Ελευθεροτυπία - Οι τραπεζίτες έκλεισαν την πόρτα στην τεχνολογία

Κλειστές τις πόρτες των τραπεζών βρήκαν οι Χρ. Σωτηρίου και Σπ. Λυμπέρης στην προσπάθειά τους να στήσουν μια εταιρεία υψηλής τεχνολογίας στη χώρα μας. Τους στήριξε τελικά το ΙΤΕ.

Η ενδεχόμενη επιτυχία θα ανοίξει νέους δρόμους στην παραγωγική και οικονομική αξιοποίηση των πρωτοποριακών ερευνητικών αποτελεσμάτων από ερευνητικά και πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας. Η δημιουργία όμως της εταιρείας πέρασε από χίλια τραπεζικά κύματα. Καμία από τις ελληνικές τράπεζες και τα επενδυτικά κεφάλαια (venture capital) στα οποία απευθύνθηκαν οι ερευνητές του ΙΤΕ, δεν δέχθηκε να χρηματοδοτήσει το εγχείρημα με 1-1,5 εκατ. ευρώ.

Στη διάρκεια της πολύμηνης περιπλάνησης οι ερευνητές Χρήστος Σωτηρίου και Σπύρος Λυμπέρης άκουσαν σχεδόν τα πάντα: τους ζητήθηκε να βρουν πρώτα αμερικανικό κεφάλαιο να συμμετέχει στην εταιρεία προκειμένου εν συνεχεία να δεχθεί να επενδύσει το ελληνικό venture capital, να προσκομίσουν υπογεγραμμένα συμβόλαια πώλησης των προϊόντων τους (τη στιγμή που δεν υπήρχε καν η εταιρεία), ακόμα και να εξασφαλίσουν βεβαίωση από κάποιο γνωστό όνομα της αμερικανικής αγοράς ότι το λογισμικό τους αποτελεί καλή επενδυτική ευκαιρία.

Παρ' όλ' αυτά η εταιρεία στήθηκε με τη βοήθεια του ΙΤΕ. Η έδρα της είναι στην Αμερική, με γενικό διευθυντή τον Αμερικανό Μπράιαν Χάμελ, ενώ η παραγωγή θα γίνεται στο Ηράκλειο. Η επιχείρηση έχει τη μορφή του τεχνοβλαστού και όπως δηλώνουν οι κ.κ. Σωτηρίου και Λυμπέρης, εκτός από το ΙΤΕ και ξένους επενδυτές βαθμιαία θα μετέχουν υπό μορφή μετόχων ερευνητές του ΙΤΕ και φοιτητές του Πανεπιστημίου Κρήτης, οι οποίοι δραστηριοποιούνται στο ίδιο επιστημονικό αντικείμενο.

Οι ίδιοι αναφέρουν ότι επιλέχθηκε αυτή η μέθοδος (το λεγόμενο «ισραηλινό μοντέλο») οργάνωσης της εταιρείας, δηλαδή να παράγει στο Ηράκλειο τα προϊόντα της και να εμπορεύεται στην Αμερική, παρότι οι Αμερικανοί ήθελαν και η μονάδα παραγωγής να λειτουργήσει στις ΗΠΑ, καθώς δεν εμπιστεύονται τη χώρα μας σε τέτοιου είδους εγχειρήματα. Η εταιρεία που στήθηκε ονομάζεται «Νανόχρονη Λογική» ή «Nanochonous Logic».

Τι θα παράγει και σε τι συνίσταται η τεχνολογική υπεροχή του προϊόντος της σε έναν τόσο κρίσιμο τομέα; Οι κ.κ. Σωτηρίου και Λυμπέρης αναφέρουν ότι «η εταιρεία θα δημιουργεί λογισμικό για την αυτόματη υλοποίηση ψηφιακών ηλεκτρονικών κυκλωμάτων. Δηλαδή παρέχει σε υπολογιστή τα λεγόμενα εργαλεία ηλεκτρονικού αυτοματισμού, τα οποία υλοποιούν σε πρακτικό επίπεδο ένα ηλεκτρονικό κύκλωμα το οποίο ο άνθρωπος έχει σχεδιάσει σε αφηρημένη νοητική μορφή. Ειδικότερα στα αμέσως επόμενα χρόνια, ιδιαίτερα καθώς η τεχνολογία πηγαίνει στα 65 νανόμετρα και πιο κάτω ακόμα, χειροτερεύουν δραματικά τα προβλήματα μεταβλητότητας.

Η ταχύτητα των τρανζίστορ ποικίλλει σε μια υπερβολικά ευρεία περιοχή εξαρτώμενη από ανεξέλεγκτους κατασκευαστικούς παράγοντες. Υπ' αυτές τις συνθήκες, το σημερινό στυλ σχεδίασης κυκλωμάτων που λειτουργούν σε συγχρονισμό με ένα μοναδικό ρολόι δίνει ταχύτητες συστήματος πολύ κατώτερες των δυνατοτήτων των τσιπ, αφού επιβάλλει σε όλα τα συστήματα να λειτουργούν με την ταχύτητα του χειρότερου από αυτά. Η λύση είναι τα προσαρμοζόμενα συστήματα με πολλαπλά ρολόγια. Η σχεδίαση τέτοιων συστημάτων όμως είναι εξαιρετικά δύσκολη, ιδιαίτερα για το σύνολο σχεδόν των σημερινών σχεδιαστών ψηφιακών συστημάτων που δεν έχουν διδαχτεί ποτέ αυτούς τους τρόπους σχεδίασης».

Ουσιαστικά το ελληνικό λογισμικό απευθύνεται σε μεγάλες βιομηχανικές εταιρείες σχεδίασης ηλεκτρονικών κυκλωμάτων και θα τους δίνει τη δυνατότητα να βελτιώνουν τα δικά τους σχέδια, διότι είναι πιο προχωρημένο, υποσχόμενο μεγαλύτερη ταχύτητα, άρα και απόδοση, αυτόματη προσαρμοστικότητα στις εκάστοτε συνθήκες λειτουργίας, δηλαδή θερμοκρασία και τάση και μπορούμε να πετύχουμε ακόμα και λιγότερη κατανάλωση ενέργειας μέσω της αυξομείωσης του δυναμικού λειτουργίας. Πρόκειται για πολύπλοκη διαδικασία που μπορεί όμως να φέρει μεγάλα έσοδα. Για να αποκτήσει μια μεγάλη εταιρεία μια άδεια χρήσης αντίστοιχου λογισμικού πληρώνει κατά μέσο όρο 200.000 δολάρια για ένα χρόνο.

Η επιστημονική αυτή ιδέα ξεπήδησε από το ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα «Aspida», που δημιούργησε ένα πρωτότυπο ολοκληρωμένο ηλεκτρονικό ασύγχρονο κύκλωμα το πρώτο δημιουργημένο με αυτή την τεχνολογία στον κόσμο.