Ελευθεροτυπία - Χορεύοντας στα κόκκινα φανάρια

«Στο μπαλέτο είμαι ερασιτέχνης», λέει χωρίς δισταγμό ο Ζαν Γιμού. Ο άνθρωπος που μας έκανε να αγαπήσουμε τον κινεζικό κινηματογράφο δεν σταματά στην έβδομη τέχνη αλλά πειραματίζεται συνεχώς και με εκείνες που ελάχιστα γνωρίζει. Οπως για παράδειγμα το μπαλέτο. Οι άνθρωποι τού Φεστιβάλ Αθηνών λένε ότι δεν γνωρίζουν αν θα έρθει ο ίδιος για τις αθηναϊκές παραστάσεις του.

Το βέβαιο είναι ότι το Εθνικό Μπαλέτο της Κίνας ανέλαβε να μας ξεναγήσει στον κόσμο και την αισθητική του: από την Τετάρτη ώς την Παρασκευή στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη) θα παρακολουθήσουμε τη μεταφορά σε μπαλέτο της βραβευμένης ταινίας του «Σήκωσε τα κόκκινα φανάρια».

Κορυφαίος εκπρόσωπος της λεγόμενης πέμπτης γενιάς σκηνοθετών ο Γιμού -που αυτόν τον καιρό ετοιμάζει την Τελετή Εναρξης της Ολυμπιάδας του Πεκίνου- συστήθηκε στο κοινό με τη συγκεκριμένη ταινία πριν από 16 χρόνια. Κέρδισε δε, όχι μόνο την παγκόσμια αναγνώριση, αλλά και το Αργυρό Λιοντάρι στη Βενετία, ενώ προτάθηκε και για Οσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας παρά τις φωνές αντίδρασης που υψώθηκαν στην Κίνα.

Η μεταφορά, λοιπόν, μιας τόσο αναγνωρίσιμης ταινίας σε μπαλέτο ήταν ένα παράτολμο εγχείρημα για το οποίο απαιτήθηκαν πολλά. Κυρίως μια δραματουργία που θα έκανε την ιστορία άμεσα αντιληπτή, αξιοποιώντας συγχρόνως το χορό. Το αποτέλεσμα μοιάζει ένας συνδυασμός κινεζικής όπερας και κλασικού μπαλέτου με στιγμιότυπα έντονου λυρισμού, μεγάλες δόσεις φαντασμαγορίας και μουσική επένδυση που συμβάλλει στην ανάδειξη της κινεζικής παράδοσης.

Η ιστορία βασίζεται στο μυθιστόρημα του Σου Τονγκ «Σύζυγοι και παλλακίδες» (1989) και στο στόχαστρο έχει το φεουδαρχικό καθεστώς της Κίνας τη δεκαετία του '20. Ηρωίδα, μια 20χρονη φοιτήτρια που παντρεύεται έναν μεσήλικα προκειμένου να εξασφαλίσει μια καλύτερη ζωή. Μετακομίζοντας, ωστόσο, στο τεράστιο αρχοντικό του, αντιλαμβάνεται από νωρίς τι ζωή την περιμένει. Ο σύζυγός της έχει τρεις ακόμα γυναίκες, στα σπίτια των οποίων έχει τοποθετήσει κόκκινα φανάρια -εξ ου και ο τίτλος. Τα φανάρια ανάβουν το βράδυ έξω από το σπίτι εκείνο που αποφασίζει ο αφέντης να περάσει τη νύχτα του. Μέσα σε όλα η κοπέλα θα μπλέξει με μια παλιά της αγάπη. Πρόκειται για τον έρωτα που θα τους οδηγήσει στο τραγικό φινάλε.

Στην παράσταση του Εθνικού Μπαλέτου της Κίνας, είναι βέβαιο ότι θα σας λείψει η μούσα του Γιμού, Γκονγκ Λι, που με την παρουσία της σημάδεψε την ταινία. Σίγουρα, όμως, θα σας γεμίσει αναμνήσεις από όλες τις ταινίες του. Κι εδώ, εξάλλου, ο κινέζος σκηνοθέτης χρησιμοποιεί δραματικά τα χρώματα για να χαρακτηρίσει πρόσωπα και καταστάσεις. Οπως ακριβώς στον «Ηρωα» και τα «Ιπτάμενα στιλέτα».