Ελευθεροτυπία - Ξάγρυπνοι στο Χωριό

Η απογοήτευση είναι σήμερα ο μεγάλος αντίπαλος της Εθνικής

Η Εθνική μπάσκετ προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της, μετά την πικρή ήττα από την Αργεντινή στον προχθεσινό δραματικό προημιτελικό. Και σήμερα (11.15) θα βρεθεί απέναντι στο Πουέρτο Ρίκο με στόχο να κατακτήσει, τουλάχιστον, την 5η θέση. Οπως και το 1996 στην Ατλάντα, στην πρώτη της συμμετοχή.

Το ζήτημα είναι να βρει το κουράγιο, μετά τη χαμένη ευκαιρία να επιστρέψει στην πρώτη γραμμή του παγκόσμιου στερεώματος. Οι προπονητές και οι περισσότεροι παίκτες στριφογύριζαν σαν βρικόλακες στο Ολυμπιακό Χωριό. Ελάχιστοι κοιμήθηκαν, έστω και λίγες ώρες. Κι αυτές όταν πια είχε ξημερώσει Παρασκευή. Δεν φτάνει για παρηγοριά η σκέψη ότι η αργυρή του πανευρωπαϊκού της Σουηδίας, Ισπανία, του Γκαζόλ, θα παίξει νωρίτερα (9.00) για την 7η θέση με την Κίνα ή ότι η παγκόσμια πρωταθλήτρια, Σερβία/Μαυροβούνιο, από το Ελληνικό πήγε απευθείας στο Βελιγράδι με την 11η θέση να βαραίνει τις πλάτες του Ομπράντοβιτς και των παικτών του.

Στις λεπτομέρειες

Χάθηκε μεγάλη ευκαιρία γιατί η Εθνική έφερε στα μέτρα της μια ομάδα όπως η Αργεντινή, με τρεις παίκτες (πλέον) στο ΝΒΑ (Τζινόμπιλι, Ντελφίνο, Νοτσιόνι) και πολλούς σταρ σε ευρωπαϊκές ομάδες. Ακόμη και ο Βάλτερ Χέρμαν, που ήρθε από τον πάγκο σαν λύση ανάγκης και έσωσε τους «Γκαούτσος», είναι πρωταγωνιστής του ισπανικού πρωταθλήματος (Μάλαγα) κι εκείνος που είχε πάρει μόνος του τη Βραζιλία (37 πόντοι , 14 ριμπάουντ) στον πρόσφατο τελικό της Νοτίου Αμερικής. Μια ομάδα, που αν κρίνει κανείς από τη φιλολογία που αναπτύχθηκε περί επιλογής, σε σύγκριση με την Ιταλία, φάνταζε απροσπέλαστο εμπόδιο, αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι δεν ήταν.

Χάθηκε η ευκαιρία γιατί, ακόμη και με τις δεδομένες αδυναμίες της «γαλανόλευκης», το ματς κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Κρίσιμα λέι απ, βολές, τρίποντα. Ομως στο μπάσκετ, ειδικά στα μεγάλα παιχνίδια, αυτές είναι που χωρίζουν τις ομάδες σε κατηγορίες και αποφασίζουν ποια θα προχωρήσει. Αρα δεν είναι λεπτομέρειες.

Στο Βελιγράδι

«Το αν είναι επιτυχία ή αποτυχία να παίζουμε για την 5η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι κάτι που ο καθένας το κρίνει με το δικό του σκεπτικό», απάντησε ο Παναγιώτης Γιαννάκης, στους δημοσιογράφους που τον κράτησαν στην αίθουσα Τύπου, μέχρι τις 2 τα ξημερώματα. Επιφυλάχθηκε να κάνει το δικό του απολογισμό μετά το τέλος της διοργάνωσης. Το ίδιο και η Ομοσπονδία, που θα αποφασίσει για την «επόμενη μέρα».

Γιαννάκης και Κακιούσης κλήθηκαν την τελευταία στιγμή (μετά την προσχώρηση του Γιάννη Ιωαννίδη στην πολιτική) να αναλάβουν και βρίσκονται εκεί «παρτ τάιμ». Αμέσως μετά θα πάνε πίσω στις ομάδες τους. Το Μαρούσι και τον Ηρακλή. Ομως υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να επιστρέψουν. Και για το Ευρωμπάσκετ του 2005 στο Βελιγράδι. Ο «δράκος» αρνήθηκε να σχολιάσει αυτό το θέμα. «Δεν έχουμε μιλήσει με κανέναν και για τίποτα. Είτε είμαι στην ομάδα είτε όχι, θα είμαι πάντα κοντά στην Εθνική». Το βασικό του μέλημα είναι, αυτή τη στιγμή, να προσπαθήσει να προστατέψει την προσπάθεια των παικτών του. Η Ομοσπονδία, άλλωστε, πρέπει να αποφασίσει αν θα καθιερώσει το θεσμό του «παρτ τάιμ», αν θα προχωρήσει στην πρόσληψη κάποιου μόνιμου τεχνικού ή θα επιχειρήσει ένα συνδυασμό. Το όνομα του Αργύρη Πεδουλάκη παραμένει στα υπόψη.

Συμπεράσματα βγήκαν πολλά, από ακόμη ένα τουρνουά. Ενα ήρθε αβίαστα: Από την Εθνική (κυρίως) λείπει ένας παίκτης, που προφανώς δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή στο ελληνικό μπάσκετ και πρέπει να δημιουργηθεί. Ενας γκαρντ που θα μπορεί να φτιάχνει και να τελειώνει φάσεις, έπειτα από ντρίμπλα, όταν η ομάδα έχει μπλοκάρει. Οχι κάτι εξωγήινο. Ενας Μπαζίλε για παράδειγμα. Διαμαντόπουλος, Λιαδέλης, Χατζής, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, δεν κατάφεραν να αποτελέσουν μόνιμη και σταθερή λύση. Ουσιαστικά δεν υπάρχει Ελληνας παίκτης που θα μπορούσε να αλλάξει τη δυναμική αυτής της ομάδας άμεσα. Το όνομα του νεαρού Κώστα Βασιλειάδη του ΠΑΟΚ ακούγεται κατά κόρον. Είναι μια προοπτική για το μέλλον, που συζητιέται ευρύτατα, αλλά αλίμονο αν πίστευε κανείς ότι ολόκληρη Εθνική Ελλάδας θα μπορούσε να ρίξει, από τώρα, όλο το βάρος στις πλάτες ενός 19χρονου. Χρειάζεται προεργασία. Οπως είναι ανάγκη να προσανατολιστούν οι Ελληνες προπονητές ώστε να δώσουν έμφαση και στο επιθετικό ταλέντο. Οχι μόνο στους αμυντικούς εξολοθρευτές.

Το θετικό ήταν επίσης ότι δεν φάνηκε καθόλου η απουσία του, άλλοτε μεσσία, Ιάκωβου Τσακαλίδη. Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος ήταν ο καλύτερος παίκτης της Εθνικής στο τουρνουά. Αξιοποίησε την ευκαιρία που του δόθηκε φέτος, με το παραπάνω. Ο τομέας των ριμπάουντ δεν μας πλήγωσε γιατί βοήθησαν πολλοί. Και ο Ντικούδης και ο Φώτσης και ο Κακιούζης και ο Τσαρτσαρής και οι περιφερειακοί.

Ράκος

Αυτός που έδειχνε σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, ήταν ο αρχηγός, Φραγκίσκος Αλβέρτης. Φαινόταν, μετά το τέλος του αγώνα. Αισθάνθηκε ότι η αστοχία του στα τρίποντα (0/6) επηρέασε την εξέλιξη του αγώνα. Ωστόσο, τόσο οι προπονητές όσο και οι συμπαίκτες του τόνιζαν ότι είναι ο κλασικότερος Ελληνας σουτέρ και από τη στιγμή που οι αντίπαλοι έκαναν παγίδες στον Λάζαρο Παπαδόπουλο, τα σουτ έπρεπε να γίνουν. Κανείς δεν ξέρει αν ο «Φράνκι» θα αποφασίσει σχετικά με το αν θα συνεχίσει τη θητεία του στην Εθνική ή όχι. Μια ομάδα που με την προώθηση των Τσαρτσαρή, Κακιούζη και Παπαδόπουλου σε ρόλο πρωταγωνιστών και την προαγωγή των 21χρονων Ζήση, Σπανούλη, άλλαξε σε πολύ μεγάλο ποσοστό το περσινό ρόστερ της. Και έπεται συνέχεια...