Ελευθεροτυπία - Πείνα, ο μεγαλύτερος τρομοκράτης

ΛΟΥΙΣ ΙΓΝΑΣΙΟ ΛΟΥΛΑ

Την στιγμή που ο πλανητάρχης, επέσειε το φόβητρο της τρομοκρατίας στην ετήσια γενική συνέλευση του ΟΗΕ, ο πρόεδρος της Βραζιλίας Λούλα Ντα Σίλβα τοποθετούσε το πρόβλημα στη σωστή του διάσταση. Ο βραζιλιάνος πρόεδρος, μαζί με τον γάλλο ομόλογό του Σιράκ, τον χιλιανό Λάγος, τον ισπανό πρωθυπουργό Χοσέ Θαπατέρο και με τις ευλογίες του Κόφι Ανάν, γίνονταν έτσι οι πρωτεργάτες μιας άλλης διάσκεψης, στις παρυφές της συνέλευσης του ΟΗΕ δημιουργώντας την άτυπη «συμμαχία κατά της πείνας».

Ο Λούλα, από την πρώτη κιόλας μέρα της θητείας του, κήρυξε πόλεμο κατά της πείνας όχι μόνο εντός, αλλά κι εκτός των συνόρων της πατρίδας του. Για ορισμένους σκεπτικιστές ήταν μια φιλότιμη μεν, απέλπιδα δε προσπάθεια μιας χώρας του αναπτυσσόμενου κόσμου.

Ευρωπαίοι σύμμαχοι

Ισως, όμως, η εβδομάδα που μόλις πέρασε τους πείσει να αναθεωρήσουν ορισμένες απόψεις, καθώς στη διάσκεψη της Νέας Υόρκης οι αρχηγοί δύο μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών, στάθηκαν επίσημα στο πλευρό του Λούλα προτείνοντας συγκεκριμένες λύσεις.

Ο Σιράκ τάχθηκε υπέρ της επιβολής ενός είδους διεθνούς φόρου για την ενίσχυση των αναπτυσσόμενων χωρών και ο Θαπατέρο δεσμεύθηκε να τριπλασιάσει μέσα στα επόμενα χρόνια το ποσοστό του ΑΕΠ που διαθέτει ετησίως η Ισπανία για τη χρηματοδότηση της παγκόσμιας ανάπτυξης. Στόχος τους είναι να πείσουν τις ηγεσίες των αναπτυγμένων χωρών ότι δεν μπορεί να υπάρξει ασφαλής κόσμος όταν σχεδόν οι μισοί κάτοικοί του πλανήτη έχουν άδειο το στομάχι τους.

*Η πείνα πλήττει σήμερα 842 εκατομμύρια ανθρώπους κυρίως στην Αφρική και στην Ασία, σύμφωνα με την έκθεση της Υπηρεσίας του ΟΗΕ για τα Τρόφιμα. Από αυτούς, τα 798 εκατομμύρια ζουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο, ενώ σε αυτούς προστίθενται άλλα 280 εκατομμύρια, κυρίως από τις χώρες του πάλαι ποτέ υπαρκτού σοσιαλισμού που επιβιώνουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα.

*Στο μεταξύ, ο αριθμός των ανθρώπων που πάσχουν από υποσιτισμό, αυξάνεται με ρυθμό πέντε εκατομμύρια κάθε χρόνο, πράγμα που κάνει την υπηρεσία να προβλέπει «σαφή ύφεση στον πόλεμο κατά της πείνας».

*Η κατάσταση στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή δεν αφήνει περιθώρια για αισιοδοξία: Ηδη, ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας ξεπερνά το ένα δισεκατομμύριο.

Ενας από τους πρωταρχικούς στόχους που έθεσε ο ΟΗΕ στην περίφημη Διάσκεψη της Χιλιετίας, πριν από τέσσερα χρόνια, ήταν να μειωθεί τουλάχιστον κατά το ήμισυ ώς το 2015 ο αριθμός των ανθρώπων που πλήττονται από την πείνα και την απόλυτη φτώχεια. Η απόσταση, όμως, ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη είναι όπως πάντα μεγάλη. Η Παγκόσμια Τράπεζα διαπιστώνει ότι οι στόχοι για το 2015 δεν θα επιτευχθούν αν δεν διπλασιαστεί από φέτος το ετήσιο ποσό για τη χρηματοδότηση της παγκόσμιας ανάπτυξης που ανέρχεται σε 50 δισεκατομμύρια δολάρια.

«Οι πλούσιες χώρες δεν έχουν καταλάβει τίποτα. Ενας ολόκληρος κόσμος κατακερματίζεται μπροστά στα μάτια τους κι αυτές δεν κάνουν το παραμικρό. 'Η κάνουν πάρα πολύ λίγα». Η δήλωση αυτή δεν ανήκει σε κάποιον αριστερό, αλλά στον Τζέιμς Γούλφσον, πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας!

Λύσεις για την καταπολέμηση του προβλήματος υπάρχουν. Οι ηγέτες τουλάχιστον 50 χωρών που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των τεσσάρων στη Νέα Υόρκη πρότειναν μια σειρά από πιθανά μέτρα όπως: Επιβολή φόρου στην κίνηση των κεφαλαίων (ο λεγόμενος φόρος Τόμπιν), στο εμπόριο όπλων, στις αερομεταφορές, καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, δωρεές μέσω πιστωτικών καρτών, ελάφρυνση του εξωτερικού χρέους των αναπτυσσόμενων χωρών.

Δεν πληρώνουν

Οι ΗΠΑ, όλων, η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο, αντιτίθενται σε κάθε μορφή διεθνούς φορολογίας κρίνοντάς την «αντιδημοκρατική»! Είναι, μάλιστα, η τελευταία στη λίστα των χωρών που δαπανούν ετησίως ένα μικρό ποσοστό από το ΑΕΠ τους για την παγκόσμια ανάπτυξη, πιο χαμηλά κι από την Ελλάδα!

Ευτυχώς, όμως, οι πολιτικοί ηγέτες, οι διανοούμενοι και οι επιστήμονες άλλων χωρών ασπάζονται την ιδέα ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Αναγνωρίζουν ότι η πείνα δεν είναι ένα ανεξέλεγκτο φυσικό φαινόμενο, αλλά ένα τεράστιο διεθνές πρόβλημα που μπορεί να επιλυθεί μόνο με την ανάλογη πολιτική βούληση.