Στίχοι του Τ.Σ. Ελιοτ για το παρόν και το παρελθόν, που είναι παρόντα και τα δύο στο μέλλον («Time present and time past are both perhaps present in time future»), γραμμένοι με κιμωλία σε μαύρη μεταλλική επιφάνεια, προϊδεάζουν για το τι πρόκειται να δει ο επισκέπτης περνώντας την είσοδο του χώρου.
 «Aπό το 1968 ώς το 1980 παρουσίασα σύγχρονους Ελληνες καλλιτέχνες. Στο νέο χώρο κάνω το κέφι μου, μεταφέρω την εμπειρία και τον ενθουσιασμό μου», λέει η Πέγκυ Ζουμπουλάκη |
Δημιουργός του η Πέγκυ Ζουμπουλάκη. Λέγεται «art-design-antiques», βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την γκαλερί της Κριεζώτου, στο νούμερο 6, και έχει εντελώς διαφορετικές φιλοδοξίες από αυτήν. Δεν απευθύνεται μόνο σε αγοραστές, αλλά και σε ανθρώπους που αναζητούν νέες τάσεις στην αισθητική του χώρου και κυρίως στη χρήση των αντικειμένων, όπως τα προτείνει η νέα τεχνολογία, τα υλικά, οι σύγχρονοι καλλιτέχνες και δημιουργοί, ο 21ος αιώνας. Είναι κάτι σαν ένα μουσείο του χθες που εκπαιδεύει για το αύριο.
Τίποτα στο χώρο αυτό δεν έχει σχέση με την εμπορευματοποιημένη πολυτέλεια, με τη μόδα ή με την καταπίεση της αστικής νοοτροπίας. Είναι για ανθρώπους με καλλιτεχνικό κριτήριο και συλλεκτικό μικρόβιο. Είναι για τον συλλέκτη που θέλει να δει και όχι αναγκαστικά να αγοράσει.
Συνάντησα την Πέγκυ Ζουμπουλάκη μέσα στο νέο της δημιούργημα.
- Πόσο εύκολο είναι ένα τέτοιο τραπέζι ή οι θαυμάσιες αυτές μεταλλικές καρέκλες να μπουν σε ένα σημερινό ελληνικό σπίτι;
«Ο κόσμος λέει: "Αυτό δεν το βάζω στο σπίτι μου". Μα δεν χρειάζεται να το δεις μ' αυτό το μάτι. Αλλά, βλέποντάς το, διαμορφώνεται μια άλλη παιδεία, ένας άλλος τρόπος οπτικής των πραγμάτων. Είναι μια ελευθερία».
- Τι χαρακτηρίζει στην εποχή μας την αισθητική των εσωτερικών χώρων;
«Το βιομηχανικό design και η γλυπτική που έχει μπει στο χώρο του design. Οι σημερινοί ντιζάινερ είναι γλύπτες με μεγάλες καλλιτεχνικές προδιαγραφές και δημιουργούν μάλλον χρηστικά γλυπτά, παρά χρηστικά αντικείμενα. Οι ντιζάινερ προέρχονται από το χώρο της γλυπτικής και της σύγχρονης τέχνης. Θέλω να προβάλω αυτά τα έργα και να τα αναμίξω με συλλεκτικά κομμάτια από το παρελθόν. Προτείνω στις νέες γενιές να παραδεχτούν τη νέα αισθητική, τα καινούργια υλικά και να τα αναμίξουν με πράγματα από το παρελθόν».
- Ποια είναι τα νέα υλικά;
«Πολλά. Τιτάνιο, πολυεστέρας, αλουμίνιο. Κάθε χρόνο στο Λονδίνο γίνεται μια μεγάλη έκθεση με τα νέα υλικά. Εκεί μπορείς να δεις και αναπαραγωγή παλαιών αντικειμένων με νέα υλικά. Π.χ. βρήκαμε μαχαιροπήρουνα από πλαστικό σε ένα σχέδιο κλασικό του 17ου αιώνα ή αντικείμενα από πολυουρεθάνιο, όπως το πρωτοποριακό τραπέζι της πολυσυζητημένης στους αρχιτεκτονικούς κύκλους Ζάχα Χαντίτ, το οποίο είναι ένα αυτόνομο έργο γλυπτικής. Το πολυουρεθάνιο είναι πολύ ανθεκτικό υλικό και το χρησιμοποιούν οι γλύπτες και οι ντιζάινερ, γιατί αντέχει στις υψηλές θερμοκρασίες και σε οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες».
 Η εικαστική παρέμβαση της Ανδριάνας Βερβέτη σε μοτοσικλέτα του '40, πρώτο έκθεμα στο «Α Point of View» |
- Αγαπάτε περισσότερο τη σύγχρονη τέχνη και τα καινούργια υλικά από τα κλασικά αντικείμενα;
«Αγαπώ τη σύγχρονη τέχνη που δένει με την παλιά. Μ' αρέσει να ζω την εποχή μου, αλλά να έχω και καταβολές από το παρελθόν, την ιστορία των επίπλων, των πραγμάτων, των αντικειμένων, ακόμα και από την παράδοσή μας. Πολλοί καλλιτέχνες δεν πιστεύουν στην παράδοση. Μα η παράδοση κάθε τόπου είναι αυτή που σου δίνει τη δύναμη να προχωρήσεις και σαν άνθρωπος. Πιστεύω πως το παρελθόν είναι το μέλλον».
- Ποιες είναι οι τιμές των χρηστικών αντικειμένων που εντάσσονται, λόγω του δημιουργού τους, στα αντικείμενα τέχνης;
«Υπάρχουν συλλέκτες σήμερα που μαζεύουν αντικείμενα χρηστικά υψηλής αισθητικής σαν να είναι έργα τέχνης. Οι πρώτες εκδόσεις τους έχουν φτάσει σε μεγάλα ύψη. Τα έργα π.χ. του Ζαν Προυβέ της αρχής του αιώνα έχουν φτάσει σε 300 και 500 χιλιάδες ευρώ. Το ίδιο συμβαίνει και για αντικείμενα και έπιπλα άλλων καλλιτεχνών».
- Ελληνες αγοραστές υπάρχουν;
«Απευθυνόμαστε σε πολύ περιορισμένο κοινό. Και τώρα δεν με ενδιαφέρει το εμπορικό μέρος. Η κόρη μου η Δάφνη έχει αναλάβει τις άλλες γκαλερί κι εγώ σ' αυτό το χώρο, μετά σαράντα χρόνια στη δουλειά, κάνω το κέφι μου. Ταξιδεύω, βλέπω, ψάχνω τους καλλιτέχνες, διαλέγω τα έργα κι όποιος θέλει να δει ας έρθει. Θέλω μάλιστα να καλέσω όποιον θέλει αύριο στις 12 το μεσημέρι να περάσει από την οδό Κριεζώτου 6 να δει τον καινούργιο χώρο του "art-design-antiques". Λέγεται "Α point of View", έχει θέα στο δρόμο και δίνει τη δυνατότητα στο δημιουργό να παρουσιάζει κάθε φορά μια αυθεντική εικαστική πρόταση, που περιλαμβάνει αρχιτεκτονική, design, αισθητική χώρων. Ξεκινάμε με μια εικαστική παρέμβαση της Ανδριάνας Βερβέτη σε μια συλλεκτική μοτοσικλέτα του '40, που αγοράσαμε σε δημοπρασία».