Ελευθεροτυπία - Ιστορίες σε τεντωμένο σχοινί

Εχει τίτλο «Ningen» και σύντομα θα το παρακολουθήσουμε σε Αθήνα (3-6 Ιουνίου στο Λυκαβηττό) και Θεσσαλονίκη (9-10 Ιουνίου στο Θέατρο Δάσους). Ενα θέαμα με ζωντανή ορχήστρα όπου η τέχνη του τσίρκου συνδυάζεται με το μοντέρνο χορό και τη μιμική.

«Στα ιαπωνικά «Ningen» σημαίνει άνθρωπος», μας λέει ο Κ. Ταγκέ. «Στόχος μας ήταν να δείξουμε το συναισθηματικό και πολιτιστικό σύμπαν της Ιαπωνίας. Με λίγα λόγια θέλαμε να ρίξουμε μια ματιά στην ανατολή και στη φιλοσοφία της. Γι' αυτό και διάλεξα μια πολύπλοκη και αντιφατική προσωπικότητα που να αντιπροσωπεύει τη μάχη μεταξύ παράδοσης και μοντερνισμού που σ' αυτή τη χώρα υπάρχει όσο πουθενά».

Από τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του, το Τσίρκο Μπαρόκ παρουσίασε δουλειές όπου τα ακροβατικά έχουν ένα στόχο: να διηγούνται ιστορίες. «Είναι μεγάλο τόλμημα να ξεκινάς από το μηδέν, χωρίς κείμενο και μπούσουλα. Ομως, όπως λέει και ο Μίσιμα, "τέχνη που δεν εκτίθεται σε κινδύνους, δεν έχει αξία". Αυτή ακριβώς είναι και η γοητεία μιας παράστασης τσίρκου: καλείσαι να φτιάξεις ένα αλφάβητο με κινήσεις κι έπειτα να το διδάξεις σε αυτόν που σε παρακολουθεί».

Γεννημένος το 1948, ο Κριστιάν Ταγκέ -αυτοδίδακτος ακροβάτης- ίδρυσε το τσίρκο «Μπαρόκ» το 1987. Νωρίτερα είχε ασχοληθεί με τη μουσική, το θέατρο, ενώ για κάποιο διάστημα δούλεψε ως δάσκαλος κιθάρας. Ο ίδιος φαίνεται πως δεν ξεχωρίζει κάποιες από τις παραπάνω ιδιότητες. «Είμαι μέλος ενός τσίρκου. Για να κάνω καλά τη δουλειά μου πρέπει να είμαι όλα τα παραπάνω μαζί. Ξεκίνησα σε ένα γυμναστήριο στο Παρίσι, όπου κάποιοι ακροβάτες μου έδειξαν τα βασικά. Από την ενασχόλησή μου με τη μουσική ανακάλυψα πως εκτός από τη σκηνή μπορείς να έρθεις σε επαφή με τον κόσμο και με πιο παράδοξους τρόπους: ξεκίνησα λοιπόν σόου στους δρόμους».

Το τσίρκο έχει περιοδεύσει σε κάθε γωνιά του πλανήτη, ο ίδιος έχει βραβευτεί για την προσφορά του, ωστόσο, η περιπλάνηση στους δρόμους είναι κάτι που δεν εγκατέλειψε ποτέ. Ακόμα και σήμερα παρουσιάζει δουλειές στους δρόμους της Ιαπωνίας. «Στο δρόμο βλέπεις το κοινό στα μάτια. Αν δεν του δείξεις κάτι ενδιαφέρον, του είναι πολύ εύκολο να σε απορρίψει: ούτε τα χρήματά του λυπάται, ούτε το διάλειμμα περιμένει για να φύγει», λέει γελώντας. «Αγαπημένα μου σόου είναι αυτά που κινούνται μεταξύ εξυπνάδας και αφέλειας. Αυτά που το κοινό ανάλογα με τις διαθέσεις του μπορεί από το να γελάσει με την καρδιά του μέχρι να βάλει κλάματα».

Στην Ελλάδα ανακαλύψαμε τα πολυθεάματα και τους χορευτές- ακροβάτες την τελευταία πενταετία και, όπως όλα δείχνουν, το κοινό έχει δείξει ξεκάθαρα την προτίμησή του. «Οπως και ο αθλητισμός, το τσίρκο περιέχει όλα τα στοιχεία εκείνα που μπορούν να γοητεύσουν ένα θεατή: περιλαμβάνει εντυπωσιακές κινήσεις που αγγίζουν την τελειότητα, προκαλεί ετερόκλητα συναισθήματα, εξιτάρει την αγωνία κάποιου και διηγείται ιστορίες με τον πιο παράδοξο τρόπο».