα πρωτοκλασάτα ονόματα -κάποιοι πλέον στην κυβέρνηση- έχουν εκφραστεί για τον πολιτισμό:

*Ο Αρης Σπηλιωτόπουλος ρωτούσε τον περασμένο Οκτώβριο «με ποιον τρόπο αντιδρούμε ως χώρα» σε άρθρα όπως αυτό των «Sunday Times» που παρουσίαζε τον Μεγαλέξανδρο «ομοφυλόφιλο», «μέθυσο» και «τρελό».

*Ομοβροντία ερωτήσεων είχε ακολουθήσει την πρόταση του Πίτερ Γκρίναγουεϊ στην Π.Ο. να παρουσιάσει στην Επίδαυρο, την Αθήνα και τη Νάπολη το έργο του «Ικαρος». Αφού καταρχάς ζητήθηκε (από τον τότε βουλευτή Χίου Αθ. Βαρίνο) να παιχτεί στην Ικαρία, ο Γιάννης Κεφαλογιάννης πρότεινε να υποβληθεί το έργο σε κρίση για την ελληνικότητά του. Σημείωνε χαρακτηριστικά: «Το έργο πρέπει να κριθεί από ελληνικής πλευράς, όταν υπάρχει δηλωμένη πρόθεση πλαστογράφησης του μύθου που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει δεκτή. Ακόμη, επιβάλλεται όταν εγκριθεί η τελική μορφή του, να παρουσιαστεί σε Κρήτη-νήσους Αιγαίου για να κριθεί» (19/2/02).

*Τον Κώστα Καρρά τον είχε ενοχλήσει ότι ο Βρετανός σκηνοθέτης απέρριπτε ανεπιφύλακτα το «εθνικό μας αίτημα» για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Ρωτούσε μάλιστα (5/2/02): «Γιατί ζητήθηκε από τον κ. Γκρίναγουεϊ να εκπροσωπήσει και να διαφημίσει την Ελλάδα σε όλο τον κόσμο, όταν δεν συμμερίζεται στο ελάχιστο τα οράματά μας»;

*Για τη συναυλία του Βαγγέλη Παπαθανασίου που δόθηκε στους Στύλους του Ολυμπίου Διός ο μεν Παναγιώτης Ψωμιάδης ρωτούσε (11/7/01) γιατί δεν ενδιαφέρθηκε το ΥΠΠΟ να αναμεταδοθεί στο στάδιο της Θεσσαλονίκης όπως έγινε στο στάδιο της Αθήνας, ο δε Μανώλης Κεφαλογιάννης ζητούσε (6/7/01) να κατατεθούν όλα τα παραστατικά των δαπανών και εσόδων αυτής της εκδήλωσης.

*Με αφορμή την παρουσίαση της όπερας του Μίκη Θεοδωράκη «Λυσιστράτη» στα Μέγαρα Αθηνών και Θεσσαλονίκης και στην Επίδαυρο έλεγε ο Νικήτας Κακλαμάνης (26/9/02) πως «ήρθε ξανά στην επιφάνεια το θέμα της διαφανούς διαχείρισης των κονδυλίων της "Πολιτιστικής Ολυμπιάδας 2001-2004"» και ζητούσε να πληροφορηθεί το κόστος της παράστασης. Δοθείσης ευκαιρίας χαρακτήριζε «ιδιόρρυθμη παράσταση» τον «Προμηθέα» του Ρόμπερτ Ουίλσον που είδαμε στο Μέγαρο Μουσικής, μια τεράστια παραγωγή, η οποία όπως έγραφε «είχε εξοργιστικά υψηλό κόστος και προκάλεσε σχόλια για την εκκεντρικότητά της»(!)

*Λίγο αργότερα ο Μανώλης Κεφαλογιάννης (12/2/02) ρωτούσε γιατί η κρατική ΕΡΤ Α.Ε. «για πολλοστή φορά, επεχείρησε να αγνοήσει» τον Μίκη Θεοδωράκη παραλείποντας την αναφορά του ονόματός του κατά τη μετάδοση της μουσικής του στην τελετή έναρξης των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Και κατέληξε ρωτώντας εάν «θα σενεχίσετε να αγνοείτε τους δημιουργούς εκείνους που δεν πρόσκεινται στο κυβερνών κόμμα».

*Στο στόχαστρο και η διαφημιστική καμπάνια της Π.Ο. «Πρώτα απ' όλα απουσιάζει παντελώς η προβολή του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, η δύναμη και το μεγαλείο του ελληνικού πολιτισμού». Γι' αυτό ο Κ. Καρράς ρωτούσε (28/2/02) ποιο είναι το συνολικό κόστος της καμπάνιας αυτής.

*Για τη δημιουργία της «Οπερας της Γης» στο πλαίσιο της Π.Ο. κατόπιν διεθνών διαγωνισμών επιλογής των συντελεστών της, η Μαρία Καρά ρώτησε (25/2/03) αν εξυπηρετείται ο «μεγαλόπνοος στόχος» «δημιουργίας ενός γεγονότος παγκοσμίου εμβελείας» με την επιλογή ενός Αλβανού μουσουργού, του Βασίλ Τόλε, και ενός Τούρκου διευθυντή Ορχήστρας, του Alpaslan Ertungealp.

*Κάποια στιγμή πληροφορήθηκε ο Β. Πολύδωρας ότι έχουν μετατραπεί (εδώ και χρόνια) κάποια ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ στο χώρο του πολιτισμού (όλοι σχεδόν οι κρατικοί οργανισμοί) και ρώτησε στις 22/1/02: «Πόσες και ποιες ανώνυμες εταιρείες και άλλες εταιρείες του ιδιωτικού δικαίου έχουν ιδρυθεί με πρωτοβουλία του ΥΠΠΟ ή εποπτεύονται από αυτό από το 1996 έως σήμερα; Ποιος ο αριθμός του προσωπικού τους, το επίπεδο εκπαίδευσής του, ο τρόπος πρόσληψής του και ο προϋπολογισμός λειτουργίας του»; Τόσα λίγα ήθελε να μάθει. Ισως για να τους αθροίσει και να τους βγάλει 10.000.