Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

Η κινηματογραφική παιδεία απαιτεί κρατική επένδυση

Στα ουσιώδη ζητήματα του κινηματογράφου, με αφορμή την προσπάθεια που ξεκινά για τη διευθέτησή τους (βλέπε νέο θεσμικό πλαίσιο) σε συνθήκες αντίξοες, αναφέρεται με επιστολή του ο σκηνοθέτης Δημήτρης Ινδαρές («Ο τσαλαπετεινός του Wyoming»).

Θεωρώντας κάθε προσπάθεια επανακαθορισμού του κινηματογραφικού τοπίου καλοδεχούμενη, ο Ινδαρές διαπιστώνει ότι «είμαστε μέρος μιας πραγματικότητας που στην ουσία αδιαφορεί για τον πολιτισμό, αν δεν υπόσχεται κέρδος με τη στενή, την πιο στενή του έννοια: το χρήμα».

Για το σκηνοθέτη, βάση του ελληνικού κινηματογράφου θα έπρεπε να είναι η εκπαίδευση και το Κινηματογραφικό Αρχείο με σπουδές υψηλού επιπέδου και ανάδειξη της μέχρι σήμερα ελληνικής εμπειρίας. «Συζητώντας με τους συναδέλφους, τους συντελεστές, τους παραγωγούς, τους διανομείς, το έλλειμμα μιας κοινής γλώσσας σε τεχνικά και αισθητικά ζητήματα είναι αποκαρδιωτικό», γράφει. Και προσθέτει: «Η αποτίμηση των εγχώριων επιδόσεων της τέχνης αυτής έχει να κάνει μόνο με τα βραβεία ή τα εισιτήρια. Τα ρίσκα που έχουν αναλάβει σε αρκετές περιπτώσεις Ελληνες δημιουργοί, περιμένουν τους ιστορικούς του μακρινού μέλλοντος. Θησαυροί που αποσπασματικά ο καθένας μας εντοπίζει στον κινηματογράφο μας, είναι πάντα προϊόν προσωπικής αναζήτησης και είναι αδύνατον να τους μοιραστείς με άλλους».

Ο δημιουργός επισημαίνει ακόμα ότι η κινηματογραφική παιδεία στη χώρα μας δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική και εξηγεί ότι «στην πιο πρόσφατα ιδρυθείσα κρατική σχολή κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, και μόνο η εισαγωγή με το κοινό σύστημα των πανελλήνιων εξετάσεων γεννά ζητήματα. Στις ιδιωτικές σχολές, απ' ό,τι φαίνεται, οι σπουδές επαφίενται στον πατριωτισμό και το φιλότιμο συναδέλφων», για να καταλήξει: «Η κινηματογραφική εκπαίδευση χρειάζεται όμως μια πιο σοβαρή επένδυση. Εχω την εντύπωση ότι η αγορά δεν μπορεί ν' αντιμετωπίσει τα κεφαλαιώδους σημασίας ζητήματα υποδομής. Το αντικείμενο γι' αυτήν είναι περιορισμένου ενδιαφέροντος. Η συμμετοχή του κράτους είναι αναγκαία και κρίσιμη. Για όσο μιλάμε ακόμα στη χώρα αυτή για πολιτισμό και για όσο ακόμα ο κινηματογράφος ανήκει στον τομέα ενός υπουργείου Πολιτισμού, ας γίνει επιτέλους μια σοβαρή επένδυση στην εκπαίδευση. Ισως τότε ν' αποκτήσει κι ο κινηματογράφος μας το όραμα που του λείπει».