Ελευθεροτυπία - Σύνθημα τίτλου, 14 χρόνια μετά

Τον Ριβάλντο περιμένει η ΑΕΚ να καθαρίσει αρκετά ματς στο ελληνικό Πρωτάθλημα...

Το Τσάμπιονς Λιγκ η ΑΕΚ το είχε ξεγράψει από την ημέρα που έμαθε τον αντίπαλό της στα προκριματικά. Στις 3 Αυγούστου κληρώθηκε με τη Σεβίλη. Και από διοικητική - τεχνική ηγεσία δεν έγινε καμία προσπάθεια να φουλάρει έγκαιρα το ρόστερ της ομάδας: Να βρεθεί σοβαρός τερματοφύλακας, που θα εμπνέει εμπιστοσύνη αλά Σορεντίνο και δεν θα στέλνει βολέ (χωρίς πίεση) στην πλάτη του Παπασταθόπουλου. Να βρεθεί σέντερ φορ, με διαφορετικά χαρακτηριστικά από το στιλ των Ρίμπο - Λίμπε και το slow motion ποδόσφαιρό τους.

Η Σεβίλη ήταν μερικά σκαλιά πιο πάνω από την ΑΕΚ, όπως είναι πιο πάνω και από οποιαδήποτε ελληνική ομάδα.

Οι αυτοματισμοί των ποδοσφαιριστών της, ο τρόπος με τον οποίο έπαιζαν τον αιφνιδιασμό με δύο τρεις πάσες, δεν μπορούσαν να αντιμετωπιστούν από κανένα σύστημα, από καμία τακτική ελληνικής ομάδας. Πολύ περισσότερο δε από τη στιγμή που ο ίδιος ο Σέρα Φερέρ επέλεξε να δώσει από την αρχή γρήγορο τέμπο, αντί να θωρακίσει άμυνα και ομάδα και να περιμένει υπομονετικά τις όποιες ευκαιρίες.

Εφυγαν ευχαριστημένοι

Αν στη θέση της ΑΕΚ ήταν ο Ολυμπιακός ή ο Παναθηναϊκός, μια ήττα με 1-4 ενώπιον του κοινού τους θα προκαλούσε γκρίνιες, φασαρίες, αποδοκιμασίες και όλες τις υπόλοιπες παρενέργειες από μια βαριάς έκτασης ήττα.

Ο νεαρός Παπασταθόπουλος αποτέλεσε την πιο αξιόπιστη λύση στα μετόπισθεν. Λείπει, όμως, ένας καλός παρτενέρ.

Στην ΑΕΚ συνέβη το ακριβώς αντίθετο: Μαζεύτηκαν σαράντα χιλιάδες φίλοι της στο ΟΑΚΑ, που στο τέλος έφυγαν και ευχαριστημένοι παρά τα τέσσερα τεμάχια!

Από τι; Από την ατμόσφαιρα, την εικόνα που έφτιαξαν οι ίδιοι στις εξέδρες. Από την προσπάθεια της ομάδας να κοιτάξει όσο μπορούσε στα μάτια τη Σεβίλη, ειδικά στο πρώτο ημίωρο. Από τη θέλησή της να παίξει επιθετικά -και όχι ποδόσφαιρο «τσούκου τσούκου»- και στα 90 λεπτά, με οποιοδήποτε κόστος.

Το δείγμα γραφής από τα δύο επίσημα ματς με τους «σεβιγίστας» φτάνει και περισσεύει για να διαπιστώσει κάποιος ότι, σε σχέση με πέρυσι και πολύ περισσότερο με τις δύο χρονιές του Σάντος, η ομάδα έχει τα φόντα να παίξει περισσότερο επιθετικά και πιο ελκυστικά για τον κόσμο.

Με τα άκρα να είναι η αφετηρία επιθέσεων που δεν μπορούν (εύκολα) να ανακοπούν από τα δύο τρίτα των αντιπάλων της ΑΕΚ στο ελληνικό Πρωτάθλημα.

Επί παραδείγματι, ο 21χρονος Ράμος, κλασικός τύπος βραζιλιάνου επιθετικού μπακ, που συνδυάζει ταχύτητα, δύναμη και υψηλό δείκτη τεχνικής όταν προωθείται. Εχει, όμως, και αδυναμίες αμυντικές που μπορούν με το χρόνο να διορθωθούν, διότι όπως και να το κάνουμε ο πιτσιρικάς από τη Μότζι Μιρίμ δεν θα 'χει στα ελληνικά γήπεδα απέναντί του τον Καπέλ, τον Αντριάνο ή τον Νάβας.

Οι φίλοι της ΑΕΚ περιμένουν πώς και πώς να δουν μπροστά από τον Ράμος έναν άλλον πυραυλοκίνητο, τον Μανού. Η απίστευτη γρηγοράδα είναι το όπλο του Πορτογάλου και συνεπώς από τη δεξιά πτέρυγα αναμένονται τα μεγάλα «πάρτι» της ΑΕΚ στους αγώνες του ελληνικού Πρωταθλήματος.

Ο Ράμος, ο Μανού, ο ποιοτικός Μαντούκα (με ταχύτητα και τεχνική) στη φυσική του θέση (αριστερή πτέρυγα), ο Ενσαλίβα, ο Μπλάνκο είναι οι ποδοσφαιριστές που δίνουν τον γρήγορο τόνο στο παιχνίδι της ομάδας και ο Ζήκος, ο Ριβάλντο και ο Λυμπερόπουλος αυτοί που τον επιβραδύνουν.

Αν και είναι νωρίς ακόμη για αξιόπιστα συμπεράσματα, φαίνεται πως δεν κολλάει, πως δεν υπάρχει χημεία μεταξύ Ριβάλντο και Λυμπερόπουλου. Ο βραζιλιάνος σταρ έφερε τα διαρκείας, την ευφορία και τον ενθουσιασμό και μένει να αποδείξει ότι και στα 35 του μπορεί να καθαρίσει μόνος του παιχνίδια στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ο,τι έκανε δηλαδή στον Ολυμπιακό.

Οσο για τον Λυμπερόπουλο, πληθαίνουν σιγά σιγά οι απόψεις ότι ήταν λάθος της διοίκησης που κλότσησε τα 2,3 εκατ. ευρώ της Νυρεμβέργης. Χρήματα τα οποία θα μπορούσε να επενδύσει σε δυο Μπλάνκο ή και κάτι καλύτερο ακόμη για την ομάδα.

Απώλεια εσόδων

Ο αποκλεισμός από τη Σεβίλη στερεί από την ΑΕΚ σημαντικά έσοδα και αυτή η απώλεια των 10-12 εκατομυρίων ευρώ θα φανεί πιθανόν του χρόνου. Με τη Σάλτσμπουργκ, όμως, τα πράγματα δεν θα είναι τόσο απλά όσο φαίνονται στην αρχή.

Από τη μια η ΑΕΚ θα έχει μόλις δύο επίσημα ματς στα πόδια της και στις 20 του μήνα (πρώτο ματς στο ΟΑΚΑ) οι Αυστριακοί θα μετρούν ήδη πάνω από 15 αγώνες σε Πρωτάθλημα και προκριματικά Τσάμπιονς Λιγκ.

Αυτό είναι το ντεζαβαντάζ που μπορεί ωστόσο να καλυφθεί από την ποιοτική υπεροχή της και στις 4 Οκτωβρίου να πανηγυρίσει πρόκριση σε όμιλο του Κυπέλλου UEFA.

Η Ευρώπη πάντως περνάει φέτος σε δεύτερη μοίρα για τον Δικέφαλο. Τα ματς του UEFA (και ειδικά αυτά του ομίλου αν προκριθεί) θα είναι περισσότερο για διασκέδαση των οπαδών, για να διοργανώνονται υπέροχες βραδιές στο ΟΑΚΑ και για να μαζεύουν εμπειρίες πιτσιρικάδες σαν τον Παυλή που στα 18 του πήρε το βάπτισμα του πυρός απέναντι στη Σεβίλη και άρεσε για το θράσος που έδειξε στον αγωνιστικό χώρο.

Το μείζον για την ΑΕΚ είναι το Πρωτάθλημα, εκεί επικεντρώνεται πλέον το ενδιαφέρον. Μόνο η κούπα του πρωταθλητή ενδιαφέρει διοίκηση, προπονητή, παίκτες και φιλάθλους. Αυτή χρειάζονται δεκατέσσερα χρόνια μετά τον τελευταίο γύρο θριάμβου στη Ν. Φιλαδέλφεια.