Ελευθεροτυπία - Με το φως της Μεσογείου

ΤΙΤΑ ΜΠΟΝΑΤΣΟΥ

Θέμα του έχει τη Μεσόγειο. Με πλούσιο πρόγραμμα 52 συνολικά εκθέσεων και άλλων φωτογραφικών δράσεων, θα επιχειρήσει να παρουσιάσει τις εκφάνσεις της σύγχρονης μεσογειακής φωτογραφικής σκηνής.

Η κορύφωση των εκδηλώσεων θα συμβεί το Νοέμβριο. Ωστόσο γκαλερί και ινστιτούτα έχουν ήδη ξεκινήσει να στήνουν τις φωτογραφικές τους προτάσεις. Εκτός από τις εκθέσεις των Τοντ Παπατζόρτζ και Σπύρου Μελετζή που ξεκίνησαν το Σεπτέμβριο, ενδιαφέρουσες σύγχρονες μεσογειακές εικόνες θα βρίσκονται αυτό το μήνα διάσπαρτες στην Αθήνα. Ενδεικτικά:

ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ

**«Το ελληνικό καλοκαίρι» του Ζακ Λακαριέρ οδήγησε τον Πατρίκ Ταμπερνέ σε συνεχείς επισκέψεις στην Ελλάδα. Το ίδιο βιβλίο καθώς και μια συλλογή ποιημάτων για τις Κυκλάδες που γράφτηκαν 600 χρόνια πριν, ενέπνευσαν τις φωτογραφίες του.

Αυτή η σύνδεση λογοτεχνίας και φωτογραφίας δηλώνεται στις ίδιες τις εικόνες: Ο φωτογράφος στις επισκέψεις του σε Σέριφο, Σίφνο και Μήλο, είχε μαζί του ένα κουτί μπογιά κι ένα πινέλο, με τα οποία έγραφε στο τοπίο πριν το φωτογραφήσει αποσπάσματα αρχαίας ποίησης. («Από άμμο και άνεμο»/Γαλλικό Ινστιτούτο, 15 /10 -1 /11).

**Σε διαφορετική κατεύθυνση, η Νάντια Καλάρα παρουσιάζει έξι φωτογραφίες μεγάλου μεγέθους και μια εγκατάσταση τριών προβολών 3D Max animation, για να απεικονίσει κριτικά και με τρόπο ευρηματικό έρημα τοπία λατομείων και σκουπιδότοπων. («Terra Sine Sanguis»/ Cheapart, 14 /10 -5 /11)

**Η έκθεση της φωτογραφικής ομάδας του «18 Ανω», ομάδα η οποία με το χρόνο εξελίσσεται σε μια από τις πιο δυναμικές του χώρου, φέτος χρησιμοποιεί το μετρό για να διεισδύσει στη ζωή των ανθρώπων και να μεταμορφώσει το κοινότοπο σε χώρο αισθητικών αναζητήσεων. (Πολιτιστικό Στέκι Διάβαση, 13 /10 -24 /10)

**Ο Ενρι Τσανάι καταγράφει το κοινωνικό και χωροταξικό περιθώριο της Αθήνας, με τρόπο διεισδυτικό και σκληρό ρεαλισμό. Ιδιαίτερη φωτογραφική γραφή για την πόλη, έτσι όπως δεν την έχουμε οι περισσότεροι ξαναδεί. («Μία κουλτούρα του δρόμου»/ Γκαλερί Φωτοπούλου, 24 /10 -23 /11)

**Ο Αλαν Χάμεροζ στέκεται σε ό,τι φυτρώνει στην άκρη τού δρόμου. Φωτογραφίζει το σούρουπο, καθώς φυσάει ο αέρας και με φόντο συννεφιασμένους ουρανούς.

Ο θεατής εισχωρεί σε ένα σύμπαν που αν και είναι μπροστά στα μάτια του συνήθως του διαφεύγει, γεμάτο ζωή και έντονα -έως δραματικά-χρώματα.

Η ενότητα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά σε μεγάλα πανό κρεμασμένα στα δέντρα, στο Βοτανικό Κήπο της Γενεύης και σαν σημαίες στη γέφυρα Mont Blanc. (Μέδουσα, 16 /10 -15 /11)

ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ

**«Είναι γνωστό χαρακτηριστικό των Λιβανέζων ότι καθένας τρέφει διαφορετική εντύπωση της χώρας του, κι έτσι καθίσταται τρομερά δύσκολο τόσο για έναν ξένο όσο και για έναν Λιβανέζο να αποτιμήσει μία συνεπή και κατανοητή ανάλυση του παρόντος», υποστηρίζει ο φωτογράφος Π. Λαμάσκολο.

Ζήτησε, λοιπόν, από τα μοντέλα του να κλείσουν τα μάτια, να φανταστούν το δικό τους Λίβανο και να δηλώσουν το έτος που αυτό θα γίνει πραγματικότητα. Μέσω καλωδίων τους συνέδεσε με αισθητήρες εγκεφαλικής ανάλυσης, που κατευθύνονται προς τη φωτογραφική μηχανή. Μέσω των εικόνων αυτών προσκαλεί τον θεατή να ενεργοποιήσει τη φαντασία του για να αποκρυπτογραφήσει μία προσωπική εικόνα της χώρας αυτής. («My Lebanon»/ Μαυρομιχάλη 55, 16 /10 -10 /11)

**Η Τίτα Μπονάτσου εξερευνά το δίπολο Γυναίκα - Φύση, μέσα από πολύπτυχα και δίπτυχα που αντιπαραβάλλουν τη γυναίκα με το χρόνο, το τοπίο ή τη φύση. Λουλούδια, καταρράκτες, ουρανοί, θάλασσες, τοπία ερήμου και γυναικείες μορφές γίνονται αφορμές για να αποδοθεί η αίσθηση του προσωπικού κόσμου της φωτογράφου. («Woma-Ν-ature»/ Αστρολάβος, 14 /10 -3 /11)

**Τη γυναικεία φύση ή καλύτερα τα αρχέτυπα του θηλυκού, μέσα από κλασικά ωστόσο πορτρέτα, επιχειρεί να αποδώσει με τη γραφή της και η Ιωάννα Ράλλη στη νέα της δουλειά. (Νέες Μορφές, 21/10- 8 /11)

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΕΚΜΥΣΤΗΡΕΥΣΕΙΣ

**Σε έναν κόσμο συναισθημάτων «Από το δωμάτιο της Εύας» μας οδηγεί η Τρισεύγενη Αρχοντα.

Στιγμές που μας διαφεύγουν, μικρά συμβάντα με ευαισθησία και γνώση στη χρήση του μέσου, οδηγούν σε μια ονειρική πραγματικότητα (Λιλή Φραγκάκη Art & Design , 9 /10 -1 /11).

**Η δουλειά του Γιώργου Μουτάφη μας μεταφέρει εκεί που η φωτογραφία συναντά τον σουρεαλισμό.

«Η επιθυμία να συναντήσω ξανά τις παιδικές μου αναμνήσεις στάθηκε αφορμή να ξαναβρεθώ στους τόπους της παιδικής μου ξεγνοιασιάς, να συναντήσω ανθρώπους ξεχασμένους, να ξαναζήσω το δικό μου παραμύθι» λέει ο ίδιος. «Οι στιγμές της φωτογραφικής διαδικασίας ήταν αρκετές φορές σημαντικότερες ακόμα κι από την ίδια την φωτογραφία. Ηταν μία εποχή που οι Κυριακές ήταν η μόνη μέρα που μπορούσα να φωτογραφίσω έτσι με την pinhole μηχανή μου ολοκλήρωσα το "παιδικό μου παραμύθι" και τώρα μπορώ να σας διηγηθώ μερικές κυριακάτικες ιστορίες». («Κυριακάτικες ιστορίες» /Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι, 13 /10 -5 /11).

**Ο Φιλίπ Πασέ είναι ταλαντούχος φωτογράφος γυμνού. Στη δουλειά που θα δείξει στο φεστιβάλ και έχει τίτλο «Στιγμές ανάπαυλας», εστιάζει στην απόδοση του περιγράμματος, στην εντύπωση της ανθρώπινης μορφής, αναζητώντας την καθολική ιδέα του ανθρώπου πέρα από τα χαρακτηριστικά του συγκεκριμένου μοντέλου. (Μέδουσα, 16/10- 15/11).

**«Ενας άλλος τόπος» είναι, τέλος, ο τίτλος της έκθεσης του ενδιάμεσου, έντονα προσωπικού κόσμου της Ενης Κούκουλα. (Γκαλερί Manifactura , 16 /10 -3 /11).

Διοργανωτής είναι, όπως κάθε χρόνο, το Ελληνικό Κέντρο Φωτογραφίας. Το πλήρες πρόγραμμα των εκθέσεων και νέα του φεστιβάλ στην ιστοσελίδα www.hcp.gr