Ελευθεροτυπία - Η κατάρρευση του μύθου των ίσων ευκαιριών

Γιόρταζαν χθες παγκοσμίως όπως κάθε χρόνο στις 8 του Μάρτη, ωστόσο δύσκολα μπορούν να βρουν λόγους να πανηγυρίσουν όλες τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου. Ο λόγος για τις γυναίκες, που παραμένουν «πρωταθλήτριες» στην ανεργία και τη μαύρη εργασία, κερδίζουν λιγότερα από τους άνδρες και έχουν πολύ μικρή ή ακόμη και μηδενική συμμετοχή στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Από το Κοινοβούλιο μέχρι τις επιχειρήσεις.

Αποτέλεσμα, η Ελλάδα να φιγουράρει στις τελευταίες θέσεις σε πλειάδα πανευρωπαϊκών δεικτών για την ισότητα μεταξύ των δύο φύλων.

*Αποδοχές. Σύμφωνα με τα τελευταία πανευρωπαϊκά στοιχεία της Κομισιόν (για το 2006), οι ελληνίδες εργαζόμενες κερδίζουν κατά μέσο όρο 10% λιγότερα σε σχέση με τους άνδρες συναδέλφους τους.

Μπορεί σε αυτό το δείκτη να έχουμε καταφέρει (από το 1995 που υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία) να «σκοράρουμε» (τις περισσότερες χρονιές) χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ωστόσο στη χώρα μας ο δείκτης αυτός δεν ακολουθεί μια σταθερά πτωτική πορεία. Οπως συμβαίνει δηλαδή σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Το χάσμα

Για παράδειγμα, το 1999 το ελληνικό χάσμα ήταν στο 13%, δύο χρόνια μετά σκαρφάλωσε στο 18%. Ανάλογο «σκαμπανέβασμα» παρατηρήθηκε και μεταξύ των ετών 1998 και 2000 (από το 12% στο 15%).

Επίσης, στοιχεία της ΕΣΥΕ δείχνουν μεγάλη συγκέντρωση των γυναικών στα χαμηλά μισθολογικά κλιμάκια.

Μόλις 250 ευρώ: Τόσα μόνο κερδίζουν από τη δουλειά τους περίπου 21.970 Ελληνες. Πάνω από το 67% εξ αυτών είναι μισθωτοί γένους θηλυκού.

Από 251 ευρώ έως 500 ευρώ το μήνα βγάζουν 112.480 μισθωτοί. Τρεις στους τέσσερις είναι γυναίκες. Ενα σκαλοπάτι πιο πάνω (501 ευρώ-750 ευρώ) το μερίδιό τους πέφτει στο 56%. Περίπου ένας στους τρεις μισθωτούς (37%) με 751 έως 1.500 ευρώ στην τσέπη του κάθε μήνα, είναι γένους θηλυκού. Ομως, μόλις ένας στους τέσσερις εργαζόμενους που παίρνουν από 1.501 ευρώ και πάνω είναι γυναίκα.

Επίσης, το ποσοστό των Ελληνίδων (άνω των 65 ετών) που «φλερτάρουν» επικίνδυνα με τη φτώχεια είναι κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες μεγαλύτερο από αυτό των ανδρών (30% έναντι 25%).

*Ανεργία. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος (ΕΣΥΕ), για το τρίτο τρίμηνο του 2007 η ανεργία των γυναικών ήταν στο 12,2%. Με άλλα λόγια υπερδιπλάσιο του ποσοστού ανεργίας των ανδρών (4,9%). Το χάσμα μεταξύ των δύο φύλων έχει μειωθεί μέσα σε ένα χρόνο μόλις κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες.

Επίσης, πάνω από 182.800 γυναίκες ψάχνουν μάταια για δουλειά πάνω από ένα χρόνο (απαντήσεις γ' τριμήνου)

*Ασφάλιση και υπερωριακή εργασία. Οι Ελληνίδες είναι «πρωταθλήτριες» και στην ανασφάλιστη εργασία. Την περίοδο Ιουλίου-Σεπτεμβρίου χωρίς ένσημα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη δούλευαν σχεδόν 162.500 Ελληνες. Από αυτούς πάνω από το 52% ήταν γυναίκες.

Οσο για τις υπερωρίες, σχεδόν το 7% των γυναικών που ξεπερνά το εβδομαδιαίο 40ωρο εργασίας δεν πληρώνεται για αυτές τις επιπλέον ώρες. Το αντίστοιχο ποσοστό για τους άνδρες συναδέλφους τους ανέρχεται στο 5,1%.

*Μερική και προσωρινή απασχόληση. Μπορεί να αποτελεί λύση για όσους δεν επιθυμούν ή δεν μπορούν να εργαστούν με πλήρη απασχόληση ή ακόμη και γι' αυτούς που ψάχνουν για δεύτερη δουλειά, ωστόσο στην περίπτωση των γυναικών η διέξοδος αυτή είναι περισσότερο συμβιβασμός παρά συνειδητή επιλογή.

Το τρίτο τρίμηνο του 2007 περίπου 247.800 εργαζόμενοι δούλευαν σε θέσεις μειωμένου ωραρίου. Από αυτούς σχεδόν το 70% ήταν γυναίκες. Σύμφωνα με πάνω από τις μισές (58,3%) οι αιτίες που τις έστρεψαν σε μια δουλειά μειωμένου ωραρίου (επομένως και μειωμένων αποδοχών) είναι δύο. Οι οικογενειακές τους υποχρεώσεις (φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων) αλλά και η δυσκολία τους να βρουν μια θέση πλήρους απασχόλησης.

Οι γυναίκες εργαζόμενες είναι πρώτες και σε ποσοστό εργασιακής ανασφάλειας. Το 14% εξ αυτών έχει προσωρινή σύμβαση εργασίας, έναντι του 10% των ανδρών.

*Ποιότητα προτάσεων εργασίας. Σύμφωνα και πάλι με τα στοιχεία της ΕΣΥΕ για το τρίτο τρίμηνο του 2007 οι έλληνες εργοδότες προσφέρουν λιγότερο αξιόλογες δουλειές στις γυναίκες που τους χτυπούν την πόρτα.

«Οχι» σε μια πιθανή πρόσληψη αναγκάστηκαν να πουν σχεδόν 63.900 άνεργοι. Από αυτούς πάνω από το 65% ήταν γένους θηλυκού. Αιτία αυτής της άρνησης για τις 8.351 ήταν ότι οι αποδοχές της θέσης ήταν χαμηλές. Αλλες 5.547 δήλωσαν πως η προσφερόμενη δουλειά δεν ανταποκρινόταν στα τυπικά τους προσόντα. Επιπλέον, 7.000 γυναίκες είπαν «όχι» διότι η πρόταση που τους έγινε δεν προσέφερε προοπτικές επαγγελματικής ανέλιξης.