Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
Εναν Παρθενώνα με πλήρως αποκαταστημένο το δυτικό του αέτωμα, στερεωμένες τις δύο σεισμόπληκτες γωνιές του και χωρίς καμία μετόπη με ορατές ανάγλυφες παραστάσεις θα έχουμε σε τρία χρόνια. Την εικόνα αυτή έδωσαν προχθές οι επικεφαλής των έργων της Ακρόπολης, ο ομ. καθηγητής και πρόεδρος της ΕΣΜΑ Χαρ. Μπούρας και η διευθύντρια της ΥΣΜΑ Μαίρη Ιωαννίδου, παρουσιάζοντας στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο το νέο πρόγραμμα εργασιών, που θα αρχίσει το 2009, με ορίζοντα ολοκλήρωσης την επόμενη τριετία.
 Ετσι θα γίνει ο Παρθενώνας μετά τη συμπλήρωση. Είναι η πρώτη φορά που ανεβαίνει στο αρχαίο μνημείο κάτι που δεν είναι δομικά απαραίτητο |
Η δυτική πλευρά του Παρθενώνα είναι η πιο πολυφωτογραφημένη του μνημείου, το διασημότερο προφίλ του, εκείνη που πρωτοαντικρίζουν τα πλήθη ανεβαίνοντας. Αν και θεωρείται η καλύτερα διατηρημένη, φέρει περί τις 700 πληγές από πυρά Ελλήνων και Τούρκων κατά τη μάχη της Αθήνας το 1826, σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα Μαν. Κορρέ, που την έχει μελετήσει από το 1983 και έχει ταυτίσει, όπως και ο Ορλάνδος προηγουμένως, θραύσματα που συμπληρώνουν τον κεντρικό ορθοστάτη του αετώματος (πλάτους 2,80 μ., ύψους 3,5 μ. και πάχους 0,55 μ.).
Πρόκειται για δύο αρχαία θραύσματα (Ορλάνδου, Κορρέ), που ουσιαστικά συμπληρώνουν τη δεξιά πλευρά του αετώματος και τα οποία πρόκειται να ανέβουν πάνω στο μνημείο. Τα ελλείποντα τμήματα της αριστερής πλευράς θα συμπληρωθούν με νέο μάρμαρο. Επέμβαση τεράστια, που ανοίγει θεωρητικά και αισθητικά προβλήματα, τα οποία θα μπορούσαν να τεθούν σε διάλογο στο διεθνές συνέδριο για τα μνημεία της Ακρόπολης το 2009, όπως παρατήρησε ο κ. Μπούρας. «Είναι η πρώτη φορά που ανεβαίνει κάτι στο αρχαίο που δεν είναι απαραίτητο δομικά».
Στα 2.500 χρόνια που ίσταται το μνημείο έχει δύο φορές δεχτεί επεμβάσεις στο σημείο αυτό: το 1898-1902 επί Μπαλάνου και το 1945 επί Ορλάνδου. Εγιναν στερεώσεις, αποσυναρμολογήσεις λίθων, περιορισμένες συμπληρώσεις με νέο μάρμαρο και συρραφές με σιδερένιους συνδέσμους (μετρήθηκαν 100) που έχουν οξειδωθεί, γι' αυτό θα αφαιρεθούν και θα αντικατασταθούν με νέους από τιτάνιο.
Εξετάζοντας πρόσφατα την Ακρόπολη, οι μελετητές της (Β. Ελευθερίου, Β. Μανιδάκη και Α. Βρούβα) διαπίστωσαν πως, ενώ στις δύο γωνίες διατηρούνται αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες (γραπτός διάκοσμος, μαίανδροι στα γείσα), εκεί ακριβώς εντοπίζονται και τα σοβαρότερα δομικά προβλήματα. Από τον σεισμό του '82 μέχρι τον επόμενο του '99 άνοιξε ρωγμή ενός εκατοστού και διευρύνθηκαν παλιοί αρμοί, με αποτέλεσμα να επιμηκυνθούν τα επιστύλια κατά 6 εκατοστά.
Επιπλέον, «στα δύο άκρα του θριγκού υπάρχουν ανοιχτά ρήγματα, τα οποία επιδεινώνονται από κάθε σεισμό και κινδυνεύουν με έναν νέο να πέσουν». Για την εξυγίανσή τους θα χρειαστεί να κατέβουν 43 λίθοι από τη βορειοδυτική πλευρά και άλλοι 37 από τη νοτιοδυτική.
Αποφασίστηκε, επίσης, να κατέβουν 7 μετόπες: ο αποκαλούμενος «Ευαγγελισμός» (η μετόπη που δεν απολάξευσαν οι χριστιανοί, γιατί τους θύμιζε αντίστοιχη θρησκευτική παράσταση) και η διπλανή της από τη βόρεια πλευρά, 4 από τη δυτική πλευρά και 1 Κενταυρομαχίας από τη νότια.
«Είναι οι μόνες μουσειακά εκμεταλλεύσιμες από όσες έχουν απομείνει στο μνημείο», είπε ο έφορος Ακρόπολης Αλ. Μάντης, έχοντας κατά νου τη συμπλήρωση της έκθεσης στο νέο μουσείο. Φράση που πυροδότησε αντιδράσεις, με πρώτη της Μαίρης Ιωαννίδου, η οποία είπε ότι δέχεται την απομάκρυνση των μετοπών με επιχείρημα την προστασία τους από τη ρύπανση της ατμόσφαιρας και όχι για έκθεσή τους στο μουσείο.
Η γεν. διευθύντρια Αρχαιοτήτων Βιβή Βασιλοπούλου αξίωσε να ενσωματωθεί στην απόφαση ο όρος ότι κατεβαίνουν προσωρινά και τόνισε: «Οσο θα ίσταται το μνημείο, θα διεκδικεί τα μέλη του πάνω σ'αυτό. Οραματίζομαι την εποχή που θα επιστρέψουν από το μουσείο στο μνημείο».