Ελευθεροτυπία - Ενθύμιον Μυκόνου

Πάνω στη βάρκα για μπάνιο στον Αϊ-Στέφανο (1963).

«Είναι γιορτή κάθε φορά που αποκαλύπτεται μια σειρά σπάνιες, άγνωστες, ερασιτεχνικές φωτογραφίες της Μυκόνου από παλιά, οικογενειακά κιτάπια», γράφει ο βραβευμένος Μυκονιάτης συγγραφέας Παναγιώτης Κουσαθανάς, προλογίζοντας το φωτογραφικό λεύκωμα «Μύκονος. Θεόκλητος Τριανταφυλλίδης 1908-1977» (κεντρική διάθεση: «Ελευθερουδάκης», ευρώ 50).

Οι φωτογραφίες της Μυκόνου που επελέγησαν από τον γιο του ιατρού - κυτταρολόγου Θεόκλητου Τριανταφυλλίδη, το μηχανολόγο-μηχανικό Λώρη Τριανταφυλλίδη, βρέθηκαν σε δύο σεντούκια. Θυμάται ότι τα άνοιγε μαζί με τον αδελφό του Σπύρο κάθε Χριστούγεννα, όταν βρίσκονταν οικογενειακά στο σπίτι της μητέρας τους Ισμήνης: «Γνωρίζαμε ότι περιείχαν φωτογραφίες, άλμπουμ, αρνητικά και αλληλογραφία του πατέρα μας, του παππού και της γιαγιάς», γράφει στο λεύκωμα.

Με αφορμή την επέτειο των τριάντα χρόνων από το θάνατο του πατέρα του, αποφάσισε να εκδώσει τις φωτογραφίες-ντοκουμέντα, που καλύπτουν μια περίοδο περίπου εξήντα χρόνων, από το 1920 ώς το 1976. Οι περισσότερες είναι ασπρόμαυρες, όμως από το 1974 και μετά γυρίζουν στο χρώμα. Ο ιατρός Θεόκλητος Τριανταφυλλίδης (γνωστός στους φίλους του ως Οττο) από τον πατέρα είχε καταγωγή από τη Βυτίνα της Αρκαδίας. Η μητέρα του ήταν Μυκονιάτισσα και ονομαζόταν Μαρία Λυκούρη (1886-1973). Είχε κληρονομήσει από αυτή ένα πανέμορφο σπίτι, με εξωτερική σκάλα, στη Χώρα της Μυκόνου.

Λίγα χρόνια πριν στην ίδια παραλία (1956) η κυρία με μπανιερό εποχής απολαμβάνει τον κυκλαδικό ήλιο

Ετσι, η οικογένεια Τριανταφυλλίδη περνούσε χωρίς διακοπή όλα τα καλοκαίρια της στη Μύκονο. Γι' αυτό όλες οι φωτογραφίες είναι λουσμένες στο κυκλαδικό φως. Τα πρόσωπα που φωτογραφίζει ο ιατρός είναι είτε άνθρωποι του μόχθου και του μεροκαμάτου είτε πρόσωπα της αστικής τάξης. Γοητευτικές μέσα στη νεότητά τους και την ανεμελιά τους, λόγω εποχής, οι εξ Αθηνών Μυκονιάτισσες και οι Αθηναίες παραθερίστριες, ντυμένες στην τελευταία λέξη της μόδας.

Παρόντες στο φωτογραφικό υλικό, ο σχεδόν επί σαράντα έτη (1920-1959) δήμαρχος Κουζής Δ. Γεωργούλης με τη σύζυζό του, δασκάλα Αννα Κορώνη. Αλλά και όλο αυτό το κινητικό και χαρούμενο σινάφι καπεταναίων και επιβατών των πλοίων άλλων δεκαετιών που ταξίδευαν από Πειραιά προς Μύκονο.

Σήμερα δεν είναι λίγοι αυτοί που παραπονούνται ότι η τουριστικοποίηση της Μυκόνου δεν έχει μέτρα και σταθμά. Το πρόβλημα, όμως, είναι πανάρχαιο, αν λάβουμε υπόψη μας την επιστολή που έστειλε ο γιος του δημάρχου της Αθήνας Κώστα Κοτζιά, Γιώργος, στον Θεόκλητο Τριανταφυλλίδη, το 1934:

«Η Μύκονος έχασε πολύ από την προηγούμενή της αξία. Οι κύκλοι είναι τέτοιοι, που να γίνεται ο τόπος κοσμοπολιτικό σαλόνι. Ανθρωποι σαν κι εμάς, που ήλθαν με την ιδέα να απολαύσουν τη μυστικοπάθεια του τόπου, τα στενά, την Παραπορτιανή, το λιμάνι, το μουσείο, ευρίσκονται προ συνεχούς διωγμού... Οι παρέες όλες θορυβώδεις. Καμμιά φορά μόνον, όταν έχει μπονάτσα, παίρνω το γραμμόφωνο και πηγαίνω βαρκάδα. Τότε μάλιστα, τότε κάτι αξίζει...».