Ελευθεροτυπία - Στο ίδιο σημείο, τρία χρόνια μετά

Δώδεκα τραγούδια νέων, κυρίως, συνθετών συγκέντρωσε η Αλκηστις Πρωτοψάλτη. Ανάμεσά τους και διασκευές γνωστών ξένων τραγουδιών

Στο διάστημα αυτό η ίδια, όπως διαβάζουμε στο δελτίο Τύπου, «ανακάλυπτε, συγκέντρωνε, απέρριπτε νέους ήχους και ρυθμούς, νέους δημιουργούς, μέχρι να καταλήξει...».

Και, πράγματι, ο καινούργιος της δίσκος είναι ο ορισμός της πολυσυλλεκτικότητας, αφού σχεδόν κανένα από τα 12 τραγούδια δεν είναι του ίδιου συνθέτη ή στιχουργού.

Στη συντριπτική τους πλειονότητα οι συντελεστές είναι νέοι δημιουργοί, μερικοί στα πρώτα πρώτα τους βήματα (όπως ο συνθέτης Γ. Χριστοδουλόπουλος), άλλοι προερχόμενοι από συγκροτήματα, όπως οι «Αμμος» (Γ. Μπουσούνης, Γ. Γκίνης) ή οι «Μπλε» (Γ. Παπαποστόλου), άλλοι που είχαν καιρό να δώσουν δείγμα μουσικής γραφής (όπως ο Σ. Τσιλίκης). Σ' όλους αυτούς προστίθενται ακόμα περισσότεροι, παλαιότεροι γνώριμοί μας, που έδωσαν μουσική ή στίχους για ένα τραγούδι: π.χ. ο Στάμος Σέμσης, ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Νίκος Μωραΐτης, ο Γιώργος Παυριανός, η Ρεβέκκα Ρούσση...

Τέσσερα από τα τραγούδια του δίσκου είναι ήδη γνωστά. Τα δύο επειδή πρόκειται για ελληνικές διασκευές γνωστών ξένων: το «It' s a pity» έγινε με τη συμβολή της στιχουργού Ελενας Μηλιώκα «Πάμε Χαβάη» κι απέκτησε στίχους, όπως «Με τον Ενρίκε Ιγκλέσιας να χορέψω λαμπάντα, / Ν' αρπάξω το μικρόφωνο από μια μπάντα / και να φωνάξω "Θεέ μου αμήν"!».

Το «They don't care about us», του Μάικλ Τζάκσον, μετονομάστηκε σε «Σ' έναν κόσμο που δεν κάνει κάτι για μας» και απέκτησε στίχους του Θάνου Παπανικολάου, όπως «Κάθε μέρα βόμβες στη σκακιέρα / Δε φοβάμαι να μιλήσω, να παλέψω και να ζήσω / Ασπροι, μαύροι, βάζελοι και γαύροι / Τρίτος κόσμος, πύραυλοι και δυόσμος»!

Τα άλλα δύο; Το «Απέραντο Κενό» (μουσική Β. Γαβριηλίδης, στίχοι Θ. Παπανικολάου) ακούγεται στη νέα σειρά του ΑΝΤ1 «Κλεμμένη ζωή» και το «Μια Μέρα Χαρά» (από τους «Αμμος») είναι το τραγούδι που ακούγεται στη διαφήμιση της Millennium Bank, γεγονός που η Heaven φροντίζει να επισημάνει και στο οπισθόφυλλο του δίσκου.

Κακά τα ψέματα. Ζούμε σε εποχές που η τηλεοπτική αισθητική καθορίζει και τον ήχο. Κι αυτό δεν είναι το πρώτο τραγούδι που έγινε επιτυχία μέσω μιας διαφήμισης. Αλλά...

Με μια πρώτη ακρόαση δεν μπορεί παρά να σκεφτεί κανείς πως η Αλκηστις Πρωτοψάλτη δεν έφτασε στο ωραιότερο σημείο, αλλά ακριβώς στο ίδιο - αν όχι σε χειρότερο. Ο δίσκος επαναλαμβάνει ό,τι έχει κάνει τα τελευταία χρόνια μια εξαιρετικά καλή ερμηνεύτρια, που κάποτε αποφάσισε να βάλει νερό στο κρασί της: εύπεπτες ποπ-ίζουσες επιτυχιούλες, με ευχάριστη μουσική και κακό ή αδιάφορο στίχο.

Κι από αυτό δεν ξεφεύγουν ούτε όσα από τα καινούργια τραγούδια της προσπαθούν να έχουν μια λαϊκότερη απόχρωση, όπως το «Τελευταία Φορά», με β' φωνή τον Θέμη Αδαμαντίδη ή το «Υπάρχει ένα φως μακριά», που χρειάστηκε το «Τρίφωνο» για τα φωνητικά.

Ακόμα και μ' αυτό το υλικό, η Πρωτοψάλτη παραμένει μια σπουδαία ερμηνεύτρια, που κατορθώνει να δώσει χρώμα και ατμόσφαιρα σε τραγούδια που διαφορετικά θα προκαλούσαν θυμηδία. Π.χ. «Σε κάποια τσίχλα που κολλάει στο χαλί διεστραμμένα (...) Στου Ροναλντίνιο τις ανάποδες στροφές. Γυρεύω εσένα»!

Ο δίσκος παρουσιάστηκε πάντως χθες με εορταστική διάθεση και με τη διευθύντρια της Heaven, Ολγα Παυλάτου, να επιμένει ότι η καινούργια Πρωτοψάλτη «κάνει μια πραγματική πρόταση».

Η ίδια η ερμηνεύτρια παρουσίασε λεπτομερώς τους συνεργάτες της και μια που ο δίσκος αφιερώνεται στην «ωραιότερη χώρα του κόσμου, την Ελλάδα», μίλησε και για την έλλειψη της οικολογικής μας συνείδησης, την ανάγκη δημιουργίας ενός υπουργείου Περιβάλλοντος και την ανάγκη να αγαπήσουμε τον τόπο μας - ίσως και να μην κολλάμε διεστραμμένες τσίχλες όπου βρούμε; Ανακοίνωσε όμως και τις ζωντανές της εμφανίσεις στο Μύλο της Θεσσαλονίκης τον Ιανουάριο και στον Ζυγό το Μάρτιο μαζί με το «Τρίφωνο», όταν το πρόγραμμά της θα περιλαμβάνει -ελπίζουμε- και τα παλιά της τραγούδια.