Σύνοψη συγκίνησης, σκέψεων, δημοσιογραφικής όσο και λογοτεχνικής περιγραφής αποτελεί η έκδοση «Εκτός δικτύου» της Δέσποινας Τομαζάνη που κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο «Αλφα Πι» (εδρεύει στη Χίο).
Η συγγραφέας, συνεργάτις επί σειρά ετών των εφημερίδων «Ελευθεροτυπία» και «Μακεδονία», επιδιώκει να φέρει τον αναγνώστη ενώπιον μιας εσωτερικής φωνής που καταπιάνεται μεν με θέματα της επικαιρότητας, από την άλλη πλευρά όμως καταθέτει την άμεση γυναικεία ευαισθησία της.
«Πρόκειται για μια επιλογή από δημοσιεύματά μου», εξηγεί η Δέσποινα Τομαζάνη για τα πενήντα εννέα κείμενά της στον τόμο, «τα οποία θεωρώ αυτόνομα, βασίζονται στην τρέχουσα ειδησεογραφία αλλά μπορούν να διαβαστούν κι ως επισημάνσεις ή διηγήματα».
Η συγγραφέας έχει σπουδάσει θέατρο και κινηματογράφο, ενώ στο βιογραφικό της σημειώνεται η συμμετοχή της σε διάφορες παραστάσεις και ταινίες ως ηθοποιός. Εχει γράψει ποίηση, θέατρο, διήγημα και μυθιστόρημα (με πιο πρόσφατο το «Θηλυκό νόμισμα», εκδόσεις «Καστανιώτη», 2001). Με τον τόμο «Εκτός δικτύου», δηλώνει την πρόθεση «μιας άσκησης γραφής, αφού μου αρέσει να γράφω στις εφημερίδες - μέσα σε πεντακόσιες λέξεις πετυχαίνει κανείς να ορίζει καλύτερα τη λογοτεχνία και την αρθρογραφία». Μ' αυτό τον τρόπο εξηγεί τη δυνατότητα «για σαφήνεια, πυκνότητα, ακρίβεια».
Ενα χαρακτηριστικό δείγμα της γραφής της είναι τ' ακόλουθο απόσπασμα: «Πήρα πάλι εφημερίδες για ν' ανάψω το τζάκι. Μου κάνει εντύπωση πόσο γρήγορα κι αποτελεσματικά καίγονται οι εφημερίδες. Ειδήσεις, άρθρα, φωτογραφίες, τίτλοι λαμπαδιάζουν. Η επικαιρότητα, η τότε, παίρνει φωτιά στο άψε σβήσε. Χορεύει για λίγο η φωτιά, φωτίζει μια ιδέα κι αμέσως σβήνει. Πόσες λέξεις κάψαμε την μεγάλη εβδομάδα για να ζεσταθούμε; Πόσες σκέψεις, πόσα γεγονότα, πόσος χρόνος και κόπος για να γραφτούνε; Ούτε που με ένοιαζε να δω τι γράφανε προτού καούνε...».
Επιπλέον, στα κείμενα της Δέσποινας Τομαζάνη είναι φανερή η διείσδυση του γυναικείου βλέμματος σε μικρά και μεγάλα, σε λεπτομέρειες που το μάτι δεν είναι εξασκημένο αλλά καθορίζουν το σημαντικό. «Πράγματι, η γυναικεία ευαισθησία μπορεί να διεισδύσει στα γεγονότα και στην εποχή από διαφορετική οπτική γωνία», επισημαίνει. «Ποτέ οι γυναίκες δεν κήρυξαν έναν πόλεμο. Πού οδηγείται ο κόσμος με τη σημερινή ανταγωνιστικότητα, την απληστία; Η γυναικεία φύση αντιδρά σ' αυτά. Σήμερα όμως έχουμε έναν δύσκολο τρόπο επικοινωνίας, έστω κι αν έχει γίνει ηλεκτρονικός. Ομως, δεν μας πάει παρακάτω...».
Ο ποιητής Εκτωρ Κακναβάτος, προλογίζοντας την έκδοση, ορίζει τα κείμενα της Δέσποινας Τομαζάνη ως «συγκομιδή επισημάνσεων» αφού «στα περιεχόμενα του παρόντος τόμου δεν είναι η χωροχρονική τους συνθήκη που θα τα αναδείκνυε χωρίς το αναπλαστικό δαιμόνιο της συγγραφέως».