Ελευθεροτυπία - Πανκ ή ντίσκο; Μας φτάνει που χορεύουμε

Ο Γερμανός Τζενς Μόελ συνάντησε στο Αμβούργο τον Τούρκο μετανάστη Ισμαΐλ Τουφεξί και γεννήθηκαν οι «Digitalism»

*«Digitalism»: Μουσική μέσα από ένα μπούνκερ

«Το Αμβούργο βομβαρδιζόταν συνέχεια στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ετσι, είναι γεμάτο εγκαταλειμμένα αεροπορικά καταφύγια. Εμείς ψάχναμε έναν μεγάλο, άδειο χώρο για στούντιο, που να είναι και φτηνός. Και βρήκαμε το καταφύγιο όπου μπορείς να κάνεις τα πάντα, ούτε γείτονες ούτε τεχνητή ηχομόνωση».

Οπως μας εξηγεί ο Τζενς Μόελ, το ντεμπούτο των «Digitalism», με τίτλο «Idealism», φτιάχτηκε σε ένα μπούνκερ, ένα μπετονένιο αντιαεροπορικό καταφύγιο. Με συστατικά «την πανκ νοοτροπία, που μέχρι τώρα μόνο οι ράπερ την είχαν αφομοιώσει, τις άγριες μπάντες του '60 που σπάγανε τις κιθάρες, όπως οι "Who", τα σαμπλ από βιντεοπαιχνίδια και σάουντρακ και σκοτεινή μετα-πανκ, όπως οι "Cure" και οι "Joy Division". Η φιλοσοφία μας είναι απλή. Βγάζουμε τη μουσική που θέλουμε χωρίς να μας νοιάζει η αποδοχή της. Κατά μία έννοια, την πετάμε στα μούτρα του κοινού».

Οι «Digitalism» φτιάχτηκαν το 2004. «Λίγο κλισέ ιστορία», λέει ο Τζενς. «Δούλευα σε ένα δισκάδικο κι ο Ισμαΐλ Τουφεξί, Τούρκος μετανάστης δεύτερης γενιάς, ερχόταν να αγοράσει δίσκους. Ξεκινήσαμε μαζί dj σετ. Το όνομα το "κλέψαμε" από μια σειρά άλμπουμ που λεγόταν "Africanism" και υπογράφαμε με αυτό τα πειρατικά cd με τα dj σετ μας. Οταν γίναμε μπάντα το κρατήσαμε».

Σκοπός τους ήταν να βάλουν λίγο ρομαντισμό στην απρόσωπη ηλεκτρονική σκηνή. «Το Αμβούργο είναι ένα μεγάλο λιμάνι», εξηγεί ο Τζενς. «Κάθεσαι στην αποβάθρα και βλέπεις πλοία από παντού, την Κίνα και τη Λατινική Αμερική, να έρχονται και να φεύγουν. Υπάρχει διάχυτο ένα συναίσθημα φυγής, κοιτάς τη θάλασσα και ονειροπολείς. Αν το συνδυάσεις και με το πηχτό σκοτάδι στο μπούνκερ, χωρίς παράθυρα, η μουσική μας βγαίνει κλειστοφοβική και μελαγχολική».

Για τον Τζενς οι πωλήσεις δίσκων δεν έχουν νόημα. «Η μουσική βιομηχανία όπως την ξέραμε είναι νεκρή. Η πραγματικότητα αλλάζει διαρκώς με το Ιντερνετ. Δεν χρειάζεσαι δισκογραφική εταιρεία πίσω σου, αλλά μια ισχυρή βάση από ανθρώπους που γουστάρουν τη μουσική σου και σε εμπιστεύονται. Καθιερώνεσαι μόνο στις συναυλίες». Γι' αυτό και οι «Digitalism» χρειάστηκαν τρία χρόνια μέχρι να σχεδιάσουν τις ζωντανές εμφανίσεις. «Πολλή μουσική από υπολογιστές, σινθεσάιζερ, προβολές βίντεο και παιχνίδι με τα φώτα», τις περιγράφει ο Τζενς. «Εγώ τραγουδάω και ο Ισμαΐλ παίζει ντραμς. Είναι καθαρή έξαψη». www.myspace.com/digitalism

O Αντι Μπάτλερ βάφτισε την μπάντα του «Hercules and the Love Affair» γιατί ωρίμασε διαβάζοντας για τα μήλα των Εσπερίδων

*«Hercules and the Love Affair»: Καλό το Ιντερνετ, καλύτερες οι κασέτες

«Την πρώτη νύχτα στη Νέα Υόρκη πήγα σε ένα τζαζ κλαμπ. Και αντί για τζαζ είδα τους μουσικούς να παίζουν μια άγρια, κεφάτη, χορευτική μουσική, κάτι σαν ντίσκο τζαζ, ρυθμική, αυτοσχεδιαστική και διονυσιακή. Ηταν υπέροχη. Τότε μου κατέβηκε η ιδέα για τους "Hercules and the Love Affair"».

Ο Αντι Μπάτλερ, ο κοκκινομάλλης από το Ντένβερ, περιγράφεται ως ο dj που ξεκίνησε τους «Hercules» το 2004. Μας έρχεται με μια οκταμελή μπάντα. Ομως, έχει κλασική παιδεία στο πιάνο και πήγε στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει μουσική θεωρία. «Μεγάλωσα ακούγοντας χάουζ και δουλεύοντας ως dj στα δεκάξι μου», διηγείται. «Από την άλλη, έγραφα σουίτες για πιάνο και ήθελα να μπω στο πανεπιστήμιο. Στο πιάνο έπαιζα μόνο δικά μου κομμάτια. Είμαι ουσιαστικά αυτοδίδακτος. Εγραφα ακαδημαϊκή μουσική και ύστερα αγόραζα δίσκους παλιάς ντίσκο. Τότε σκέφτηκα να συνδυάσω την τζαζ με χορευτική μουσική και να επαναδημιουργήσω το πνεύμα της ντίσκο. Οχι τόσο τον ρυθμό, αλλά αυτήν την αίσθηση του να βγεις έξω και να χορέψεις, που λείπει από τη σκηνή».

Το όνομα Hercules ήταν απλώς μια παιδική ανάμνηση. «Μην περιμένεις καμιά εμβάθυνση στην ελληνική μυθολογία», λέει ο Αντι. «Διάβαζα πολύ για τους ήρωες και τους θεούς σας μικρός, έγραφα τα τραγούδια του άλμπουμ τα οποία αφορούν την ενηλικίωση και μου ήρθε στο μυαλό ο Ηρακλής, ο άθλος με τα μήλα των Εσπερίδων. Και ονόμασα έτσι το πρότζεκτ μου».

Στη Νέα Υόρκη έφτιαξε τους «Hercules» με τον Αντονι Χέγκαρτι των «Anthony and the Johnsons», τη Νόμι και την Κιμ Αν Φόξμαν. «Αν φτάσεις εκεί και μπεις στον κύκλο των καλλιτεχνών, βρίσκεις την άκρη», λέει. «Συναντηθήκαμε τυχαία, τους άρεσε η μουσική και βγήκε το άλμπουμ» στη νεοϋορκέζικη DFA, πρωτοπόρα δισκογραφική στην ηλεκτρονική μουσική. «Δεν στάθηκαν στον ντίσκο ρυθμό», λέει ο Αντι. «Είδαν και τη μελωδία και την ατμόσφαιρα που κρύβουν τα κομμάτια μου. Γι' αυτό και απεχθάνομαι τον όρο νέα ντίσκο. Με περιορίζει ως μουσικό. Και εγώ χρειάζομαι ελευθερία».

Ο ίδιος θεωρεί ότι απέκτησε φήμη από το Myspace. «Πριν βρω εταιρεία, τελείωσα τα ντέμο των τραγουδιών και τα έβαλα στο Myspace», διηγείται. «Υστερα από δυο εβδομάδες δεχόμουν μηνύματα από όλο τον κόσμο. Ηταν συναρπαστικό, μάθαιναν τα τραγούδια μου χωρίς καν να έχω δίσκο. Η τεχνολογία σήμερα προσφέρει ευκαιρίες σε ένα νέο μουσικό. Ομως έχω αντιφατική άποψη για την κατάσταση. Είναι όμορφο που μοιράζεται η μουσική, αλλά μοιάζει να χάνει την αξία της. Αλλάζει η φύση της. Οπως η ψηφιακή ηχογράφηση άλλαξε τη φύση της, έτσι και αυτή η ευκολία στη μετάδοση αλλάζει την ουσία της. Ασε που σου τη σπάει όταν έχεις κάνει χρόνια να ολοκληρώσεις τα τραγούδια και μετά τα βλέπεις να ανταλλάσσονται μεταξύ χρηστών. Δεν με νοιάζει η πειρατεία, απλώς η μουσική δεν είναι πια δημιουργία, μαγεία, όνειρο. Μεταλλάσσεται σε πληροφορία. Γι' αυτό και χαίρομαι τώρα όταν βλέπω κάτι πιτσιρικάδες που αρχίζουν να χρησιμοποιούν κασέτες για να γράφουν τα αγαπημένα τους τραγούδια. Οι συνθέτες που ξαναρχίζουν να βάζουν τις νότες στο χαρτί».

www.myspace.com/herculesandloveaffair

**Οι «Digitalism» και οι «Hercules and the love Affair» ανοίγουν το Eject στις 28 Ιουνίου, στις 6 μ.μ., όπου παίζουν και οι UNKLE, οι «Stereo MC's» και οι «James». *