|
Φύλλο Δευτέρας 06 - 04 - 2009
|
|
Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.
Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.
Ενας αθόρυβος πρωταγωνιστής αριστουργημάτων
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ
Σε περιπτώσεις εξαιρετικών καλλιτεχνών, το πεπρωμένο του ηθοποιού συχνά ταυτίζεται εξ ολοκλήρου με ένα δημιουργό. Το πεπρωμένο του καλού καρατερίστα Βαγγέλη Καζάν, που έφυγε από τη ζωή προχθές στα 72 του χρόνια «χτυπημένος» από καρκίνο, ταυτίστηκε με τον κινηματογράφο του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Και παρ' όλο που διέγραψε μια αξιομνημόνευτη διαδρομή στο εγχώριο θέατρο και σινεμά, στη μνήμη μας ο Καζάν θα επανέρχεται πάντα ως ο στυγνός εκτελεστής στις «Μέρες του '36», ως ο χαφιές συνεργάτης του κατακτητών (Αίγισθος) στον «Θίασο», ως ο ξενοδόχος στους «Κυνηγούς».
Ο γεννημένος στο Ναύπλιο το 1936 Βαγγέλης Καζάν (Καζαντζόγλου) σπούδασε, εκτός από θέατρο (Δραματική Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη), κλασικό χορό με τη Ραλλού Μάνου και όπερα στο Ωδείο Αθηνών. Ως σπουδαστής ακόμη της Δραματικής εμφανίζεται το 1955 στο «Κοτοπούλη-Ρεξ» (στην παράσταση του «Μακμπέθ»). Η πρώτη του, όμως, επαγγελματική εμφάνιση γίνεται το 1959 με το θίασο Μαίρης Αρώνη στο έργο του Γ. Ρούσσου «Μαντώ Μαυρογένους».
Ακολουθούν συνεργασίες σε ένα ρεπερτόριο που χωρούσε σχεδόν τα πάντα: με το Εθνικό Θέατρο («Ριχάρδος ο Γ'», «Ο Εμπορος της Βενετίας», «Αίας», «Οιδίπους Τύραννος», «Αχαρνής»), το θίασο Δημήτρη Παπαμιχαήλ («Καλοκαίρι και Καταχνιά», «Ποντικοπαγίδα»), τους Ηνωμένους Καλλιτέχνες, τη Νεοελληνική Σκηνή του Σπύρου Ευαγγελάτου («Ο Χάσης» του Γουζέλη), το θίασο Ελλης Λαμπέτη («Ξυπόλητη στο πάρκο», «Λεωφορείον ο Πόθος»), το Ελληνικό Θέατρο Αννας Συνοδινού και το «Θέατρο Τέχνης» («Ορνιθες», 1967). Για χρόνια συνεχίζει να συνεργάζεται με το «Θ. Τέχνης», στο οποίο το 1972 πραγματοποιεί με τους «Μουσικούς» του Γ. Σκούρτη την τελευταία του θεατρική εμφάνιση.
Δύσκολοι καιροί. Αποφασίζει να αποσυρθεί από τη σκηνή για να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στο πολιτικό, εκείνο τον καιρό, σινεμά του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Εχει βεβαίως ξεκινήσει να εμφανίζεται με μικρούς ρόλους στο σινεμά από το 1953. Μολονότι συνεργάζεται μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '60 με όλο το κομμάτι του εμπορικού κινηματογράφου (από την Αλίκη Βουγιουκλάκη και την Τζένη Καρέζη, μέχρι τον Νίκο Κούρκουλο και τον Νίκο Ξανθόπουλο), στροφή και ορόσημο στην κινηματογραφική καριέρα του συνιστά η συνάντησή του με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο το 1972 για την ταινία «Μέρες του '36». Φιλμ για το οποίο ο Καζάν κερδίζει το α' βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το επόμενο α' βραβείο ερμηνείας στο ίδιο Φεστιβάλ θα του το δώσει τρία χρόνια αργότερα ακόμη μία μεγάλη ταινία του Θ. Αγγελόπουλου: ο «Θίασος» (1975). Με το διεθνή Ελληνα σκηνοθέτη συνεργάζεται σε ακόμη τρία φιλμ: «Κυνηγοί» (1977), «Τοπίο στην Ομίχλη» (1988) και «Βλέμμα του Οδυσσέα» (1995).
Οι τελευταίες κινηματογραφικές εμφανίσεις του γίνονται στις ταινίες «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο» (1980) του Ν. Τζίμα, «Το τραγούδι της επιστροφής» (1983) του Γιάννη Σμαραγδή και «Το σπίτι στην εξοχή» της Λάγιας Γιούργου (1994). Είχε εμφανιστεί επίσης σε ταινίες μικρού μήκους -μεταξύ αυτών, και η σουηδική «Η αδερφή μου μιλά Ελληνικά» του Ολιβιέρ Βαχμάν- ενώ είχε σκηνοθετήσει δύο ντοκιμαντέρ: το «Λύκειον Ορος», το οποίο είχε αθλητικό περιεχόμενο, και «Το Ελατο και πόσο το αγαπώ» για το περιβάλλον και την οικολογία.
Ο Καζάν είχε αναπτύξει έντονη κοινωνική/πολιτιστική δράση: οργάνωνε παραστάσεις για παιδιά και συναυλίες για νέους. Αφοσιωμένος στο ιδεώδες της παγκόσμιας ειρήνης, συμμετείχε σε δεκάδες πορείες και ειρηνοδρομίες: από τη Βόνη στην Αρχαία Ολυμπία το '87 κι από την Αθήνα στη Μόσχα το '88. Ασχολήθηκε ενεργά και με την πολιτιστική ανάπτυξη της γενέτειράς του.
Η κηδεία του γίνεται σήμερα το πρωί στις 10.30 στο Νεκροταφείο Σχιστού.
* Τα συλλυπητήριά του στη σύζυγο και τα δύο τους παιδιά εκφράζει με ανακοίνωσή του ο Συνασπισμός. Δήλωση έκανε και ο Δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/03/2008
|
|
|