Ελευθεροτυπία - Ανάμεσα σε δύο χώρες

Στις αρχές του μήνα την είδαμε λάιβ στο Κηποθέατρο Παπάγου. Ηταν η πρώτη φορά που η Αθηνά Ανδρεάδη, ένα όμορφο και δροσερό κορίτσι, παρουσίαζε στην Αθήνα τις τζαζ και φολκ συνθέσεις της. Τρακαρισμένη στο έπακρον, με όλη της την οικογένεια να βρίσκεται ανάμεσα στο κοινό, χρειάστηκε λίγη ώρα και μερικά τραγούδια μέχρι να απελευθερωθεί και να μας αποκαλυφθεί, έτσι, μία αισθαντική ερμηνεύτρια που κλείνει τα μάτια και μοιάζει να ταξιδεύει. Τυχεροί όσοι ήμασταν εκεί, τυχεροί και όσοι θα τη δουν το Σάββατο στο Sani Festival, στη Σάνη της Χαλκιδικής (ώρα έναρξης 9.30).

Η Αθηνά Ανδρεάδη δεν ζει στην Ελλάδα. Μένει μόνιμα στο Λονδίνο, αλλά μας έρχεται αρκετές φορές το χρόνο για να παίρνει έμπνευση. «Νιώθω ευτυχής που ζω ανάμεσα σε δύο χώρες», μας έλεγε σε πρόσφατη επίσκεψή της στην Αθήνα. «Η Ελλάδα είναι για την ψυχή μου και η Αγγλία για τη δουλειά μου. Στα μέρη μας εμπνέομαι και στο Λονδίνο βελτιώνομαι ως μουσικός». Στην Αθήνα έπαιξε μετά τη συμμετοχή της στο φημισμένο βρετανικό φεστιβάλ του Glastonbury στο οποίο και μοιράστηκε την «ακουστική σκηνή» με ονόματα όπως η Τζόαν Μπαέζ και η Σούζαν Βέγκα. Λίγες μέρες μετά τη συναντήσαμε στο θέατρο Μπάντμιντον, όπου παρακολούθησε τη συναυλία της PJ Harvey: «Είμαι εντελώς άυπνη», εκμυστηρευόταν αλλά δεν έδειχνε καθόλου ταλαιπωρημένη. «Αληθινή εμπειρία η συμμετοχή στο συγκεκριμένο φεστιβάλ, το μεγαλύτερο της Αγγλίας».

Ενα άλμπουμ έχει κυκλοφορήσει έως τώρα η Α. Ανδρεάδη, το «Breath With Me». Σε τζαζ και φολκ ρυθμούς και με τα στοιχεία της ελληνικής της καταγωγής να γίνονται εμφανή. Μέχρι και οι κλίμακες ενός ζεϊμπέκικου χρησιμοποιούνται σε ένα κομμάτι. «Οι ξένοι νιώθουν τα παραδοσιακά στοιχεία, χωρίς να καταλαβαίνουν απαραιτήτως πως είναι ελληνικά», εξηγεί. Καταλαβαίνουν και νιώθουν την ευαισθησία της ερμηνεύτριας. Γι' αυτό και γεμίζουν τους χώρους όπου εμφανίζεται. Χωρίς μάλιστα να προηγείται κάποια ιδιαίτερη διαφήμιση. Εχει να λέει για την έκπληξή της όταν έπαιζε σε κατάμεστα θέατρα απομονωμένων αγγλικών χωριών. Τότε που ήταν παντελώς άγνωστη, γιατί τώρα έχουν γραφτεί γι' αυτήν ένα σωρό καλά λόγια στον αγγλικό τύπο.

Γεννήθηκε στο Λονδίνο, τριών χρόνων ήρθε στη Θεσσαλονίκη, για να επιστρέψει πίσω στην Αγγλία στα δεκαοχτώ της. Γράφει μόνη της τα τραγούδια και όπως υποστηρίζει, αυτά παρουσιάζουν αρκετά επίπεδα ανάγνωσης. Οι στίχοι της είναι στα αγγλικά, αλλά ερμηνεύει μερικά κομμάτια και στα ελληνικά. Στη συναυλία της στο Κηποθέατρο Παπάγου τραγούδησε το «Τζιβαέρι», ενώ είπε κι ένα ηπειρώτικο. Σκέφτεται μάλιστα να βγάλει και δίσκο στα ελληνικά αργότερα.

Προς το παρόν πάντως δίνει συναυλίες και παρατηρεί το κορνιζαρισμένο της πτυχίο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Γνωρίζει πως δύσκολα θα ασχοληθεί με αυτό. «Για να είμαι ειλικρινής», λέει, «δεν ήθελα καν να σπουδάσω, αλλά έκανα το χατίρι των γονιών μου». Ευτυχώς, την κέρδισε η μουσική.