Ελευθεροτυπία - «Ο σχεδιαστής πρέπει να είναι μπροστά από τον καιρό του»

«Απαιτείται δαιμόνιο ένστικτο για να μπορεί ο σχεδιαστής να καθοδηγεί τις τάσεις και όχι οι τάσεις αυτόν», λέει ο Βρεττός Βρεττάκος

Τον Φεβρουάριο θα δείξει τη συλλογή του στο London Fashion Week. Στις επιδείξεις του Ζαππείου τον περασμένο μήνα έκανε την επίσημη «πρώτη» του ως newcomer, νεοεισερχόμενος στο Σύλλογο Ελλήνων Σχεδιαστών, και ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Νεότατος, κάτω από 30, ο Βρεττός Βρεττάκος, που σχεδιάζει pret-a-porter de luxe, πήρε bachelor από την Accademia di Costume di Roma πριν ξεκινήσει το ταξίδι του προς τη γηραιά Αλβιόνα και γίνει δεκτός -με πονηριά- και στα δύο διακεκριμένα ιδρύματα, το Saint Martin's και το Royal College of Art. Κανονικά οι αιτήσεις γίνονται μόνο στο ένα πανεπιστήμιο, αλλά από νωρίς ο Βρεττάκος ήθελε να δοκιμάσει τις δυνάμεις του. Επέλεξε το Κολέγιο και η δουλειά του καθ' όλη τη διάρκεια των σπουδών του, αλλά κυρίως στην τελετή αποφοίτησης, του άνοιξε δρόμους στη Βρετανία. Καθηγητές και «αρμόδιοι» στη Βρετανία τον βοήθησαν σε τεχνογνωσία και επαφές, τα ρούχα του άρχισαν να πουλιούνται και να τος τώρα έτοιμος για μια από τις πιο αξιόλογες Εβδομάδες Μόδας, αυτή του Λονδίνου.

Λίγο πριν επιστρέψει στη βρετανική πρωτεύουσα, τη βάση του, του ζητήσαμε να κάνει έναν απολογισμό της συμμετοχής του στην Εβδομάδα Μόδας του Ζαππείου και τη γενικότερη εικόνα που αποκόμισε:

«Ηταν πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα, κυρίως γιατί δεν γνώριζα τα δεδομένα της ελληνικής πραγματικότητας στη μόδα. Στόχος μου ήταν να ζυγίσω κατά πόσο μπορώ να "εισχωρήσω" στο ελληνικό κοινό και να ακούσω κριτικές. Η αίσθησή μου είναι ότι τελικά έγινα αποδεκτός με καλές προθέσεις και θέλω να πιστεύω ότι η πρώτη μου απόπειρα ήταν ενδιαφέρουσα.

Ο κόσμος εδώ έχει μια τελείως διαφορετική νοοτροπία από το κοινό του εξωτερικού. Αυτό συνδέεται με την κουλτούρα και τη γενικότερη παιδεία περί τη μόδα.

Σε ό,τι αφορά τη διοργάνωση, σε σχέση με εκείνες του εξωτερικού, ασφαλώς έχει διαφορές, απλά γιατί διαφοροποιούνται τα μεγέθη. Η απόπειρα όμως είναι αξιόλογη, προς θετική κατεύθυνση. Αυτό που έχω εισπράξει και από συναδέλφους είναι ότι η εκδήλωση του Οκτωβρίου ήταν πιο οργανωμένη και δομημένη, υπάρχει ικανότητα και πρόθεση για εξέλιξη. Αυτό με χαροποιεί».

-Ποια ήταν τα κριτήρια που προσμετρήθηκαν για την αποδοχή σας σε ένα πολύ σημαντικό δρώμενο, όπως το London Fashion Week;

«Ακόμα προσμετρώνται. Θα περάσω και από άλλους ελέγχους... Οι ειδικοί ενδιαφέρονται κυρίως για νέες εφαρμογές πάνω στα υλικά και τις φόρμες. Ζούμε βέβαια σε μια εποχή κορεσμού, δεν σταματά όμως η προσπάθεια ανάδειξης μιας εικόνας. Η μόδα είναι ένας τρόπος ζωής. Τους ενδιαφέρει λοιπόν το "πακέτο": από το πώς θα φτιαχτεί ένα ρούχο μέχρι το πώς θα λανσαριστεί και πώς θα παρουσιαστεί πάνω στην πασαρέλα. Ποια είναι τελικά η εικόνα της γυναίκας που θέλεις να βγάλεις; Αρα η προσωπικότητα του σχεδιαστή είναι το μείζον καθώς προσδιορίζει στο μέγιστο βαθμό και τη δουλειά σου».

-Ποιες είναι οι ικανότητες που απαιτούνται για να μπορέσει κάποιος να σταθεί πάνω στην πασαρέλα και σταδιακά να κάνει το άλμα προς μια διεθνή αγορά;

«Το εκπαιδευτικό υπόβαθρο -συναφές με το σχέδιο και την αγορά της μόδας- είναι πολύ σημαντικό πράγμα και αμέσως μετά η κοινωνική παιδεία, κάτι που δεν διδάσκεται. Νομίζω ότι πρέπει κατ' αρχήν να υπάρχει αυτογνωσία, δομημένη σκέψη και αντίληψη των πραγμάτων. Απαιτείται μεγάλο έως δαιμόνιο ένστικτο, για να μπορέσεις εσύ να κινήσεις τις τάσεις και όχι οι τάσεις εσένα. Αυτή είναι η μείζων διαφορά Ελλάδας - εξωτερικού. Εξω μας μαθαίνουν -ή καλύτερα- μας καθοδηγούν να διαμορφώνουμε τις τάσεις και όχι αυτές εμάς. Φυσικά, πρέπει πάντα να υπάρχει μια χρυσή τομή: να είναι ο σχεδιαστής μπροστά από τον καιρό του, πιο προχωρημένος αλλά ταυτόχρονα -επειδή ζούμε σε μια εποχή κορεσμού, δύσκολη κοινωνικά και οικονομικά- να μπορεί να δημιουργεί ρούχα "φορέσιμα". Είναι αυτή η ισορροπία δημιουργικότητας-εμπορικότητας. Να σημειώσω επίσης ότι πρέπει να ξέρουμε ποιο είναι το target group μας, το οποίο βλέπουμε ότι ανά χώρα και ανά περιοχή διαφοροποιείται. Ολα αυτά συντελούν ώστε να υπάρξει σταθερή εξέλιξη και καθιέρωση».

-Κατά την εκτίμησή σας και τη γνώση σας, οι προοπτικές ενός νέου σχεδιαστή στην Ελλάδα και στο εξωτερικό διαφοροποιούνται;

«Ναι, η διαφορά είναι τεράστια. Εδώ ένας νέος σχεδιαστής πρέπει να υποστηρίζεται από ένα πολύ καλό p.r. (δημόσιες σχέσεις) και από μια στρατιά ανθρώπων του κοινωνικού και κοσμικού γίγνεσθαι, ενώ στο εξωτερικό, αν είσαι πραγματικά καλός, προχωράς. Τι θα πει καλός; Να ανακαλύπτεις νέες τάσεις, να δουλεύεις με νέα υλικά σε νέες φόρμες, που όλα μαζί όμως θα έχουν ένα concept και θα υποστηρίζουν ένα κοινωνικό προφίλ του σχεδιαστή. Δεν μπορεί π.χ. κάποιος ειδικός στο χώρο της μόδας, ξένος, να διανοηθεί ότι ένας σχεδιαστής που κάνει μόδα underground θα ξημεροβραδιάζεται στα μίντια. Θα το θεωρήσει υποκριτικό».