Ελευθεροτυπία - Θα χορέψει για εμάς

Από το 1992, όταν ίδρυσε στη Γερμανία την ομάδα της, δημιουργεί γέφυρες ανάμεσα σε διαφορετικές εποχές και στιλ, ανακαλύπτοντας υβριδικές, πρωτογενείς φόρμες κίνησης. Οι επιρροές από τη λογοτεχνία και την τέχνη εναλλάσσονται με τη μουσική, εμπλουτίζοντας τη δουλειά των χορευτών.

Μεγαλωμένη στη Βόρεια Καρολίνα, σπούδασε εκεί και στη Νέα Υόρκη και αργότερα δούλεψε με το Μπαλέτο της Λυρικής Οπερας του Σικάγο και τη Γερμανική Οπερα του Βερολίνου. Το 1984 ο Γουίλιαμ Φορσάιθ την κάλεσε να συνεργαστεί με το Μπαλέτο της Φρανκφούρτης ως χορεύτρια και χορογράφος. Αυτό ήταν. Εμεινε για πάντα στη Γερμανία με μόνιμη βάση της την Κολωνία. «Πληρώνω το νοίκι μου και επιπλέον μου δόθηκε η ευκαιρία να αρθρώσω το δικό μου λεξιλόγιο ως χορογράφος», εξηγεί. Η ομάδα της άλλωστε επιχορηγείται από τον δήμο της πόλης, το Kunst Kolone, και κυρίως από μια μεγάλη σοκολατοβιομηχανία που εδρεύει στην περιοχή.

Η ομάδα «Pretty Ugly Dance»

- Τι θα μας δείξετε;

«Κάθε μέρα είναι μια καινούργια μέρα στη δουλειά μας. Οπότε κάθε έργο έχει και μια διαφορετική επιρροή. Τα τρία έργα "Pretty Ugly", "Four for nothing" και "Paralipo-mena", που θα παρουσιάσουμε σε μια ενιαία παράσταση, είναι ένα χρονολόγιο των διαφορετικών εμπειριών της ομάδας. Ο καθένας βλέπει ένα πράγμα, προσθέτει κάτι δικό του κι έτσι αρχίζει να αισθάνεται σαν το σπίτι του. Τα τρία έργα, λοιπόν, είναι σαν ένα βιβλίο Ιστορίας».

- Το ένα από αυτά έχει μία ελληνική λέξη ως τίτλο, «Παραλειπόμενα»...

«Είναι η πρώτη φορά που θα χορέψω μπροστά στο κοινό μια χορογραφία μου. Αναφέρεται στο πώς νιώθω εγώ την ίδια μου τη δουλειά. Θα μπορούσα να διδάξω κάποιον χορευτή, αλλά η γέννηση της κίνησης απέχει από την εκμάθηση της ερμηνείας της. Οπότε, κατά μία έννοια, δείχνω το αρχικό "αλφάβητο"».

- Πώς επιλέξατε τη λέξη παρ' όλ' αυτά;

«Ο δραματουργός της ομάδας μας την πρότεινε. Καθώς το έργο είναι ένα δικό μου σόλο για ό,τι θέλω να περιγράψω με το σώμα μου, επιλέξαμε αυτή τη λέξη. Παράλληλα γίνεται και μια αναφορά στο "Micromegas" του Βολτέρου: Αν υπάρχει ένας κόσμος με δύο όντα, ένα τεράστιο κι ένα μικρό, πώς θα προσαρμοστούν για να επιβιώσουν είναι το ερώτημα που θέτει ο Βολτέρος. Το έργο, λοιπόν, μιλάει για την προσαρμοστικότητα στον κόσμο μας».

- Πώς και δεν χορεύετε;

«Χορεύω καθημερινά. Οχι, όμως, μπροστά σε κοινό. Είναι απλό. Είμαι πολύ απασχολημένη στα υπόλοιπα. Η ευθύνη μου είναι να "αναθρέφω" τον χορό των άλλων».

- Τι σημαίνει «Pretty Ugly»;

«Ξέρετε τι σημαίνει οξύμωρον; Ε, αυτό είναι. Δύο διαφορετικά πράγματα περιγράφουν ένα. Σε κάθε ιστορία υπάρχουν δύο πλευρές, ιδιαίτερα όταν δουλεύεις με το ανθρώπινο σώμα και την κίνησή του. Μια κίνηση μπορεί να είναι όμορφη για ένα άτομο και άσχημη για κάποιο άλλο. Είναι τόσο προσωπική υπόθεση η ενασχόληση με το σώμα. Μέλημά μου είναι να υποστηρίξω τους ανθρώπους της ομάδας να εκφραστούν ελεύθερα».

- Πιστεύετε ότι ο σύγχρονος χορός είναι μια «ριγμένη» τέχνη;

«Είναι και θα είναι ένας διαρκής αγώνας για τον σύγχρονο χορό να βρει χρήματα. Σε ένα τόσο υλιστικό περιβάλλον ο κόσμος για να αγοράσει κάτι χρειάζεται τη μάρκα, χρειάζεται τον Κάλβιν Κλάιν, την Gap. Αν όμως το "προϊόν" είναι η τέχνη, τότε εξ ορισμού απαγορεύεται να βάλεις "μάρκα" (label).

Ομως, χωρίς label δεν μπορείς να πουλήσεις. Είναι αδιέξοδο... Εγώ προσπάθησα να "σπάσω" τις κατηγοριοποιήσεις και τα labels και να δείξω ότι το "προϊόν" μας αφορά αισθήματα. Και δεν μπορείς να βάλεις label σε ζητήματα καρδιάς».

- Τι σημαίνει ο χορός για σας;

«Τα πάντα. Χορεύω από 4 ετών. Χωρίς να σημαίνει ότι άλλα πράγματα δεν είναι εξίσου σημαντικά. Απλά έτσι είμαι... Γι' αυτό και στην ομάδα υπάρχουν λίγα, μόνιμα άτομα.

Είναι η "οικογένειά" μου. Χρειάζομαι άτομα αφοσιωμένα όσο κι εγώ σ' αυτή την υπόθεση».