Ελευθεροτυπία - Ταινία... 3,2 μεγαπίξελ

Οι Ηλίας Αραβαντινός, Στέλιος Καραμανώλης, Μάρκος Λουκάς, οι δημιουργοί του «Καράτε- Τυφλή φυγή».

Συνήθως με την ψηφιακή φωτογραφική μηχανή αποτυπώνουμε στιγμές από ταξίδια, διακοπές, γιορτές, να όμως που μια νεανική τριάδα κατάφερε να κάνει με χιούμορ, υπομονή και μηδενικό προϋπολογισμό, μια ταινία μεγάλου μήκους -98 ολόκληρων λεπτών- χρησιμοποιώντας μόνο μια απλή ψηφιακή Canon Α200. Πρόκειται για την καλτ ταινία «Καράτε-Τυφλή φυγή», με σαμουράι, χάκερ, πράκτορες του FBI, φονιάδες της μαφίας, ανελέητο κυνηγητό και ροκ μουσική, που προβλήθηκε στο φεστιβάλ «Πλατφόρμα Βίντεο Μηδέν Πέντε» (ολοκληρώνεται αύριο στο χώρο «417» στο Μεταξουργείο - Μυλλέρου 22 και Κεραμεικού 53).

Με όπλα απ' το Μοναστηράκι

Πάντως, ο Ηλίας Αραβαντινός, εμπνευστής της πρώτης ταινίας με ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, που διεκδικεί πανελλήνια, αν όχι παγκόσμια πρωτιά -μέχρι τώρα είχαμε δει δεκάλεπτα εικαστικά κλιπάκια- δηλώνει εξαρχής ότι όλα έγιναν τυχαία. Ο ίδιος, που σπούδασε γραφιστική και κινούμενα σχέδια και εργάζεται ως κειμενογράφος σε διαφημιστική εταιρεία, έπιασε για πρώτη φορά στα χέρια του ψηφιακή φωτογραφική μηχανή μόλις πριν από περίπου δύο χρόνια.

«Είδα ότι έπαιρνε και βίντεο διάρκειας 12-14 δευτερολέπτων με μέγιστη ανάλυση 320Χ240», μας λέει. «Παρατηρώντας τη μηχανή σκέφτηκα να κάνω μερικά πλάνα με καράτε, το πιο απλό και χαρακτηριστικό είδος ταινίας τρας. Δεν είχα σενάριο, δεν είχα τίποτα. Κλειστήκαμε σε ένα δωμάτιο μαζί με τον Στέλιο Καραμανώλη και τον Μάρκο Λουκά, σβήσαμε τα φώτα κι αρχίσαμε να παίζουμε κάποιους κλισέ χαρακτήρες, όπως τον χάκερ, τον πράκτορα του FBI, τον βετεράνο του Βιετνάμ. Αρχικά γυρίσαμε 20 κλιπάκια και πλάνο στο πλάνο καταλήξαμε μέσα σε δύο χρόνια -τόσο κράτησαν τα γυρίσματα- να έχουμε γύρω στα 1.000...».

Οι συντελεστές της καυχώνται ότι έκαναν μια ταινία «χειροποίητη», με προϋπολογισμό όσο κόστισαν τα ψεύτικα όπλα που αγόρασαν από το Μοναστηράκι. Ηταν όμως και μια ταινία «ψυχοβγάλτρα»: «Οταν η κάρτα μνήμης γέμιζε έπρεπε να τρέξουμε στο στούντιο για να φορτώσουμε τα κλιπάκια στον υπολογιστή. Ασε που το συγκεκριμένο μοντέλο δεν είχε ήχο, γι' αυτό χρησιμοποιήσαμε ένα δημοσιογραφικό μαγνητόφωνο και στη συνέχεια, στο μοντάζ, ντουμπλάραμε τους εαυτούς μας από πάνω. Ορισμένες φορές μοιάζει σαν να ακούς μεταγλωττισμένη βραζιλιάνικη σειρά. Τα οπτικά εφέ έγιναν με το χέρι, δηλαδή ζωγραφίζαμε πάνω σε κάθε ξεχωριστό καρέ. Οσο για τη μουσική, εκτός από τα κανονικά τραγούδια γράψαμε το υπόλοιπο σάουντρακ μ' ένα παλιό αρμόνιο και κάτι κιθάρες... Μιλάμε για μεγάλη ταλαιπωρία!».

Η διάθεση για πλάκα και σαρκασμό των τριών φίλων, που μεγάλωσαν με τις ταινίες του Γαρδέλη και του Μιχαλόπουλου αλλά και με τους «Σκληρούς του Μαϊάμι» και τον Κιτ, βρήκε ψηφιακή έκφραση στο «Καράτε-Τυφλή φυγή» που παρωδεί τις χολιγουντιανές ταινίες και πολλά άλλα: από τις προεκλογικές συγκεντρώσεις της Νέας Δημοκρατίας μέχρι τις διαφημίσεις βιβλίων στην τηλεόραση...

Στις πρώτες σκηνές βλέπουμε τον πρωταγωνιστή, που δουλεύει για τη μαφία, να ανακαλύπτει μια κασέτα της νεκρής γυναίκας του, όπου έχει ηχογραφηθεί ο θάνατός της. Ακούγεται το όνομα του δολοφόνου της: Μπρούνο. Αμέσως τηλεφωνεί σ' έναν φίλο ζητώντας να τον βοηθήσει, και μαζί παίρνουν την πρώτη πτήση για την... Ιαπωνία, όπου βρίσκουν σύμμαχο έναν μοναχικό σαμουράι. Το τι επακολουθεί δεν περιγράφεται. Σε κάποια γυρίσματα στα νταμάρια Γαλατσίου επενέβη η... αστυνομία, όταν οι περίοικοι ειδοποίησαν πως «κάτι παράξενοι τύποι πλακώνονται με σπαθιά και μαχαίρια!».

Το «Καράτε-Τυφλή φυγή» έχει ήδη προβληθεί στο φεστιβάλ της Σχολής Καλών Τεχνών και σε αρκετές αίθουσες της περιφέρειας, ενώ ετοιμάζεται και η συνέχειά του, πάντα με την ίδια μηχανή, προκειμένου «να μη χαθεί το ιδιαίτερο ύφος». Προς αναζήτηση κομπάρσων, η ομάδα έχει βάλει το σάιτ www.cavestudioz.com στο Ιντερνετ, όπου θα βρείτε κι άλλες ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το εγχείρημα.