Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

Μας έδεσε η δικτατορία

«Νομίζω ότι έφυγε κάτι από μένα τον ίδιο». Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, συγκλονισμένος από την είδηση του θανάτου του φίλου και συνεργάτη του Βαγγέλη Καζάν, την οποία αδυνατεί να πιστέψει, μέσα σε μία φράση συμπυκνώνει το ανείπωτο.

«Η σχέση μου με τον Βαγγέλη ήταν προσωπική. Σχετίζεται με το χρόνο και τα χρόνια που ζήσαμε κάνοντας σινεμά. Είναι πολύ σημαντικά όσα περάσαμε μαζί» προσθέτει από την άλλη μεριά της τηλεφωνικής γραμμής με φωνή που «σπάει» ο μεγάλος Ελληνας σκηνοθέτης.

«Ο,τι είχαμε όμως να πούμε μεταξύ μας, το είπαμε. Ο,τι είχαμε να κάνουμε το κάναμε. Ο,τι άλλο, ό,τι περισσότερο θα ήταν περιττό. Δεν υπήρχε τίποτα άλλο να προσθέσουμε ο ένας στον άλλο. Δεν μπορώ, όμως, να πω κάτι περισσότερο γι' αυτό που αισθάνομαι. Επειδή δουλέψαμε σε αντίξοες συνθήκες, δεθήκαμε πολύ. Ο Βαγγέλης έμεινε και ήταν κοντά μου και ως ο ηθοποιός που ζει στη δικτατορία και κάνει το σινεμά που κάναμε αλλά και ως φίλος».

Δεν θυμάται πώς ακριβώς επέλεξε τον 40χρονο ηθοποιό το 1972 για τις «Μέρες του '36». «Ηταν όμως», διαπιστώνει, «καίριος στο ρόλο του εκτελεστή. Ο Βαγγέλης έβγαζε ως ηθοποιός μια ειλικρίνεια και μια αλήθεια». Κι όντως εγκατέλειψε το θέατρο για τις ταινίες του:

«Ηταν τόσο επείγον αυτό που κάναμε, με την έννοια ότι την περίοδο της δικτατορίας γυρίζαμε πολιτικό σινεμά, που επέλεξε να αφήσει το θέατρο για τον κινηματογράφο. Λόγω πολιτικών συγκυριών δεν υπήρχε κάτι σημαντικότερο που θα μπορούσε εκείνο τον καιρό να κάνει».

Αριστερός, ιδεαλιστής, πασιφιστής ο Καζάν, το παράδοξο είναι ότι διέπρεψε σε ρόλους εκτελεστή, φασίστα ή στρατηγού. «Οποιον ρόλο και να παίζουμε, σημασία έχει αυτό για το οποίο μιλάει μια ταινία στο συνολό της» τονίζει ο Αγγελόπουλος, που δεν βρίσκει καμιά αντίφαση μεταξύ ρόλων και ηθοποιού.

«Σίγουρα άξιζε καλύτερης συνέχειας» συμπληρώνει. «Ο ίδιος, όμως, διάλεξε έναν δρόμο διαφορετικό. Αφησε το προβεβλημένο για το αθόρυβο. Ισως και να έκανε καλά».