Ελευθεροτυπία - «Ο Τσε είναι τόσο επίκαιρος»

«Δύναμή μας είναι το κοινό μας» λένε οι Γκόταν Πρότζεκτ.

Εμφανίσθηκαν πάνω στην αλλαγή του αιώνα και στόμα με στόμα έγιναν δημοφιλείς. Ο πρώτος τους δίσκος «Η εκδίκηση του τάνγκο» πούλησε μόνο στην Ευρώπη πάνω από 500.000 αντίτυπα χωρίς ιδιαίτερη προώθηση.

Οι Γκόταν Πρότζεκτ πέτυχαν να συνδυάσουν το τάνγκο με τους ηλεκτρονικούς ρυθμούς. Στα σόου τους προβάλλουν σε μια γιγαντιαία οθόνη βίντεο με πολιτικό μήνυμα και αναφορές κυρίως στην κατάσταση της Λατινικής Αμερικής. Οσοι τους είδαν στο περσινό WOMAD, πήραν μια πρώτη γεύση. Στις 5 Ιουνίου, οι Γκόταν Πρότζεκτ ξανάρχονται στη χώρα μας. Με εμπλουτισμένο οπτικό υλικό και με νέα τραγουδίστρια, το γαλλοελβετοαργεντίνικο σύνολο θα βρίσκεται για μια συναυλία στο Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη στο πλαίσιο του φεστιβάλ Βύρωνα.

Ο Φιλίπ Κοέν Σολάλ είναι η ψυχή του γκρουπ. Στα 18 του άκουσε πρώτη φορά Αστορ Πιατσόλα και από τότε άρχισε το ψάξιμο. Ετσι, όταν αργότερα συνάντησε τον Αργεντίνο Εντουάρντο Μακάροφ, μετέπειτα συνεργάτη του στους Γκόταν, ήξερε πολύ καλά τι ήθελε να κάνει: Να συνδυάσει μια τόσο παλιά μουσική με κάτι καινούριο.

«Θελήσαμε να κάνουμε ένα πρότζεκτ», μας λέει ο Φιλίπ, «που να μην έχει σχέση μόνο με μουσική, αλλά και με ιδέες που δεν θα συνδέονταν αποκλειστικά με την Αργεντινή, αλλά και με τον καθένα από μας, μ' εσένα στην Ελλάδα, με μας στο Παρίσι... Στα λόγια της Εβίτα Περόν ο "ξένος καπιταλισμός και οι επεμβάσεις του" στ' αφτιά μας ακουγόταν ως ο σύγχρονος διεθνοποιημένος καπιταλισμός, η παγκοσμιοποίηση. Το "Θέλουμε ειρήνη" του Τσε Γκεβάρα είναι τόσο επίκαιρο σήμερα. Ετσι, θεωρήσαμε σημαντικό να χρησιμοποιήσουμε όλα αυτά τα στοιχεία στη μουσική μας γιατί έχουμε βαρεθεί το επαναλαμβανόμενο ηδονιστικό μήνυμα της χορευτικής μουσικής. Βεβαίως δεν είμαστε πολιτικό συγκρότημα, θεωρήσαμε, όμως, υποχρέωσή μας να πούμε με τον τρόπο μας πως αυτό που συνέβη στην Αργεντινή με τη χρεοκοπία της, μπορεί αύριο να συμβεί οπουδήποτε. Αν πας στο Μπουένος Αϊρες, θα παρατηρήσεις δίπλα στα ονόματα των δρόμων, σήματα εταιρειών. Ως και οι δρόμοι έχουν σπόνσορα! Ο εθνικός πλούτος έχει πουληθεί σε αμερικανικές ή ευρωπαϊκές εταιρείες. Και το δράμα είναι πως τώρα δεν υπάρχει κανείς στην Αργεντινή που ν' αναλάβει να κάνει κάτι για την πατρίδα του».

- Τα μίντια ή οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες υποστηρίζουν τη δουλειά σας;

«Το μόνο που νομίζω πως ενδιαφέρει τις μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες είναι να γεμίζουν τα ταμεία τους, γι' αυτό και επιλέγουμε να έχουμε ανεξαρτησία. Από τα μίντια είχαμε αρκετή υποστήριξη. Αν και στην πραγματικότητα η δουλειά μας διαδόθηκε από τους απλούς ακροατές και τους ντισκ τζόκεϊ. Οπλο μας είναι οι ακροατές και κάποια εναλλακτικά μίντια».

- Πώς δεχτήκατε την υποψηφιότητά σας για τα Βραβεία της Μουσικής του Κόσμου (World Music Awards) από το BBC;

«Με έκπληξη. Δεν θεωρώ τους Γκόταν Πρότζεκτ world music. Το τάνγκο αποτελεί ξεχωριστή κατηγορία από μόνο του. Οπως η τζαζ. Στη Γαλλία πάλι, μας βράβευσαν για τον καλύτερο ηλεκτρονικό δίσκο της χρονιάς. Για μένα είναι περισσότερο ηλεκτρονικός ο δίσκος μας, γιατί, αν και υπάρχουν αρκετά ακουστικά στοιχεία, φτιάχτηκε με ηλεκτρονικό τρόπο εμπνευσμένος από τη δυνατή παράδοση του τάνγκο. Αλλά όταν σε βραβεύει το BBC, λες "ευχαριστώ". Μια τέτοια βράβευση σε κάνει γνωστό σε ανθρώπους που ενδιαφέρονται περισσότερο για τζαζ ή μουσικές του κόσμου και έτσι αποκτούν ενδιαφέρον για την ηλεκτρονική μουσική πρώτη φορά στη ζωή τους».