Ο χαμηλού κόστους κινηματογράφος κυριάρχησε από πλευράς ελληνικής παρουσίας, και όχι μόνο, στη χθεσινή μέρα του 48ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης: τόσο με την ταινία «Κορόιδο εν-τάξει» του Γιάννη Παρασκευόπουλου, γύρω από μια οικογένεια που ξοδεύει όλα της τα χρήματα για να συμμετάσχει σε μια ταινία (Ελληνικό τμήμα, με τις διαγωνιζόμενες για τα κρατικά βραβεία ταινίες) όσο και με τα «Ερωτικά μαθήματα για επαναστατική δράση» του Νίκου Αλευρά, κωμωδία με θέμα τον έρωτα (DigitalWave).
Συμπαθητική, αν και άνιση, ήταν η τσέχικη ταινία «Κούκλες» της Κάριν Μπαμπίνσκα, road movie γύρω από τρία νεαρά κορίτσια σ' αναζήτηση νέων εμπειριών, που είδαμε στο διαγωνιστικό τμήμα. Πολύ πιο ενδιαφέρουσα ήταν η μεξικάνικη ταινία «Η στιγμή σου» του Χόνας Κουαρόν (γιος του Αλφόνσο Κουαρόν), ρομαντική ερωτική ιστορία δοσμένη μ' έναν πρωτότυπο τρόπο, που προβλήθηκε στο ίδιο τμήμα.
* Ο σκηνοθέτης της ταινίας «Κορόιδο εν-τάξει», Γιάννης Παρασκευόπουλος, μπορεί να έχει ωραίες ιδέες για κωμωδία -ένας αποτυχημένος σκηνοθέτης πείθει μια οικογένεια να πουλήσει το κομμωτήριό της για να τον βοηθήσει να φτιάξει την ταινία του, στην οποία θα συμμετάσχουν και μέλη της- το αποτέλεσμα όμως είναι ανούσιο, χωρίς αληθινή φαντασία ή ρυθμό, πρωτόλειο. Για να αφηγηθεί τις παράλογες περιπέτειες και τα όνειρα των διάφορων προσώπων του, από τον υποτιθέμενο πρωταγωνιστή αδερφό, δραπέτη του τρελοκομείου, Τάσο, και την ατάλαντη φιλενάδα του Αγλαΐα μέχρι τον σκηνοθέτη, που διασκεδάζει με διάφορες γκόμενες, ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί ένα στιλ δήθεν μοντέρνο, με τα βίντεο (για το μοντάρισμα της υπό γύρισμα ταινίας) και το χρώμα (άλλοτε μαυρόασπρο κι άλλοτε έγχρωμο), με ένα γρήγορο, σε στιλ διαφήμισης, ρυθμό, αλλά στην πραγματικότητα ανύπαρκτο. Αναφέρει κάθε τόσο και τον Φελίνι, θέλοντας ίσως να κάνει κάποια νύξη με διάφορες δήθεν φανταστικές σκηνές του!...
 Ο Νίκος Αλευράς στα «Ερωτικά μαθήματα για επαναστατική δράση» κρατάει για τον εαυτόν του τον ρόλο του δασκάλου στον έρωτα μιας παρέας νέων |
* Αντίθετα, ο Νίκος Αλευράς στα «Ερωτικά μαθήματα για επαναστατική δράση» έχει και ωραίες ιδέες και φαντασία. Με την ψηφιακή του κάμερα κατάφερε να φτιάξει μια διασκεδαστική, ευρηματική κωμωδία (και όχι μόνο) για τον έρωτα και τον αντίκτυπό του στη χριστιανική, πουριτανική κοινωνία μας. Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο των μαθημάτων, που παραδίδει ένας παθιασμένος Αλευράς σε μια ομάδα μαθητών και μαθητριών, που έχουν αποσυρθεί σ' ένα δάσος, ο σκηνοθέτης μιλά για τις διάφορες πτυχές του έρωτα, από την αρχαιότητα ώς τις μέρες μας, αντλώντας από πηγές τόσο της αρχαιότητας όσο και σύγχρονες (δοκίμια, ποίηση, κ.ά.). Υμνεί στην πορεία ακόμα και την Αφροδίτη και τον Πάνα, με στόχο να αποδείξει ότι ο «έρως» (όπου και το «σίγμα» έχει τη δική του, πρωτότυπη εξήγηση) και ο πόθος είναι η κινητήρια δύναμη της ανθρωπότητας και ο μοναδικός τρόπος για να αποκτήσει το Σύμπαν την αρμονία του. Ταινία «τρελή», κάτι ανάμεσα στους Μαρξ Μπράδερς, τους Μόντι Πάιθον και τον Μακαβέγεφ, γεμάτη απολαυστικά ευρήματα από έναν σκηνοθέτη που αγαπά και ζει για τον κινηματογράφο.
 Την ερωτική ιστορία μιας 21χρονης Αμερικανίδας και ενός 14χρονου Μεξικανού αφηγείται με ιδιαίτερο και πρωτότυπο στιλ ο Χόνας Κουαρόν στο «Η στιγμή σου» |
* Χαμηλού κόστους πρέπει να είναι και η μεξικάνικη ταινία «Η στιγμή σου», στην οποία ο Χόνας Κουαρόν αφηγείται τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στη Μόλι, μια 21χρονη Αμερικανίδα και τον Ντιέγκο, ένα 14χρονο Μεξικανό, όταν η Μόλι, στη διάρκεια της επίσκεψής της στο Μεξικό, νοικιάζει δωμάτιο στο σπίτι του Ντιέγκο. Σχέση αρχικά φιλική που σταδιακά μετατρέπεται σε ερωτική -ιδιαίτερα από την πλευρά του Ντιέγκο, ο οποίος, όταν η Μόλι επιστρέφει στη Νέα Υόρκη, την ακολουθεί, σ' ένα πολύ σύντομο ταξίδι, για να την ξαναδεί, ελπίζοντας πως έτσι θα την κερδίσει. Ο Κουαρόν αφηγείται την ιστορία του με χιούμορ και λεπτότητα, καταφέρνοντας να διεισδύσει στους χαρακτήρες των δύο πρωταγωνιστών του. Η πρωτοτυπία όμως της ταινίας βρίσκεται στον τρόπο αφήγησης που επέλεξε και συγκεκριμένα τη μέθοδο του φιξ-καρέ, δηλαδή με ακίνητες εικόνες, που αν στην αρχή ξενίζουν τον θεατή, σταδιακά αρχίζουν να τον προσελκύουν και να δημιουργούν μια παράξενη γοητεία που δένει αρμονικά με την όλη προσέγγιση του θέματος.
 «Κούκλες» στην ταινία της Κάριν Μπαμπίνσκα είναι 18χρονα κορίτσια που βγάζουν το σχολείο και φεύγουν για περιπέτεια |
* Τις περιπέτειες τριών 18χρονων κοριτσιών, που αναζητούν εμπειρίες στη διάρκεια των διακοπών, μετά την αποφοίτησή τους, αφηγείται η Κάριν Μπαμπίνσκα στην ταινία «Κούκλες». Τα τρία κορίτσια ακολουθεί κι ο μικρός αδερφός της μίας, σταλμένος από τον πατέρα τους για να την προσέχει. Η Μπαμπίνσκα ξέρει να συλλαμβάνει με την κάμερά της τις ξεχωριστές εκείνες στιγμές στις σχέσεις ανάμεσα στα τρία κορίτσια, που μας αποκαλύπτουν τις ευαισθησίες, τα όνειρα αλλά και τις φοβίες τους. Υπάρχουν στιγμές που πέφτει σε κοινοτοπίες, ενώ η προσπάθειά της να δώσει ένα ρυθμό α λα νουβέλ-βαγκ στην ταινία της δεν εξυπηρετεί πάντα τον στόχο της. Συνολικά όμως η ταινία της βλέπεται ευχάριστα, ιδιαίτερα χάρη στις πολύ καλές, ανθρώπινες ερμηνείες των τριών πρωταγωνιστριών της.
